Reincarnation Love Korean Drama Novels & Stories

Marahan siyang umiling iling, kung ano-ano na ang naririnig niya dala siguro ito ng pagod dahil galing p siya sa mahabang biyahe kanina at sa grand opening ng kanyang bagong forest resort. Umalis siya sa balcony at tinungo ang kanyang kama, kailangan na niyang ipahinga ang pagal na katawan. Humiga siya at marahang ipinikt ang mga mata at tangayin ng antok ang kanyang buong diwa.. "Mi amor, akala ko ay hindi ka na sisipot" Niyakap ko siya ng mahigpit na parang anumang sandali ay may kukuha sa kanya.

Lilisanin na nila ang isa’t isa, tulad ng maraming kwento ng kabataan na hindi nagtutuloy sa habang-buhay. Siguro nga, ang unang pag-ibig ay talagang nilikha para mabasag, bulong ni Alyssa sa sarili. Sa lahat ng pag-ibig na napanood niya sa mga Korean drama—kung saan may leukemia ang bida o kaya’y nasagasaan sa gitna ng ulan—masasabing mas maswerte pa rin siya. Ang unang pag-ibig niya, kahit masakit, ay totoo. Minahal siya ng lalaking mahal niya.

I want to be Rineah in this world dahil nandito ang pamilyang pinapangarap ko. “This is really a good thing to be reincarnated in this world, because I finally have a real family who would care for me and love me unconditionally. It's a blessing in disguise.” nakangiti ko pang sabi habang nangingilid ang butil ng luha sa mata ko. Mabilis ko rin itong tinanggal gamit ang kamay ko dahil ayokong may makakita sa akin sa ganitong kalagayan. Baka isipin na may nagpaiyak sa akin kahit wala naman talaga.

the couples want a justice so that they reincarnate in the futue were both of them are in good status in life. is there a possiblity to meet again? is the destiny can give a way for this couple to be free and love each other forever? let's find out! ☺

Fuckers! Maangas na siyang naglakad kasabay nang pagbukas niya ng payong. Malalaki ang hakbang na nilapitan niya ang asawa habang nakatago ang mukha niya roon. Manghang-mangha tuloy ang mga reporter na napatingin sa kanya kahit hindi siya nakikilala. Animo’y isa siya sa mga main character ng Korean Drama na may dalang payong habang naglalakad patungo sa kanyang babaeng pinakamamahal.

Eh ang kaso nga, kung kailan kasarapan na ng pinapanood kong Korean drama, saka naman nila pinapatay. Ang guapo pa naman ng bida 'yong bang si Lee Min Ho. Tapos may tatlo siyang mga kaibigan na mayayaman din, ang tawag pa nga sa kanila ay F4. May isang eksena doon na pinasara niya pa ang buong gusali para lang ibili ng damit iyong babae na hindi naman kagandahan. Maputi lang naman siya. Kung ako hindi bilad sa araw? Hindi hamak na mas maganda ako sa bida.

Kumuha ako nang popcorn nang hindi tumitingin sa bowl para lang matigilan ako, dahil hindi popcorn ang nahawakan ko kung hindi kamay ni Hendrix. Nagkatinginan pa kami at tila naging isang Korean drama ang dating dahil parang naging slow motion ang lahat. I can almost see the Sakura blossoms falling. May kumukutitap sa paligid. He's my Lee Min-ho and I am Park Shin-hye of the heirs. Kaso may tumikhim. Panira ng moment.

natatawa kong saad hindi para insultuhin siya kundi para ipamukha sa kanya ang punto ko. "Yes." "Do you think the feeling you've felt for them was true love, huh?" Napatulala lang siya sakin. "True love lasts forever. Hindi lang pang isang araw, linggo, buwan, taon o dekada. Kapag nagmahal ka ng totoo, hindi agad yon mawawala kaya nga din siguro may concept ng reincarnation hindi ba? Na kapag kamatayan na mismo ang naghiwalay sa inyo, mabubuhay ulit kayo sa ibang panahon para ipagpatuloy ang naputol niyong kwento."

“Your Rowan and Rei… they’re alive. Right now, they live on through your boyfriend, Reiner. He carries within him the souls of your past lovers—he is their reincarnation.” Fana’s body went rigid, her breath catching in her throat as though the world itself had stopped spinning. A storm of confusion and anger burned in her chest, her voice breaking into a furious cry. “Reincarnation?!” she spat, her eyes narrowing in disbelief. “Are you toying with me? Do you think this is some kind of sick joke?!” Hindi niya matanggap na gawing biro ang pangalan ng tatlong lalaking minahal niya—kahit pa panandalian lamang niyang nakasama ang mga ito. Sa kanya, ang alaala nila ay sagrado.

“Dahil ipinaranas mo ulit ito sa akin. Na pinalitan mo ng bagong memorya ang bangungot ng nakaraan sa pagitan natin.” “Love…” makikita ang matinding pagsisisi kay Lucian nang maintindihan nito ang gusto niyang sabihin. “I’m sorry… alam kong walang salita na kahit na anong uri ng paghingi ng tawad ang maaari kong sabihin para maibsan ang nararamdaman mo.”