Rekindling In Tagalog の小説・ストーリー

Chapter 7 KALILA MADISON RAMIREZ SABADO NGAYON. Tirik na tirik na ang araw nang bumangon ako. Niligpit ko ang aking higaan at agad na bumaba. "Tanghali na Kalila. Kumain ka na rito," bungad sa akin ni Nanay Belinda.

Aloha Kinabukasan ay nakita ko si tatay na pumasok sa loob NG opisina niya. Tay... tawag ko Kay tatay. Anong ginagawa rito Aloha...?tanong ni tatay Napag-isipan niyo na ba Ang sinabi ko sa Inyo? Saad ko Kay tatay. Tungkol saan? tanong pa ni tatay Sa kompanya Saad ko dito...

Iniba niya ang usapan bago pa tumulo ang mga luha niya at tuloyan siyang mabuko sa sumisibol na damadamin niya para dito. Apologies to my some kind of tagalog. I'm not a tagalog anyway, Im an Ilongga, and we spoke Hiligaynon everyday, so pasenxa na kung may mga tagalog akong mali mali dyan, i accept comments and corrections.🤗🤗🤗🤗

"If reincarnation is possible, baka nagkita na nga talaga tayo." Hindi niya maintindihan ang sarili kung di maiwasan tumitig kay Gabriel. Na-realized niyang ngayon lang natitigan ito ng husto at ng ganoong katagal. Mga ilang sandali ay kaagad nagtanong ito sa kanya. "Ano sa tingin mo 'yong minor plot sa chapter na 'to, ayos ba?"

ABRIELLE DEE... "Ipapaliwanag ko sayo ang dahilan kapag nakabalik na ako, mi amor at ipinapangako ko sayo na babalik ako ng buhay para sa inyong dalawa ni baby. Pagbalik ko ay aayusin na natin ang pamilya natin at magsasama na tayong tatlo."

It was the kind of place that made you want to write, think, or simply breathe. “Mel, is the town center far from here?” Reina asked. “Dool ra kaayo! I mean… it’s very near!” she corrected herself, laughing. “I see. I want to cook something later.” “Really? You can cook, ma’am?” “Of course!” Mel's eyes widened. “Wow! And you speak Bisaya too?” “Just a little. Kabalo ko… gamay lang,” Reina laughed. Mel clapped her hands. “Ay, ma’am! You’re so cool. I thought you were an actress when I saw you earlier. Like… Lily Collins realness!”

tawag ni mama sa akin. “Queen.” magalang na bati ko pabalik. Nakita ko na agad ang mga namumuo na luha sa mga mata ng aming reyna. “It’s time. I’ve dreaded this day na kailangan mo ang muli na umalis. Nang sabihin sa amin ni Akiro ang plano mo ay matinding lungkot agad ang naramdaman ko.” “Ma.” Hinawakan niya ang aking mga kamay at masuyo na hinimas ang pisngi ko.

May isang mas matimbang. Bigla ko tuloy naalala ang sinabi ni Lolo noong buhay pa siya. He preached us before that there are two kinds of love. The shallow love and the deep love. The shallow love is the kind of love that gives up easily. It doesn't help you to grow. Iyong ganoong klaseng pagmamahal ay hinding hindi ka mapapanindigan hanggang dulo. While deep love is the kind of love that will help you to grow and love you in a selfless way. Iyon bang kaya mo siyang palayain hindi dahil hindi mo na mahal pero iyon ang mas nakakabuti para sa kanya. Pagmamahal na kahit magkalayo man kayong dalawa, asahan mong may babalikan ka.

Compliment. "Finally! After years of planning, we're finally in one roof!" Tumili si Rei nang makapasok kami sa apartment na nilipatan namin. Matapos ang graduation namin, ilang linggo lang kaming nanatili sa Pontevedra bago lumuwas ng Manila.

He kissed my lips down to my two mountains as he lean closer and closer to me I can't help it but to feel ang tingling sensation to my body. Parang nakabaluktot ang katawan ko sa posisyon naming dalawa na nagbibigay sigla sa aking puday na basang-basa. Napakapit na lamang ako sa bedsheet ng kama ng ipasok nito ang alaga.