Rekindling In Tagalog Novels & Stories

Kumurap ako at tumango. "Kinda," I said. He stared at me for a moment. Kunot ang noo. "Concentrate, Maia," aniya, tila nahihirapan. Kumunot ang noo ko. "What? I am concentrating," giit ko. He just sighed and continued explaining that part to me again. Well, not bad. May naintindihan ako matapos niyang ipaliwanag ulit iyon. This time, nakinig na talaga ako ng mabuti.

It started to numb and tingle! Nag-aalala kami kung bukas makalawa ay mayroon na kaming sanggol na kasama rito sa bakbakan ng Spelling Bee. Days: 7-9 Word of The Day: LOGORRHEA Pronunciation: Log-uh-ree-ah Districts Involved: 7 Spells/ To Be Killed: 9 Killers:95 Killed: 2

Pinili kong huwag na lamang sabihin sa kanya iyong parte na kasama sa script ang breakup scene namin kasi paniguradong magagalit si Ngel dahil doon. Katahimikan ang namayani sa amin at nang pinagmasdan ko ang mukha ng kaibigan ay hindi ko mabasa ang ekspresyon dito habang siya ay nag-iisip. Isang minuto rin iyon bago ako muling tiningnan ni Ngel. “Bumalik na talaga siya,” sabi nito. “Are you fine with it or would he stress you out?”

“You don’t know how long I’ve wanted this. I’ve thought about nothing else, waiting forever to be right here with you like this. Ang mahawakan at maangkin ka.” Napatingala siya at napaawang ang labi nang sumubsob ito sa kaniyang leeg, pinatakan iyon ng maliliit na halik, at paminsan-minsa'y bahagyang kinakagat na nag-iiwan ng pulang marka. “U-ugh, R-Rafi . . . ”

Kaya lang ay mas malala nga lang ang sitwasyon niya kaysa sa akin dahil may dugong lumalabas sa bibig niya. Wala pa ring tigil sa panginginig ang kamay ni Damien. Huminga siya ng malalim, "Ignis Sanitrum..." Pagkatapos niyang bigkasin ang mga salitang iyon ay may lumitaw namang mabagsik na kulay asul na apoy mula sa wand niya. ~*~

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Malaki nga kung dito titingnan, ano pa kaya kung sa malapitan? Tagaktak na ang pawis namin bago natapos sa pamamalengke. Tatawag na sana ako ng traysikel nang may lumapit sa amin. "It's you again. What a lovely surprise!" bulalas ni Rafael nang makita ako. Sinugod ako ng kaba. Pakiramdam ko'y may itinatago siya. Nangangamba ako dahil paano kung siya ang pinsan ni Lance?

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Bigla niya akong inakbayan at pareho naming tinitingnan ang tanawin dito. "Natagalan man ako pero babalik at babalik pa rin ako sa'yo. Huwag kang mag-aalala hindi ka tatandang mag-isa, kasama mo ako. Ang tagal kong hinintay ang pagkakataong ito na sabihin mo sa akin ang nararamdaman mo. Masaya ako na iisa ang nararamdaman natin para sa isa't isa." Napangiti ako at nangingiligid na rin ang mga luha ko.

Isa-isang bumalik sa akin ang kirot ng kahapon. "Yung taong dapat na makakasama ko sa panghabang buhay, nakuha akong ipagpalit sa iba. That fucking bastard screwed me! Hindi mo alam kung gaano kasakit iyon para sa akin, Rence!" "I was vulnerable, It was the darkest day of my life. Wala nang rason para ituloy ko pa noon ang buhay ko, and suddenly you came..." I smiled, a sad smile on my face.