Novelas y relatos de Renegades

Isang lalaking sugatan na nagpapahirap sa kanyang sarili ang kanilang nakita. “Mga ginang at ginoo,” panimula ni Elias. Ang kanyang boses ay matatag ngunit may bakas ng pighati. “Ang painting na ito ay tinatawag na 'The Burden of Honor'. Ito ay ang reflection ng aking kaluluwa. Ang scandal na kinakaharap namin ngayon ay hindi corporate fraud lang. Ito ay ang result ng aking malalim na pagtatangka na protektahan ang legacy ng aking yumaong asawa, si Laura. Ang guilt sa kanyang pagkawala ay nagdulot sa akin na gumawa ng malaking pagkakamali sa foundation funds."

Ngunit bago ito lumabas ng kwarto masasakit na kataga ang iniwan nito sa kanya. “Miss Rodriguez from now on, I will forget you and I hope our paths will never cross again because if it happens I don’t know if I will be the old Brent Santillian you used to know. We are now equal and you paid all my humiliation with your body and soul tonight. I made sure you will never forget this night that I made a hard fuck of you several times to show you how evil an innocent man could become when getting his revenge. I’ll set you free but I will not grant you freedom from the arranged marriage you’ve father has done for us. Sa susunod na pagkikita natin sisiguraduhin ko sayong mararamdaman mo yung sakit

We're gonna make the scar of the past a beautiful art. This is our last moment for the redemption game we wanted. We fought and we won the battle of the scorching wave of vengeance. Hindi man mahalaga kung nanalo kami dahil mas importante pa rin na ligtas kaming lahat - kami ng mga anak ko, si Felize, at ang pamilya ko. Walang magandang maidudulot ang paghihiganti. Makakasakit ka lamang at makakasira ng ibang buhay. Iyan ang ginawa ng mga taong nasa paligid namin kaya humantong ang lahat sa ganito. Pero gayun pa man, mas mabuting pagbayarin sila sa legal na paraan. May mga buhay na nawala para makamit ang bawat mithiin na nais naming marating. Lumaban kami dahil kailangan at iyon ang makakap

anito pa. Nakangiting tumango si Rogue bago bumaling sa kabaong ni Vivienne. Nakasarado iyon dahil nga nasa decomposition process na ang katawan ni Vivienne. Isang marahas na buntong-hininga ang pinakawalan ni Rogue bago dahan-dahang nilapitan ang kabaong ni Vivienne. “Daddy, can I come with you?” mayamaya pa'y habol ni Leander sa kaniya.

Hinanda niya ang sarili kung sakaling hindi maniwala si Levi. “Hindi ko alam kung maniniwala ka, pero, nahanap mo ako. Dumating ka doon sa Santa Catalina kung saan ako tinago ni Marga. I saw your spirit, watching over me. Sa tuwing bumubuhos ang ulan sa hatinggabi, dumarating ka. Nasa labas ka ng bahay, sa gitna ng ulan palagi ka lang nakatayo doon at binabantayan ako. Hindi ko alam kung paano nangyari pero nakita kita. Nakausap kita. Pinatuloy kita sa bahay. At kahit hindi kita maalala ng mga sandaling iyon. I fell in love with you for the second time. My mind may have forgotten, but my heart remembers.”

Kiara POV Limang buwan na ang nakalipas simula mangyari ang lahat sa buhay namin, laking pasasalamat ko dahil hind nagkaroon ng trauma ang anak ko at mabilis niyang nakalimutan ang nangyari sa kanya. Nagbakasypn din kami dahil 'yon ang gusto ni Nigel para magkaroon din kami ng oras bilang isang pamilya. Tungkol naman kay Kaye ay simula ng maging okay siya ay agad siyang sumuko sa mga pulis, ilang beses din siyang humingi ng tawad sa aming lahat at handa siyang pagbayaran ang kasalanan na ginawa, pero maiksi lang ang sentenya sa kanya dahil hindi na kami nagsampa ng kaso, si kuya lang talaga ang nagtuloy. Kahit naman may ginawa siyang mali sa amin ay ramdam naman namin ang kanyang pagsisisi a

Ang pusong napagod kakahintay Kaya sa natitirang segundong kayakap ka Maaari bang magkunwaring akin ka pa Mangangarap hanggang sa pagbalik Mangangarap pa rin kahit masakit Baka sakaling makita kitang muli Pagsikat ng araw, paglipas ng gabi Kung di pipilitin ang di pa para sa'kin Baka sakaling maibalik Malaya ka na, Malaya Isusuko na ang sandata aatras na sa laban Di dahil naduduwag kundi dahil mahal kita Mahirap nang labanan mga espada ng orasan Kung pipilitin pa, lalo lang masasaktan Mangangarap hanggang sa pagbalik Mangangarap pa rin kahit masakit Baka sakaling makita kitang muli Pagsikat ng araw, paglipas ng gabi

He leaned in kaya napaatras ako, he is so close in my face right now and I can feel his minty breath fanning in my face. "Trust me August, you will regret that you made this deal" he whispered in my ears and then he walked away. My heart is now beating fast, narinig ko ang busina ng kanyang kotse and the next thing I know ay may mga tubig na dumaloy sa aking katawan. Savion drove in front of the dirty water na nasa Harapan ko dahilan ng pagkabasa ko. I closed my eyes at napabuntong hiniga, feeling ko kasi deserve ko ito dahil sa ginawa ko sa kanya noon kaya hindi na ako dapat magalit. Magpasalamat panga ako dahil binigyan niya ako ng chance para isalba ang negosyo ni dad.

Damn it! Padabog akong bumalik sa loob at dumeretso sa bathroom. I need to freshen up. I was in my white robe and just got out of the shower when my brother dropped by. Killian Ver Sacramento, the youngest son. Sa limang magkakapatid ay siya ang unang nakagaanan ko ng loob. Killian Ver is the kind of man that catches everyone's attention. Aside from his looks, he's spontaneous and approachable.

ani Gail na pilit na ngumiti upang hindi mahalata ng kausap ang biglang pagkailang dahil sa mga bagay na pumasok sa isipan. Hangang sa magmadaling araw na at nagsi alisan na ang mga kasama nila. Silang dalawa ni Ren, gaya ng karaniwang ginagawa nila ay nagtatambay muna sila sa gilid ng MOA bago umuwi. Way nila 'yon para kahit paano ay mawala ang tama ng alak sa kanilang sistema. Umupo si Gail sa hood ng kotse ni Ren, habang si Ren naman ay nanatiling nakasandal lamang doon at may hawak na kape na nasa paper cup. Siyempre bumili muna sila ng kape bago nagtungo doon.