Renegades Novels & Stories

Pabyahe palang sila papunta sa ibang bansa at flight na nila mamaya kaya hanggat kailangan lalayo na sila para wala ng mapahamak pa . Walang nagawa si Roderick kundi patayin ang tawag . Sobra siyang naiinis dahil bakit ang liit ng mundo bakit ang apo niya pala ang napain noon .Ano nalang ang sasabihin niya kung malaman nito na may kasalanan siya .

Ano ba ang dapat kong gawin? Hindi ko na namalayan ang oras at patuloy lang ako sa pag-iyak. Hanggang narinig ko muli ang tunog ng van. Nakabalik na sila. Pinunasan ko ang mukha at tinabi ang mga larawan at kapirasong papel. Sa pagmamadali ko hindi ko napansin ang paa ng upuan sa gilid ng kama at nahulog ko ang kahon. Nagmadali akong pulutin ito at napatigil sa nakitang punit na larawan. Kinuha ko ito at pagtingin ko. Ito ang larawan namin ni ate Diane pero nakapunit ang larawan ko. Tiningnan ko ang likod nito at may nakasulat. "I will never have a great future because of this bitch beside me." —Diane.

kuryoso ngunit nandoon pa rin ang ngiti sa labi. "Hindi naman na. Sobrang haba pa kasi kung iku-kwento ko pa sa 'yo simula umpisa. Hindi naging maganda ang umpisa namin. Our story were full of lies and betrayals. Like we're playing a redemption game. Hindi naging madali ang lahat lalo na kay Valerio dahil wala siyang alam sa nangyari." ngumiwi ako bago bumuntong-hininga. "Hindi na maganda pang balikan kaya mas pinipili ko na lang harapin kung ano ang meron ngayon kasama ang mga anak ko at si Valerio."

Wala siyang lakas para harapin sila ngayon dahil pakiramdam niya ay tuluyan na siyang mababaliw kapag narinig pa niya ang mga kasinungalingan nila. Tinakpan ni Athena ang kanyang bibig, pilit na pinipigilan ang hagulgol na gustong kumawala. Naglakad siya nang naglakad, tinatahak ang kalsada nang walang tiyak na direksyon. Ang unang pumasok sa isip niya ay si Sasha, pero nakatira ito sa boyfriend nitong pinsan ni Josef. Kahit saan siya bumaling, tila nakapaligid ang mga koneksyon ng asawa niya.

Magaling din naman kase kaya ganun. Bigla na lang nagtilian ang mga tao kasali na kami doon ni Reni dahil sa paglabas ng grupo at nagkanya kanyang pwesto. Si Zarick sa drum's, si Zero na bitbit ang guitara nya, si Echo sa keyboard at si Real sa gitna kung nasaan ang mic. " Good morning, everyone " nakangiting bati nito.

Naghanap pa akong muli, ang nasa isip ko ay makakita ng box na kulay blue kaya lakad ako ng lakad hanggang sa makarating ako sa may bakod, malaking bakod iyon kaya hindi ako tumuloy kase baka bawal na doon. Medyo padilim na, parang pagabi na pero maaga pa naman, hindi ko pinansin ang langit kaya nagpatuloy ako sa paglalakad at paghahanap, nakakita na ako ng dalawa pang box na kulay blue, may nakita din akong box na red at yellow, malamang hindi pa sila tapos, ayaw ko naman itago nakakakonsensya, bahala sila kung itago nila ang box ko. Kaya siguro hindi ko mahanap ang iba? baka tinago na ng mga kalaban ko?

Bakit hindi siya yung sumunod? Galit ba talaga siya sa akin? Dapat ba pag galit siya ay hindi niya ako kinakausap? Tinetext? Chat or calls? Hanggang personal ba naman. Uminom na lang ako at hindi na nagsalita. Later on biglang may kumalabit sa likod ko dahilan para lingunin ko ‘yon, nagulat ako ng makita si Renzo. My ex. Yeah, two exes in one place? Fucking nice.

Dahil once na nakakuha na kami ng isang flag ay kailangan namin magtago o mag abang para agawin ang flag sa kalaban. "There," bulong ko kay Axel ng makita ko si Giana ng GAS. Nag-iisa ito kaya inambush namin, at nakuha namin ang flag. "Ah Cali!" Natawa ako at napatawa din ito. "Sorry, Gia!" Tumakbo na kami papalayo kay Giana at natawa kami ni Axel. "Wait!" Pagpigil ko kay Axel ng makaramdam akong may nagtatago sa likod ng puno. "There's someone out there," bulong ko kay Axel. Napaatras kami kaunti, pero may nag-ambush saamin mula sa likuran namin. Nadapa ako pero nagulat ako ng gumulong ang mga lupa sa gilid ko pababa hanggang pati ako ay napasama. "Axel!" Sigaw ko, "Cali! Cali!"

paalala pa niya "B-bakit kailangan pa ng sandata? M-may labanan ba?" "Sa lugar na ito, mayroong mga sikretong dala dala ang bawat isa. Ang inyong sekreto ang inyong sandata sa laban na ito kaya hanggat maaari, huwag kang magtiwala sa iba o sa kahit na sino"nasa mga mata ko ang titig niya "Ang mga tao rito ay nahahati sa apat na grupo. Ang isa ay citizens, pangalawa,police, pangatlo, doctors at panghuli...killers" kinilabutan ako sa pag-huli niyang sinabi

His full pinkish lips rose, forming a smile, revealing his white teeth while they were walking. I loosened my necktie and inhaled sharply, I felt like choking by just watching her. “Go.” I said to my men and pointed in their direction. They pull down their mask and quickly open the door. They are one of my trained men, I choose them because they know how to fight. “When she got hurt the three of you were dead.” matigas kong sabi at tinignan sila isa isa. Hindi sila sumagot at tahimik lang na nagpunta doon.