Novel & Cerita Respectfulness Quotes

Sa reception, simple lang ang pagkain, pero masaya ang usapan. Tumabi si Mateo sa akin. “May regrets ka ba?” Umiling ako. “Meron akong natutunan.” “Like?” tanong niya. “Na ang pagmamahal, hindi dapat ikinukulong sa takot,” sagot ko. “At ang respeto sa sarili, nagsisimula sa pagpili ng tamang tao.” Hinawakan niya ang kamay ko. “Salamat sa pagpili sa akin.”

Ngunit embes na magsalita ay hinubad nito ang suot na americana at hinablot ang jacket na naka kumot sakanya at binato nagulat ang lalaki. ***End of chapter*** quote: I gave everyone respect first before I disrespect them.. 🤣

The cold voice that can freeze anyone just by hearing it. “You are rude. Know how to respect elders.” Masama ang tingin ni Dad sa kanya. Si Mom naman ay natahimik lang sa pagkakaupo. Halatang nahihiya sa inaasal ni Dad. Tumawa siya. Walang buhay. Nakakapanindig balahibo. “You know, respect is for those who deserve it, not for those who demand it. In short, you don't deserve it.”

Nagkatinginan ang mga bisita, nanginginig sa hiya ang ilan. "Gusto ko lang pong ipaalala," dagdag niya, "na bago kayo magsalita tungkol sa buhay ng iba, siguraduhin ninyong malinis ang sarili ninyo." “Kung may nahulog man sa akin, iyon ay dahil nakita nila ang totoo kong halaga. Hindi ko kailangang gumamit ng paninira o umasa sa kayamanan para igalang. Ang respeto, hindi hinihingi. Iyon ay ibinibigay sa mga taong karapat-dapat.”

“Minsan, ang mga bagay na hindi natin inaasahan ay siyang magbibigay sa atin ng pinakamahalagang aral. At kung hindi mo pa siya kayang mahalin, respeto na lang muna, Jarred. Ang respeto ay isang magandang simula.” Nakatulala si Jarred, ang mga salitang iyon ng lola niya ay nagpapaalala sa kanya ng isang bagay na matagal nang nakatago sa kanyang isipan ang pagiging tao. Ang tunay na pagkatao ng isang tao ay hindi nakasalalay sa kung paano mo siya nakikita ngayon, kundi sa kung paano mo siya magugustuhan balang araw. Ngunit sa ngayon, hindi pa siya handa.

sagot ko sa kanya. “‘Yon ba? Sa tingin ko naman ay okay lang para alam niya kung hanggang saan lang dapat siya. Na hindi siya puwedeng umasta na kung sino at magsabi sa ‘yo ng kahit na ano. Mas matanda siya sa ‘yo pero mas kailangan niyang pag-aralan ang salitang respeto. If she really want your respect kailangan niyang paghirapan ito,” sabi niya sa akin kaya naman mas naging okay ako.

“Wow. Miracles do happen.” Ashley sipped her coffee. “You know what’s even crazier?” “What?” “I think she respects me now.” Des’s eyes widened. “Yung dating dragon lady?” “Yup.” Des smirked. “Well, look at you. Corporate tamer. Should I start calling you Ashley the Boss Whisperer?” Ashley laughed, genuinely this time. The stress hadn’t disappeared, but something inside her shifted. She realized that respect isn’t always handed—it’s earned in quiet moments, through courage and confrontation, one difficult conversation at a time.

Bumungad sa akin ang notes niya. Daily reminder: ✓ Eat breakfast so my droplets won't be worried about me. ✓ Buy flowers for my little droplets and big droplets ✓ Visiting my baby grave ✓ Visiting my wife from afar ✓ Giving my salary to charity and orphanage. Like my baby does. ✓ Going to work in my company is always good. ✓ Drink a little because my baby will be mad. "Be a good man so you won't give your woman to another who is perfect in your eyes," my voice broke as I read the qoute.

Ang bagay na iyon ang importante sa'kin. I'll give him time. Respect begets respect. Ika nga nang marami.

Bahagya siyang lumapit, tikom ang labi, ngunit nang magsalita ay magaan at malumanay ang tono, dala ang kanyang natural na karisma. “Pssst…” ani niya, sabay kaway ng daliri na parang kuya na naninita. “Kahit gaano pa kainis o kasama ang isang tao sa’yo, hindi mo dapat siya sinasabihan ng ganyan. Tandaan niyo, respeto lang ang puhunan natin dito.”