Novel & Cerita Respectfulness Quotes

“Please refrain from calling me on a first name basis. Hindi tayo close. You have to address me properly dahil alam mo naman kung sino at ano ako. Kaya naman Dr. Lardizabal is enough.” “Hindi ko akalain na ganyan ka pala. Para kang anghel kapag nakikita sa T.V. o sa harap ng camera pero anng totoo ay masama pala ang ugali.” “Adjustable ang pagkatao ko. Depende sa kaharap. So, if you want me to treat you with respect, dapat ka-respe-respeto ka.” “Are you saying na hindi ako ka-respe-respeto? Baka nakakalimutan mo kung saan ka nanggaling?”

magalang at kalmanting sagot n'ya rito. Hangga't maaari ay ayaw n'yang makapagsalita ng hindi maganda rito. Malaki ang respeto n'ya sa ina ng kan'yang kasintahan at hindi maganda kung babastusin n'ya rin ito katulad ng pambabastos nito sa kan'ya.

“Gentlemen, with all due respect…” “Respect?” putol ni Mr. Lopez, mas lalong nanlaki ang ngiti. “Respect is exactly what we’re showing you right now. Don’t make us feel rejected.” Napakapit siya sa mesa, ramdam ang pagkulo ng sikmura. Kung tatanggi siya, baka masira ang imahe ng kompanya. Kung tatanggapin naman, baka siya mismo ang masira.

Natutunan ko rin ang unspoken rules… hindi basta-basta magtanong ng sobra, wag maging masyadong personal, at palaging magpakita ng respeto. Pero hindi rin mawawala ang awkward moments. Minsan, habang naglilinis ako ng living room, biglang pumasok si Nathaniel at nag-stare sa akin ng matagal. “Lira… you can do it faster if you…” nagsimula siyang magbigay ng instructions, pero pinigilan ko ang sarili ko na hindi mag-react ng halatang galit o takot. Nakasanayan ko na rin, at ramdam ko na kahit paano, may halo ng respeto sa kanyang tono.

"Huwag kang matakot, okay? Walang magagawa ang Mommy mo sa akin. Alam mo sa totoo lang, nirerespeto ko pa rin ang Mommy mo kahit na naiinis na ako sa kaniya. Pero kung gan'yan siya nang gan'yan, mawawala talaga ang respeto ko sa kan'ya." Tumikhim si Ava. "Naiintindihan ko naman kung bakit mawawla ang respeto mo sa kan'ya. At saka kahit ako rin naman eh. Hindi ko na nga siya masyadong ginagalang. Madalas na nga pasigaw akong kumausap sa kan'ya. Sobra na kasi ang ginagawa niya sa akin. Hindi na makatarungan."

Galit nitong bulyaw kaya't nabaling sa kanila ang atensyon ng ilang tao duon "Ang respeto po ay hindi hinihingi, kusa po itong ibinibigay sa mga taong marunong din rumispeto gaano man kataas ang antas ng kanilang pamumuhay." Matapang ngunit magalang parin niyang sagot

Nagsimabasan ang mga ugat sa leeg niya. “Respect begets respect. Nirerespeto ko lang ang mga taong karesperespeto. Natuto ako sa maraming taong pagmamaltrato mo,” giit ko nang hindi inaalis ang tingin sa kan’ya. Pinanatili kong kalmado ang boses. Hindi ako magpapaapekto.

“Sinusubukan po namin. Hindi madali, pero... may respeto.” Ngumiti siya, halos marahang tumawa. “That’s the foundation of anything lasting. Not just love—respect.” Nagtagpo ang mga mata namin ni Sandro sa mga huling salitang iyon. At kahit wala kaming sinabi, alam kong pareho naming narinig ‘yon nang buo. Nilapag ni Mrs. Regala nang mahinahon ang wine glass sa mesa, saka muling tumingin sa amin—hindi diretso, pero may lalim.

Sa totoo lang, sa bigat ng kasalanang nagawa ko, wala akong ibang naiisip na hihinging kapalit sa akin kun'di ang buhay ko. When the bad karma finally ask for payment, I think it will ask for my life. "You don't have to ask any man for respect, Ava. The respect you've been looking for all this time is the respect from yourself." I stared at Rupert for what he said. I smiled and then nodded at him.

“Is that the way of saying ‘thank you’?” I pressed my tongue inside of my cheek. “Thanks, Blitz,” I replied weakly. I was polite whenever they showed good gestures. Kahit rebelde, marunong pa rin akong rumespeto sa deserved na tao. “Respect begets respect.” Paano ko bang igagalang ang isang ‘to? Alam ko na may malalim siyang dahilan para iligtas ako. Isang malalim na pagtikhim ang aking narinig. “Roxie.”