Respectfulness Quotes 소설 & 이야기

Sa totoo lang, sa bigat ng kasalanang nagawa ko, wala akong ibang naiisip na hihinging kapalit sa akin kun'di ang buhay ko. When the bad karma finally ask for payment, I think it will ask for my life. "You don't have to ask any man for respect, Ava. The respect you've been looking for all this time is the respect from yourself." I stared at Rupert for what he said. I smiled and then nodded at him.

“Is that the way of saying ‘thank you’?” I pressed my tongue inside of my cheek. “Thanks, Blitz,” I replied weakly. I was polite whenever they showed good gestures. Kahit rebelde, marunong pa rin akong rumespeto sa deserved na tao. “Respect begets respect.” Paano ko bang igagalang ang isang ‘to? Alam ko na may malalim siyang dahilan para iligtas ako. Isang malalim na pagtikhim ang aking narinig. “Roxie.”

The poor woman completely froze in absolute shock, unable to process that the leader of the country was showing her such deep humility. "M-Mahal na Pangulo... naku, huwag po, ako po ay isang maralita lamang... Huwag po kayong magmano sa akin, baka po kayo madumihan," nauutal na sabi ng matanda, tila gustong bawiin ang kamay dahil sa labis na kahihiyan at pagkabigla. "Nonsense, Ma'am. Respect doesn't cost a single cent, and my back works perfectly fine for it," Hudson said with a charming, easygoing smile.

Naging pagitan sa amin ang mesa niya. "Respeto? Karespe-respeto ba ang mga kilos mo, Mrs Dela Rosa? Kung gusto mo ng respeto, respetuhin mo rin ako!" Ika ko. Bigla siyang humalakhak. "Respeto. Nirerespeto ba ang isang babaeng katulad mo!" aniya.

"Huwag kang matakot, okay? Walang magagawa ang Mommy mo sa akin. Alam mo sa totoo lang, nirerespeto ko pa rin ang Mommy mo kahit na naiinis na ako sa kaniya. Pero kung gan'yan siya nang gan'yan, mawawala talaga ang respeto ko sa kan'ya." Tumikhim si Ava. "Naiintindihan ko naman kung bakit mawawla ang respeto mo sa kan'ya. At saka kahit ako rin naman eh. Hindi ko na nga siya masyadong ginagalang. Madalas na nga pasigaw akong kumausap sa kan'ya. Sobra na kasi ang ginagawa niya sa akin. Hindi na makatarungan."

“Hindi ko kailangan ng responsibility mo. Kailangan ko lang ‘yung kahit konting respeto!” Tumingin ito sa kanya, matalim ang mga mata. “Respect doesn’t mean letting you do what you want. It means making sure you’re protected, even from yourself.” “Ang galing mo talaga magpaliwanag,” sabi niya, nanginginig ang boses. “Pero alam mo kung ano ‘yung totoo? Natatakot ka lang. Hindi para sa akin, hindi para sa kung ano mang mangyari, natatakot kang mawalan ng kontrol.”

Kung hindi rin naman pala patas kung lumaban ang ama niya, he don’t deserve to be respect. “At kanino mo nalaman ang tungkol sa bagay na yan?” “Is that still necessary? Wala ka na dun kung kanino ko nalaman. Isipin mong mabuti kung paano tutal kinuha mo naman ang cell phone ko na personal things ko diba? Paano ko ba nalaman?” nakangisi niyang saad. “Athena! Give me some respect dahil ama mo pa rin ako!”

ani niya. “Pero sana naman naiisip nila `yang ginagawa nila. Magkaroon din sana sila ng respeto sa sarili, dahil kapag nirerespeto mo ang sarili mo rerespituhin ka rin ng ibang tao.”

de Luca. Tiningnan ko naman siya ng masama. "Respect is something that is earned, not by asking. Ano ang karapatan niyo na saktan ang nanay ko sa mismong pamamahay niya?" "You..." tila umakyat lahat ng dugo nito sa ulo dahil namumula na ang mukha nito sa galit. "You disrespect your relative!"

Hindi ako papayag na apak-apakan ng tingin ang mahal kong pamilya. "Alam n'yo ba," malamig kong sabi habang nililingon ko sila, "na hindi magandang ehemplo ang manghusga ng kapwa? Guro kayo. Alam ninyo dapat kung paano magpakita ng respeto—hindi lang sa mayayaman, kundi lalo na sa mga taong may mabubuting puso." Tahimik sila. Lumapit si Ms. Santos, halatang nahihiya. “I’m so sorry… what I said, Mrs. Montereal,” aniya. “Merlyn, pasensiya na sa inasal ko kanina.”