Rest In.peace Message Novels & Stories

“I just wanted to say… I’m happy for your sister. And for you, too. For choosing peace.” That made me turn to him. Finally, our eyes met. And in that brief moment, I saw the storm behind his usual calm. “Drako,” I began, steady ang tono ko, “there are still battles to fight. Peace is not a destination. It’s a choice. And I choose it every day—even when it’s hard.” He nodded slowly. “Then I’ll help you fight those battles. If you’ll let me.” Hindi ko alam kung dapat ba akong huminga ng malalim o umiyak.

‘Ito na naman…’ Binuksan ko agad. Sir Sebastian: Miss you. Simbahan tayo bukas. Susunduin kita. Napatitig ako sa screen. Mainit agad ang pisngi ko. “Grabe…” bulong ko, pero hindi ko napigilan ang pagngiti. Then— sunod na message. Sir Sebastian: Relax. Hindi kita papagodin. Promise. Nanlaki ang mata ko. “Ay, wow?!” napaupo ako nang tuluyan.

Pero for the first time in a very long day… tahimik ang isip ko. Walang Zach na pang-gulo. Walang memory ng bar. Huminga ako nang maluwag. Finally… peace kahit panandalian lang. Not until my phone suddenly vibrated inside my bag. Unknown Number. 1 Message Received. Enjoying your dinner date huh? Hope the samgyup’s good. It better be worth cutting off your boss for. Napalunok ako. My stomach twisted. Fck.* *****

Wright at agad namang humingi ng paumanhin sa inasta sa harap nila. “Save your breath, you might get shocked by the message you will receive within a second,” bumilang si Ezekiel at tama nga siya dahil makalipas ang ilang segundo ay natanggap na niya ang mensahe na tinatanggal na siya sa position. “I’m sorry, sir…” mukhang kawawa ang babaeng tumingin sa kanila saka umalis ng resto. ----

Mayamaya pa ay nagsimula na ang misa at tahimik lang silang nakikinig rito. " Peace be with you " saad ni Fay sabay halik sa pisnge ng kuya at ina ganun rin ang ginawa ng mga ito. " Peace be with you " nakangiting bati niya naman sa mga katabi nila at sa likod sabay tango pa sa mga ito. Gumanti rin ng bati ang mga ito.

Morning did not arrive quietly. It came like a tidal wave of noise—phones buzzing, televisions blaring, radios screaming. Across the nation, one file spread like wildfire: JACE_CONFESSION.mp4. The voice was unmistakable. Calm, deliberate, heavy with authority: “Ako si Jace Velez… at ako ang Ninong.”

--- Dahil hindi ko maalala kung kailan ako huling nagkaroon ng pangarap. --- Goals? Marami. --- Responsibilities? Mas marami. --- Pero pangarap? --- Wala. --- Hanggang sa makilala ko siya. --- Hindi ko iyon sinabi. Siyempre hindi. --- Sa halip ay ngumiti ako nang bahagya. --- "Peace." --- Napakunot ang noo niya. --- "Peace?" --- Tumango ako. --- "Just one day." "Walang trabaho."

Nang malaman niyang sila iyon, hindi na niya binuksan ang mga sumunod na litrato. Nang makita ang mensahe mula kay Zoey, kalmado siyang sumagot sa pamamagitan ng voice message: "Mag-enjoy kayo, huwag niyo silang pansinin." simple, kalmado at payapang sagot ni Reeve sa kaibigan. Mabilis na sumagot si Zoey sa pamamagitan rin ng voice message "Baka hating gabi na kami umalis rito, gusto mo bang pumunta?"

Hapon na nang biglang mag-message si Messiah. Messiah: I’ll be home late. Don’t wait for me. Lock the doors. Simple pero mabigat kasi alam kong may tinatago pa rin siya. Mag-isa ako sa kwarto, hawak-hawak ang phone, nakatitig sa huling message ni Messiah. I’ll be home late. Don’t wait for me. Lock the doors.

nakangiting balita nito. Napangiti si Cecelia nang marinig iyon. Abot tenga ang ngiti niya nang nagtagpo ang mga mata nila."Narinig mo 'yon?" "Oo," sagot niya, humihikbing nakangiti. "Narinig ko." Yumukod si Magnus at hinalikan ang asawa sa noo. "Thank you… for holding on." "Thank you for returning," she replied. And at last, after the explosions, fears, and losses, came the peace. Not this cold peace of the hospital anymore, but hot—peace of two hearts reunited once more.