Revelation 21:4 Tagalog Novels & Stories

Tsss THIRD PERSON's POINT of VIEW "Babe?" Tinapik-tapik ni Drake ang magkabilang balikat ni Celine para magising. Kadarating lang nila sa Rest house nila Luis na nandito sa Tagaytay "Huh?" kinusot muna ng dalaga ang mga mata niya bago nag-unat sa harap ng binata "Gising na. Nandito na tayo" sagot sa kanya ni Drake at inalayan siyang lumabas sa kotse.

Reika's Point of view: I'm still crying while holding my baby bag. It's so dumi na! This bag is my favorite pa naman, he's making me gigil. I'm gigil na gigil sa kaniya. He's not here, after ko siyang sigawan he left without telling where he will go. So what's my pake ba? Bahala siya d'on.

Ngunit hindi kagaya sa baryo namin, ang simoy ng hangin sa Gaia ay sadyang kakaiba kaya naman ni ang pagpawisan ay hindi namin nararamdaman. “Miss Morriban. Since you are the one who I know who did an advance reading of our lesson by your textbook. Can you define aura in your own words? And in tagalog please, so thay everyone could understand you as well.” Ngiti nito kay Morriban na akala ko ay tatangihan nito. Pero lumapit lamang ito sa tabi ni Mam at hindi nagdalawang isip na nagsalita.

bulalas ko at akmang sisiraduhan ko siya ng pinto nang hinarang niya ang kamay niya. “Ayaw mo? Sure na talaga? Pupunta ang savage4,” anang naman nito at mapang-asar na tumingin sa akin. Bigla namang bumilis ang tibok ng puso ko ng marinig ko ang salitang 'savage4'. Tama ba ang narinig ko? Ang savage4 ay pupunta roon? Ackk! Si Larson! “S-Sige, wait lang ha, mag bibihis lang ako”

"Sige subukan mo lang puputulin ko rin yong ano mo..." "Nǐ zài shuō shénme??" (What are you saying??) "Pfft, di nya gets yong tagalog ko hahah." "You two stop! Let's just play. Hey Eugene let's one on one after this." "Dāngrán kěyǐ..." (Yeah sure...)

Tanong nya. Ngumiti ako. "Wala, sabi ko malapit na tayo." Ani ko sabay turo sa arkong karatula na may nakalagay na Welcome to Natividad Cacao Farm. Nagningning naman ang mata nya.. *****

Kung may makakakita sa amin rito sasabihin talagang may ginagawa kaming milagro! "You have stains on your pants. May dalaw ka ata ngayon," bulong niya sa akin. Hindi ako nakagalaw at parang gusto ko na lang lamunin ng lupa ngayon din! What the fuck?! Meron ako ngayon?! B-bakit hindi ko naramdaman?!

Dahan-dahan niyang ibinaba ang kalahating bahagi ng katawan ni Aloisia sa lupa para malayang makagalaw ang isang kamay niya. Hinaplos niya ang mukha ni Aloisia at hinawi ang ilang hibla ng buhok na nakaharang dito. "Mahal kita. Hindi ko hahayaang saktan ka nila muli, reyna ko. Titiisin ko ang lahat ng sakit kung para sakin, pero huwag lang ikaw. Tama na ang paghihirap mo, tama na ang paghihirap mo sa heavenly realm. Tama na ang panloloko nila sayo. Wala man lang ako nagawa sa mga panahon na 'yun. Patawad, patawad reyna ko."