Ride With Me Novels & Stories

Napataas ang kilay ko at napahalukipkip habang nakatingin sa kaniya. "Are you sure? Minsan lang ako mag offer?" tanong ko sa kaniya. Tumango siya at iginiya na niya akong pumasok ng kotse. Pagkapasok niya ng kotse ay umalis na din kami. Naikwento ko sa kaniya lahat nang nangyari sakin ngayong maghapon at ganun din ang ginawa ni Geoffre. Maya-maya ay nakarating na rin sila sa isang restaurant. Tinulungan siyang makababa ni Geoffre mula sa kotse. Natuwa ako dahil ngayon ko lang naranasan ang ganito. Umiling ako dahil ayoko nang isipin ang lalaking iyon dahil hindi mapigilan ang ma-badtrip. "Thank you."

Pero sa kabila ng mga bantay at tensyon sa paligid nila, kakaiba ang gaan ng biyahe. Road trip energy. May snacks sa gitna. May soft music sa background. At maya’t maya, may maliliit silang biruan na parang matagal na silang magkasamang bumiyahe nang ganoon. “Ako ang pipili ng music,” sabi ni Candice habang inaabot ang phone. “Bakit ikaw?” “Dahil ikaw ang driver. Bawal sa’yo ma-distract.”

Bagkos, mabilis siyang tumalikod at sumakay sa e-trike. Hindi pumayag si Addam. Para sa kanya ay isang malaking pagkakataon ang pagkikita nilang dalawa ngayon, upang makapag-usap sila ni Mirea. Bumaba ito sa kanyang sasakyan, kinausap ang driver ng e-trike, saka nito iyon inabutan ng isang libo upang pababain si Mirea. “Ano na naman ba'to, Addam?”

Hindi niya maiwasant matuwa dahil iyon ang unang pagkakataon na nakapunta sila roon nang magkasama. Ilang sandali pa ay natapos na ang rides na iyon kaya naisipan naman nilang sumakay ng isa pa. Ito ang pinakamagandang rides doon kaya talagang pinipilahan ito ng maraming mamamasyal—ang Rio Grande Rapids. “Mukhang bukas pa yata tayo makakasakay,” sabi niya kay Maica. “Oo nga. Ang daming nakapila,” dagdag pa nito.

Nakaputing sandals din ako kaya na kakulay naman ng pantalon niya. Magkadugtong ata ang mga pusod namin at kahit sa suot ay kahit di namin pinaplano ay aksidenteng nagkakapareho kami. Sumakay ako sa loob ng tricycle niya habang siya naman ay hindi tinatanggal ang tingin sakin. " Anong mukha yan Meztli Royace?" napaangat ang tingin ko sa kaniya. " Maganda" napasimangot siya sabay iwas ng tingin sakin.

basta may manibela lang ang sasakyan, lalabas at lalabas pa rin ang GRAND YVCAZ sa kahit na anong race track pa yan. Remember? A car is not just itself anymore once you occupied the seat, as you become one of it.. You can beat her with this, I know." "Thank you for believing me Brix." "No, thank you for accepting the challenge Grand. I know this is too hard for you to do. Bending down just to ask for help? No, that's not your thing anymore. This is the first time I saw you doing this and to tell

At ngayon, isang sorpresang hindi niya inaasahan. "Sumakay ka na, Sara. Hindi kita kakainin." Nakasandal si Adrian sa isang mamahaling kotse, may hawak na dalawang helmet. "Ano nanaman ‘to, Adrian?" tumatakbo sa isip ni Sara kung anong kalokohan na naman ang iniisip ng lalaki. "Road trip. Gusto lang kitang isama." kumindat ito. "Walang halong masama."

Close enough for me to feel the warmth of her body sticking to my back. Nang magsimula nang umandar ang sasakyan ay naramdaman ko ang pagpatong ng helmet nito sa aking likod. Like she's resting her head onto my back. Napangiti ako sa loob ng suot kong helmet. Nauna sina Red at Yellow. Nasa likoran nila kami. Nasa 60kph lamang ang takbo ng motorsiklo ko, sakto lamang ang bilis para hindi matakot ang prinsesa sa likod ko. Yes she's my princess. My princess in my own castle. In my own paradise. And if ever man na mabigyan ako ng pagkakataon na makasama siya sa kaharian ko, sa buhay ko bilang kabiyak ng aking puso, bilang partner ko sa tahanan na kami ang bubuo, I will make sure to treat her my

Amoy agad ng popcorn at cotton candy na sumasabay sa ihip ng hangin ang sumalubong sa amin, tunog ng mga tumatawang bata, at nagtitilian sa mga rides. “Grabe, San! Ang saya!” sigaw ni Kaydie habang hinahatak ako papunta sa pinakamalaking ride sa gitna, ang Vikings. “Ayoko niyan, Kaydie!” sabi ko habang napahawak sa braso niya. “Baka mahulog ako riyan!” “Hindi ka mahuhulog! Promise! Tara na!” aniya at halos kargahin na ako para lang makasakay kami.

sagot ko. “You’re worried.” “I’d be stupid not to be.” She faced me, gaze steady. “Lucas, kung hindi ko kayanin—” “Don’t start that,” I cut in. “You’ll make it back. Both of us will.” “Promise?” I hesitated for a heartbeat. “Promise.” Rhea’s POV The ride to Atlas Tower was silent. Raindrops streaked down the windshield like ghosts, the city lights warping through the water. Every bump in the road felt like a memory trying to resurface.