Along The Ride Novels & Stories

Nawala ang amnesia ni James mula ng pagsusuntukin siya ni Kuya Phillip. Nadadalas ang paglabas ng mga big bike rider members. Minsan joyride outside ng Metro Manila, minsan may pa-seminar kami tungkol sa safe motorcycle riding, minsan may outreach program at minsan ay pure gimik lang. Tulad ngayon na gumimik kami sa Bank Bar kung saan may live band at sayawan bukod siyempre sa inuman. Tago ang bar na ito at hindi ito masyadong crowded ng mga tao kaya ang mga suki at sa mga nakakaalam lang ang pumupunta dito.

Ang biyahe ay nagpatuloy sa pagitan ng halakhak ni Anchali. Mabagal ang takbo ng sasakyan habang dumaraan sila sa kalyeng puno ng mga puno at tindahang nakabukas pa kahit dapit-hapon na. Sa likod, nakasandal si Anchali, hawak pa rin ang tablet, at tuwang-tuwa sa bawat palabas na pinapanood niya.

"Axel, dahan-dahan naman." Hindi ko siya pinansin. Pinanatili ko ang bilis, pinapanood ang speedometer na humahampas sa forty habang paakyat ang kalsada sa bundok. "Dahil ba sa excitement? Trip mo lang ba 'yung rush?" Hindi siya umimik. Sinulyapan ko siya at nakita ko ang mabilis at mababaw niyang paghinga. Bingo. "Iyon ba?" Napatawa ako nang mapait. "Para lang ba kaming thrill ride?"

Pilit na tawa at maikling sagot ni Max "Sure, I'll ride with you guys." Sabay kamot sa batok nito. Nagsimula na silang maglakad paakyat sa platform ng roller coaster. Habang si Liam ay halos ayaw nang bitawan ang kamay ni Thalie dahil sa halo-halong takot sa ride at pagiging posesibo sa asawa, at si Grey naman ay patuloy na nakikipag-asaran kay Claire, tahimik na sumunod si Max sa huling hanay—bitbit ang masakit na katotohanan na kahit magkakasama sila sa iisang ride, hinding-hindi niya makakatabi si Thalie sa takbo ng buhay nito.

Mahigpit ang kapit ko at halos maalog ang utak ko sa buong ride. “Open your eyes!” rinig kong sigaw ni Iwatani sa tabi ko. “I can’t! I’m scared. Oh my ghad!” “Come on! You need to enjoy the view.” Nakailang segundo pa ako sa pagsigaw bago ko mapagpasyahang idilat ang mga mata ko. Noong una ay nahilo pa ako dahil sa bilis ng ride at halos paikot-ikot pa kami. Ngunit kalaunan ay nagawa ko na ring tingnan ang paligid. It was just for a moment, though, dahil tapos na ang ride. Mas matagal lang talaga akong nakapikit at nagsisisigaw kaya hindi ko masyadong natingnan ang paligid.

At kahit walang salita, ramdam ni Alyssa na naiintindihan siya nito. Nagpatuloy sila sa pagtakbo. Minsan, may tumatawid na hangin na nagpapakiliti sa batok nila. Minsan, may dumaraang biker. Pero ang buong mundo nila, para bang sumasabay lang sa tahimik at banayad nilang kilos. Hanggang sa unti-unti, lumalim na ang dapithapon.

tugon ng pinsan ko sa kanya. "Talaga?" Tumango si Ate at aakmang tatalikod na sana nang muli na namang nagsalita si Braden, "She can ride with me. I mean, luluwas ako ng Babak," presinta niya na ang tinutukoy ang poblacion na nasa kinse minutos ang biyahe kung may sasakyan. "I-If okay lang kay, Adrielle," dagdag ni Braden sabay tingin sa akin.

Sabi niya sabay angat sa akin pasakay Kay Thunder. Nagsimula namang umalis ang iba pasunod kay Mang Ben at Mang Nestor, Alexander told them to accompany us for safety precautions. Sumunod na rin sina Natasha at kami ang nasa huli. Alexander lifted himself and positioned himself at my back. “Next time, tig-isa na tayo ng kabayo since I already know how to ride.” Sabi ko sa kanya. “It's better than this, Hera.” Sagot niya. “We can try racing with each other, you know.” Sabi ko.

Complete package kumbaga. Tanging musika lang ang maingay sa loob ng sasakyan ni BK ng mga sumunod na sandali. Hindi na kasi ito kumibo. Sabagay, tapos na sila mag-usap na dalawa kanina. Mahigit isang oras din ang naging biyahe nila dahil sobrang traffic pauwi sa kanila. ‘Yon ang problema kapag pupunta sa lugar nila. Masyadong crowded.

89… 88… Subalit mayamaya ay may isang malakas na ugong ng makina ang sumingit sa katahimikan. Mula sa gilid ng daan, rumagasa ang isang motorsiklo. Nakasuot ng itim ang rider, nakamaskara, at diretso itong huminto malapit sa kanila.