Novelas y relatos de Right Next To You

Ayaw kong tumabi malapit sa kan'ya. "Is that your proper sit?" Tanong niya rito. "Ah... Kasi baka ayaw mo akong makatabi eh," sagot ko habang nakayuko ang ulo ko. "Sit here beside me," utos niya. Sumunod naman ako at tumabi malapit sa kan'ya. "Tayong dalawa na lang ang narito sa hapag-kainan. Lalayo ka pa ng upuan mo."

But Adrian didn’t move. Instead— He stepped closer. Too close. My breath caught. “Adrian—” “Relax,” he murmured. His hand brushed lightly against my arm. Sending a rush of heat through me. “This is the last time.” My chest tightened. “What?” He leaned closer. His lips near my ear. And then— Soft. Dangerous. A whisper. “Next time… you’ll come to me.” My breath trembled. “Stop.” “You won’t.” His voice was certain.

tanging binuka ng bibig. "Gusto kong palagi kang malapit sa akin, Miles," pabulong na sabi ni Zandy habang halos ilang inches na lang ang layo ng mukha namin sa isa't isa. Nanuot sa tainga ko ang baritono niyang boses. "I always want you beside me at palagi kitang pipiliin," dagdag pa niya. Natulala ako at hindi nakagalaw. Hindi ko alam ang gagawin ko. Wala akong makapang pagtutol dahil alam kong naghuhumiyaw ang puso ko sa kilig.

baling nito sa akin. Umupo kami sa may bench. Okay lang na umupo katabi ko si Zaiden pero si Zachary? Masyado siyang papansinin. Sinamaan ko siya ng tingin nang akmang uupo na siya sa left side ko. Nakita niya lang na umupo si Zaiden katabi ko, uupo rin siya. Hindi kami close para tumabi siya sa akin.

“We stay consistent.” Napairap siya. “Yan na naman.” “This time—specific,” dagdag nito. Napahinto siya, saka kunot-noong tumingin ng diretso sa kausap. “If we’re seen together, we don’t act like strangers,” sabi ni Adrian. Napangiti si Luna ng bahagya. “Obviously.” “Physical proximity included.” Napahinto siya. Hindi siya agad nagsalita; napatingin muna siya sa kamay niya na nakapatong sa mesa bago dahan-dahang bumalik ang tingin kay Adrian.

pagpapaliwanag ni Astria matapos non ay umusog konti para sumilip, nahaharangan kasi sya nang likod nang binata. "Ohh so you're just a girl next door" saad neto at binawi din ang kamay nya "But bakit parang familiar ka?" He paused for a while at mariing tumitig kay Astria "Did we, perhaps met each other? is that destiny?" malokong saad ni Zairo.

Sa ibaba ng screen, may isang maliit na caption na lumitaw, nakasulat pa rin sa pulang titik. “We’re closer than you think, Mr. Laxamana. She is within arm's reach.”

saka tinuro ang pintuang hindi ko pa napapasukan. It was right beside the giant grandfather clock. May katabi pa itong pintuan sa kabilang banda, na isa ring hindi ko pa napapasukan. “Gym’s just here,” he said casually. Napa-'aw' na lang ako habang tumatango. “I see.”

bilin nito. "I will, don't worry," sagot n'ya. "Someone is just nearby in case of emergency, they knows that you are here now. Nasa paligid lang din ako." "Thanks Panther, i owe you this one," tapat na pasasalamat n'ya dito.

Kinakagat ko na ang aking pang-ibabang labi upang pigilan ang aking sariling sumigaw sa sobrang saya ko ngayong gabi. "Didiretso na lang po pala ako sa bar mamaya, Sir. Malapit lang ba ang coffee shop na pupuntahan natin?" Marahan itong tumango. "Yes, it's near. I'll go with you later. Some of my friends will be there,"