Next To Normal Novels & Stories

masayang sabi niya. Pigil ko ang hininga ko nang buksan niya ang pinto. Tumambad sa akin ang mga lalaking nakaupo sa sofa roon sa gilid, nakakandong sa kanila ang mga babaeng kasama. Sa kabilang gilid ay ganoon din, mas hindi nga lang intimate ang mga tao roon dahil hindi naman nakakandong sa kanila ang mga babae. Sa gitnang banda, naroon ang billiard pool. So, that is why this called playroom.

That's better. “Hey, Luke,” Finn called me. “What?” “What do you think of the girl who lives next to our apartment?” he asked out nowhere. “I don't know. She looks like, uh—normal girl to me. Nothing special.” “She looks cute to me though.” “I'm not into her, okay?” “Just kiss her.” “Fuck, Finn. That's gonna be awkward once I transform lalo na at magka-tabing apartment lang tayo.” “Eh di ipabura mo na lang kay Ethan yung memory nya pagkatapos.”

Nagising ako kinabukasan nang makarinig ng sunod-sunod na yabag papunta sa kwarto ko. Natitigilan akong luminga-linga sa buong silid tsaka pinakiramdaman ang paligid. Kung tutuusin ay hindi ito mapapansin ng kung sino-sino lang dahil maingat, magaan at tahimik ang bawat pag-apak niya sa sahig na para bang normal na sa kanya ang gawain na ito. Normal ang paglalakad niya pero hindi gaya ng normal na tao. Para sa akin madali ko ng makilatis ang intensyon ng tao sa pamamaraan palang ng paglalakad nila at ang isang 'to ay parang walang pakialam at normal lamang na naglalakad papuntang kwarto ko.

Mukha kasing wala sa character niya yung pagiging pilyo at lalo na ang pagngisi! Kahit mabilis iyon at konting ngisi lang, at least bago iyon sa default niyang reaksyon na nakatitig lang na para may planong gawin kang rebulto ng yelo. Sa huli nanghinayang tuloy akong hindi ko iyon nakuhanan ng picture o ng video. Imagine, ang daming unusual na nangyare ngayon at dumagdag pa ang pagiging out ni Nexus mula sa normal niyang personality!

Tumango si Cormac at sumunod. Sa unahan, naririnig ni Naomi ang sarili niyang boses, mahina pero puno ng pag-aalala. “La… magiging normal na ba ang buhay niya? Katulad ng ibang bata?” Narinig iyon ni Cormac kahit nakatalikod. “Magiging normal siya,” sagot niya, hindi lumilingon pero buo ang kumpiyansa. “She’ll live like any healthy child.”

"Hindi pa ba normal ito sa iyo Payne? Hindi pa ba normal sa iyo na nakakapunta ka sa school nang mag-isa at nakaka-uwi ka dito sa bahay ng mag-isa? Hindi pa ba normal Payne na nakakasali ka sa mga school programs at nakakalaro ka sa mga chess competitions? Hindi pa ba normal na mayroon kang bestfriend na si Maya na laging nandiyan para sa iyo? Hindi pa ba normal na hinahayaan kitang kumilos dito sa bahay, sa school ng gusto mo?" "Gusto kong magmahal ng normal mommy. Gusto kong makaramdam ng normal na kilig, ng normal na saya kapag kasama ko ang taong gusto ko." "Tapos ano Payne? Normal na sakit din ang gusto mo? Normal na rejection din ang gusto mo?"

Napatawa naman ako nang mahina roon. “No seriously. It’s normal to find other people good-looking,” ani ko na napakibit ng balikat. “Getting attracted to other people is not normal,” he said annoyed. “Yeah, I worded it wrong. But normal to find them pretty and good-looking,” ani ko. Tila ba gusto niya pa umalma roon. I don’t even understand why we are getting so work up for this.

Naisip ko na parang familiar ang ganitong scenario dahil parang napaka-liit talaga ng mundo. Come to think that talagang pumasok pa sa buhay ng anak ko ang anak ni Kate, which is exactly like John and Kate before. Ciara, well, she is like me. The Girl Next Door that hanggang ngayon ay bitag pa rin ni Kate and it feels like history repeats itself.

sabi niya habang papalapit sa akin gamit ang katawan ko. "Cut the bullsh*t Kent," sabi ko sa kaniya. Kanina pa kasi niya ako tinatawag na 'babe' and it's seriously annoying. After niya na reach yung 3-meter distance, ginamit naman niya ang katawan niya para patuloy na lumapit sa akin. Oo, tama. Na-figure out na namin ni Kent kanina na kailangan na sa 3-meter radius yung lapit namin para makabalik kami sa katawan namin.

Kinagat nito nang bahagya ang n**ple niya, na kaniyang ikinasigaw, dahil sa hindi maipaliwanag na sarap. “Don’t be noisy, sweetheart. Your room is not sound proof like our room at the farm.” Nakangiti si Knight. Bahagyang umangat ang katawan nito habang pinaglalaruan ang pagka**bae niya. “To wet . . .” Unti-unting bumaba ang mukha ni Knight at sinimot ang katas na lumalabas doon. “Taste like strawberry juice, sweetheart.”