Right Now In Tagalog Novels & Stories

“We're near.” “Nasaan na tayo?” Ang mga puno na naaaninag ko sa baba ay hindi malinaw dahil sa kapal ng fog na nakikita ko. Medyo maulap din sa lugar kung nasaan kami ngayon. Parang Baguio lang. “We're in tagaytay, Elora.”

"Magkano miss?" "150 lang po sir." "Salamat!" nginitian ko ito atsaka inasikaso ang iba pang bumibili. "Ugh! Why do we need to buy here!? There's a station in the mall for these diba!?" "Oo nga, atsaka kung dito talaga pwede namang mag utos na lang tayo!"

tanong nito. Hindi ako makaimik. Walang lumalabas na boses sa aking bunganga na para bang may nakabara dito. Hindi ko alam kung hanggang saan pero sana hindi na magtagal dahil ang puso ko pagod na pagod ng masaktan.

hindi maipaliwag ang ekspresyon ng taong to, at bigla biglang may malamig at nakakamatay na aura ang nakapaligid sakanya. Siguradong tapos na si Jate. Isang kotse na nagkakahalaga at hindi bababa sa ilang daang libong dolyar. "Bulag ka ba? Alam mo ba kung magkano ang halaga ng sasakyan na ito? Alam kong hinding hindi mo ito kayang bilhin kahit na paghirapan mo ito sa iyong buong buhay!" "Bastardo ka!" Nang makilala niya si Jate pala ito. "Oh, ikaw pala, ang tinaguriang live in sone in law!" Sabi ng binata na may madilim na ekspresyon.

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Sa isang malalim at mabining French accent, nagsalita siya: "Bonsoir, mesdames et messieurs. Ce soir, vous êtes nos invités les plus précieux." ("Magandang gabi, mga ginang at ginoo. Kayo ang aming pinakapinapahalagahang panauhin ngayong gabi.") Tumingin siya sa lahat at nagsalita sa Tagalog, malinaw at magalang:

tawag niya sa'kin at bahagyang lumapit pa, "Ano bang ginagawa mo d'yan?" Napa-iling naman ako, "Wala naman. Tinitignan at hinihintay ko lang kung kalian talaga babagsak ang ulan. As you can see, makulimlim na nga siya at medyo maambon na," I said and sighed, "Siguro ay mamaya pa talaga babagsak 'to."

Kung oo, pwede pasapak? Napantastikuhan niya akong tinitigan sa mga mata. Nitong mga nakaraang araw lang mas nakikita ko na ng paunti-unti ang may emosyong si Dark. May nakaraan ba siya kubg bakit sa nagkakaganito ngayon? Nakaka-curious naman. "Should I use tagalog more often?" Tanong niya. Tumango ako at nagkibit-balikat, "nasa sa'yo naman ang desisyon na yun kung gusto mong magsalita ng tagalog o kaya ingles, hindi naman mita pinipilit na mag---"

Cyrex. Napaisip siya, oo nga pala gusto niya rin malaman kaya tahimik nakinig. "Hmmmm "Langga" is the sweetest word of bisaya that means "Love" kung sa tagalog naman "Mahal" ang kahulugan, Ohh diba...kaya ikaw ang langga ko, in tagalog ikaw ang "Mahal ko," paliwanang ni Shyra. Napatango tango naman siya, indeed ang sweet nga pakingan lalo na pag si Shyra ang magsabi noon, ang lambing ng tono.

Bago na niya maisipang maligo. Third Person's POV "So, anong tingin mo sa asawa ng kuya mo?" Kausap ngayon ni Raen ang isang babae sa kanyang laptop. Gabi na ngunit naisipan niyang kausapin ang kaibigan niya at ipaalam na nakauwi na sila sa Pilipinas. Nawala na kasi sa isip niyang tumawag sa kaibigan noong makarating sila sa mansyon.