Novel & Cerita Romance Full Of Life

“Zaria, that’s called meteor shower at hindi dahil nahuhulog ang mga bituin sa langit.” Ang buhay may asawa ay hindi madali, lalo na kung ang isa ay malayo ang agwat ng edad. Danas namin iyon ni Chaeus. Marami mang sagabal sa aming pag-iibigan, sa huli ay namayani pa rin ang makapangyarihang pag-ibig na siyang nagtakda sa aming dalawa na magkasama. Alam ko na hindi pa ito ang mabigat na problemang susubok sa kung hanggang saan kami katatag, subalit hangga’t hawak niya ang kamay ko ay hindi ako bibitaw at mawawalan ng pag-asang hanggang sa dulo, sina Hilary at Zacchaeus ay magkakasama. Hanggang sa dulo ng aming buhay. Hanggang sa dulo, kahit na sa una ay nagsimula kami sa bawal na relasyon. S

Ayaw niyang umasa pero parang halik na ng pagmamahal. Napa- ungol si Charline nang sapuhin nito ang ibabaw ng kaniyang dibdib . Mabilis na nanigas ang pares ng dunggot niya. Dahan- dahang bumaba ang labi ni Xander sa leeg niya at balikat, banayad ang pagdampi. Pumikit na lang si Charline. Tila nagugustuhan niya ang paraan nito ngayon kahit pa nasasarapan siya sa wild nitong pakikipagtalik iba pa rin pala ang romansang para kang prinsesang iniingatan.

Iritang sabat niya dito habang nakapamewang. "Pareho lang 'yon. Personally, I think curvaceous and full-figured women are attractive too. I think it's nice to cuddle with them after... you know." Brix said, matter-of-factly. Napangiti pa ito sa huling sinabi na tila nagre-reminisce. "C-cuddle after....." Umawang ang mga labi ni Becky. "Napaka bastos mo talaga, Brix!" Tumawa lang naman ang binata.

Dylan began, swirling his wine glass thoughtfully, “I never imagined my life would look like this—so full, so… perfect.” I raised an eyebrow. “Perfect? Have you met me? I’m a walking disaster.” He leaned in, his voice dropping to a husky whisper. “You’re my walking disaster, though. And I wouldn’t have it any other way.” I laughed, shaking my head. “You’re such a sap.” “And you love it,” he countered, closing the distance between us. I sighed dramatically. “Unfortunately, yes. I do.” As his lips captured mine in a slow, tender kiss, I realized something: life with Dylan would always be an adventure—a mix of laughter, love, and a little chaos. And honestly? I wouldn’t have it any other way.

tanong niya, medyo excited. “That we’ll always have moments like this… kahit gaano ka-busy ang life, kahit gaano kalayo ang world… ikaw at ako lang,” sagot ni Adrian, halatang sincere at romantic. “Promise,” bulong ni Calestine, sabay halik sa lips niya—soft, sweet, at sobrang kilig.

nagtapos sa isang magandang pagmamahalan. Lahat ng pait na naranasan naming pareho, napalitan ng sobrang tamis na pagmamahalan. Tamis na hindi kami magsasawang maranasan at maramdaman. Tamis na nagbigay sa amin ng pamilya at walang hanggang pagmamahalan. The Sweet Beautiful Romance might sometimes be bitter and not as sweet as you imagine, but if you are willing to do everything no matter how bitter your relationship is... that bitterness will become the sweetest you won't be imagine.

Sa kakisigan niyang taglay ay pwede na siyang maging bida sa romance movie. Sayang siya. Sayang na sayang. Nakakapanghinayang lang ang kagwapuhan niya dahil ang magiging ending ng kwento namin ay ang pagpapakulong ko sa kanya o maaaring ang pagkitil ko sa kanyang buhay. "Ladies and gentlemen, we are all gathered today to join Oryrius and Loralee as they unite their hearts in the holy matrimony."

Ziancio uttered with a grin. Tumaas ang kilay ni Divine at ibinalik ang tingin sa lalaki. Alam niya na kaagad kung ano ang ibig sabihin ng tono ng boses nito. "A romance movie about a boss and his secretary? Seriously?" Ziancio grinned. "Why not? It feels... relevant." She scoffed. "You don't like romance movies. You dislike anything romantic."

Lumapit na rin ang lahat para magpapicture sa kanila sa altar. Napuno ng saya ang Villa kasama nila ang mga taong mahalaga sa kanilang dalawang mag-asawa. Nang matapos ang picture taking diretso na sila sa reception at dito lang rin sa loob ng Villa. Habang naglalakad silang dalawa hinagisan sila ng petals at muli siyang hinalikan ni Romeo pagkatapos siyang ihiga at patuloy sa pagsaboy ng mga petals ang lahat ng taong naroon na nakasaksi ng kanilang matamis na pagmamahalan. Umaasa ang lahat na magiging maayos ang kanilang buhay mag-asawa.

Punong-puno ng paghanga, respeto at pagmamahal. Anastacia could feel his love through his kisses. Miss na miss niya ang asawa. Kailan ba ang huling beses na n*******n siya nito ng ganito? Pakiramdam niya ay ilang taon na ang lumipas mula noong huli. “I love you so much, mia bella regina. Even in our next life, I’d find you and marry you.” Anastacia smiled, “Matagal pa ang next life. Love me in this lifetime first.”