Rosa Blasi นิยาย & เรื่องราว

naiiyak na sabi ni Rosamie kay Hiraya. "Hiraya, anong ginagawa mo kay Rosamie?" nag-aalalang tanong ni Jack habang nakatingin sa basang sisiw na si Rosamie. Naiiyak ding tiningnan ng dalaga ang binata at nang makita ang kaawa-awang mukha ni Rosamie ay agad na hinila siya ng marahas ni Jack. At dahil may dala-dala siyang camera ay hindi na siya nagpupumiglas pa't baka mahulog niya ito at masira. Ang mahal-mahal pa naman ng bili niya roon.

"May dinala pang lalaki para sa'yo." "She's making impress her, but she's a pain in the eye. Ano na? Sino ang lalaking iyon?" Kinamot niya ang batok saka tinulak pabalik ang salamin. "He's Grazioso Robles, a former spy of Nero and an unsuccessful drug dealer. Ewan kung paano nakalabas iyan, paulit-ulit siyang nahuhuli pero buhay pa rin." "Parang nagugustuhan ko iyan. Set us an appointment. I want to talk to him personally," saad ko. Sinipat ko ang wrist watch.

Tumango lang siya nang sobrang rahan bago niya tuunan ng pansin ang mala-monopad niyang hawak. "Ako pala si Cali. Cali Vergara. It's nice meeting you!" pagpapakilala ng babaeng tumulong sa 'kin. Mukha siyang cute. Mahaba ang mala-dark blue niyang buhok na naka-ponytail.

sagot nito. "Naniwala ka naman?" tanong ko hindi naman sa negatron ako at ayokong sumaya si Rose pero, aminin man natin o hindi may mga foreigner na hindi matino. "Oo, pinalasap ko kasi ng matinding blowjob, Marga." natatawang hagikhik ni Rose sa sinabi niya. "Baliw ka! Kapag ikaw hindi binalikan niyan iiyak ka talaga." banta ko rito.

He is effin’ handsome! Di niya mapigilang mapasipol. “.. ooooooh deeeym” she whispered. Pansamantala niyang nakalimutan ang poot na nadarama kani-kanina lang. She maybe look like some stupid school girl crushing over this man in front of her but girl, Rosalia Quiava don’t give a single fvck! She smiled at him and he smiled back. “Oooh! Boii, he so fineeeee!” Sigaw ng utak niya.

tanong niya, ang boses niya ay nanginginig sa emosyon. "Opo," sagot ko, hindi alam kung dapat ba akong lumapit. Binaba niya ang kanyang baril at mabilis na tumawid sa mababaw na sapa. Hinawakan niya ang aking mukha ng kanyang magaspang na palad. "Kamukhang-kamukha mo ang nanay mo. Ako si Aling Rosa. Ako ang nurse ni Roberto noong huling beses siyang umakyat dito bago siya... bago siya nawala."

Masinsinang paliwanag at pakiusap ni Rosalia. Pumayag si Rafael sa pakiusap ni Rosalia pero bago bumalik sa ibang bansa ay dumaan at nagpaalam sila sa pamilya ni Angela, Nakiusap rin naman si Rafael kay Rosalia na dadalaw uli siya sa puntod ni Angela bago sila bumalik sa ibang bansa, pumayag naman si Rosalia sa pakiusap ng asawa kaya nagpunta sa puntod ni Angela si Rafael, may dala siyang isang malaking basket ng bulaklak at dalawang babasaging baso ng kandila, nagtirik siya ng kandila sa puntod ni Angela.

Walang sumagot. “Alam n’yo ba,” dugtong niya, “kung gaano kahirap ngumiti sa harap ng kamera at sabihing masaya ka—kahit parang nilalamon ka mula sa loob?” “Bahagi iyon ng responsibilidad,” sagot ni Doña Rosa, walang emosyon. “Bilang Himenez.” Doon napayuko si Lea. Hindi dahil sumuko siya—kundi dahil napagod na siyang lumaban sa pader na hindi kailanman gagalaw.

Kung ganoon… Sino si C. Rosales?

Nagbihis siya para hanapin ito sa ibaba ng bahay, naratnan niya ito sa sala ngunit hindi ito mag-isa. May kausap itong isang magandang babae, maputi, blonde ang buhok, at taglay ang kulay bughaw na mga mata. Halatang may ibang lahi. Kilala niya ang babaeng iyon. Si Rosa Montenegro, isang sikat na artista. Modelo rin ito at magaling kumanta. Halos lahat na yata ng talento ay sinalo ng babae kaya naman sikat na sikat ito sa industriya.