Rosa Blasi Novels & Stories

Hindi niya alam kung kakayanin niya sakaling makita si Rosie sa isa sa mga cubicle na ‘yun. Nang ang huling cubicle na ang bubuksan niya at sarado rin iyon… agad siyang bumaba ng tingin at sinilip ang loob. Doon niya nakita ang walang malay na tao na tanging Bra at panty lang ang saplot sa katawan. Hindi nakikita ang mukha nito dahil nakatabon ang buhok sa mukha, pero alam niyang si Rosabel iyon, base sa buhok nito na kulay ash blond at sa morena nitong kutis.

Ngunit kahit ganoon ay hindi maikukubli ang nakakakilabot na kapangyarihang nagmumula sa kaniya. Napansin ko ang hawak nitong isang punyal na nababalutan ng pulang awra. Ang sandatang ito. Nakita ko na ito sa aking pangitain. Marahil ito na nga ang Rossa na ninakaw mula kay Reyna Selena at sigurado akong ang kaharap ko ngayon ay walang iba kundi ang hari ng mga bampira, si Trevor Hemlock.

"No, it's not him. Ang taong ito, nag-iiwan siya ng rosas sa kuwarto ni Rosi." Napatingin si Suzana sa kaniya. "Then you should leave!" "Bakit ako aalis?" "Suzana." Sixto tried to stop her, pero lalong tumaas ang boses niya. "Mamaya, delikadong tao pala ang pumapasok dito nang dahil sa iyo! Madamay pa kami! Especially my sugarplum! Si Criza! My God! Her life would be in danger! Umalis ka na dito!"

sabi ng bata bago mabilis na tumakbo palabas. Dahan-dahang lumapit sa akin si Aling Belen, ang kaniyang mukha ay puno ng kaba at pag-aalala. "Rose, heto na yata ang hinihintay mo." Kinuha ko ang envelope. Walang pangalan ng sender, walang return address, pero sapat na ang makita ang pamilyar na eleganteng sulat-kamay sa harap para malaman ko kung kanino ito galing. “For Rosita.” Ang mga letra ay matutulis, matatag, at puno ng awtoridad, katulad na katulad ng lalakeng sumulat nito.

Kabanata 24 Isang taon na ang lumipas mula nang basahin namin ang sulat ni Aling Rosa. Ang Rosa's Light ay may tatlumpung scholar na ngayon. Ang foundation ay patuloy na lumalago. Si Maria ay hindi na empleyado kundi kapartner na sa pagpapatakbo. Si Luna ay labing-isang taong gulang na. Hindi na siya bata. May sarili nang opinyon. May sarili nang desisyon.

ani pa nito habang pinapaypayan ang sarili dahil halos mangiyak na siya sa kakatawa. "Niloloko mo ba ako?" inis na turan ni Faustino kay Attorney Chui. "Iyan ang gusto ni Donya Rosalia Blanc." "At sino ang magiging kapalit ko?" Saglit na napatingin ang Attorney sa hawak na dokumento at binalingan si Ibrahim. "Ito ay si Ibrahim Blanc."

Malambing ang boses na tanong na niya. Napatingin naman ako kay sir at napansin ko ang malamig o walang gana niyang ekspresyon. “Rosa Castillo.” Walang ganang sagot ni sir. Tumawa naman ang babae kaya natigilan ako. “Ohh, Rosa Castillo. Just ordinary,” Lumapit siya sa akin at iniabot ang kamay. “I’m Bianca Salvador.” Tinanggap ko naman ang kamay niya ngunit habang nakangiti siya sa akin ay tila ba palihim niya akong pinagmamasdan mula ulo hanggang paa.

Kilala siya ng babaeng 'to? Nang makita ni Sofia ang pagtataka sa mukha ni Rosa, lalong lumaki ang ngiti nito. "I'm sorry, hindi pa pala ako nagpapakilala. I'm Sofia Grayson." Naglahad si Sofia ng kamay sa pagkakataong 'to, kaya tinanggap ito ni Rose. "It's been a year, Rose. Hindi ko ineexpect na magiging isa kang ganap na abogado pagkalipas ng ilang taon." Nang makita ang pagtataka sa mukha ni Rose ay lalong lumaki ang ngiti sa labi ni Sofia. "Totoo nga na maliit ang mundo, sinong mag aalala na sa paglipas ng taon ay magkikita pa tayong dalawa. Bakit bumalik ka pa, Rose? Ang ibig kong sabihin, mukhang maganda naman ang buhay mo sa ibang bansa, kaya bakit nagbalik ka pa."