Rosa Tears Of Themis Novels & Stories

Si Rosaryo. "Ma'am Tiana, I'm sorry po. Hindi namin sinasadya ni Sir." Tres held her hand. "Don't apologize to her." Hindi ako makapaniwala sa mga narinig. Mula sa asawa ko, tumingin ako kay Rosa habang puno ng luha ang mga mata. Sinasampal na ako ng katotohanan, pero umaasa pa rin akong babawiin niya ang lahat ng sinabi niya. But I frozed as soon as she caressed her tummy with her hand.

They pour holy water one by one. Napalunod si Zane habang malakas na umiiyak. Travis look at the sky. Thyne remove his shades to wipes his tears. Tristan acting cool but his almost cried too while Tahn keep on swaying his hands in front of his eyes to control his tears. Love run towards Thyme's parents and hug her Tita. Thyme took one pieces of white roses before he walk towards. Matagal niyang pinakatitigan ang bulaklak na hawak niya bago tumingala sa kalangitan na asul na asul.

Gusto niya raw pagmasdan ang makulay nitong mga pakpak na lalong nagbibigay kulay sa mga halaman. Ilang sandali pa ay narinig naming napaingit si Elaiza. "Ah!" At doon namin namalayan na natapilok ito. Gusto ko sanang matawa dahil alam niya namang farm ang pupuntahan ay nagawa pa niyang magsuot ng may takong. Pero dahil napapaingit siya sa sakit ay hinayaan kong alalayan siya ni Franco hanggang sa makabalik kami sa may kubo.

I made her cry many times. Gusto ko na sa bawat luha na nalabas niya ay mapalitan ko 'yon ng mga ngiti sa labi. Gusto ko na kapag umiyak ulit siya ay dahil sa saya na. Gusto ko iparanas sa kaniya kung paano ba talaga ako magmahal na... hindi siya napapaiyak... hindi siya nasasaktan... hindi siya nahihirapan. Kasi gusto kong maramdaman niya kung gaano ako kasarap magmahal. I don't want her to cry anymore because I hurt her again. If love has equal tears then I'm ready to cry just so she won't cry anymore. I'm Dawn Magen Villafueno her brightness shield and she's Poena Heart Nazario my treasure. Love is a battle and her tears are my hardest rival.

Ganitong ganito rin 'yon. Puti ang kulay ng kaniyang suot at napagtanto niyang isa pala siyang Doktor. Sa tansiya niya'y nasa dalawampung taong gulang na ito. Malinis ang kaniyang buhok, maputi ang balat at may mga mata'ng tila nangungusap. 🎶 When the tears come streaming down your face 'Cause you lose something you can't replace When you love someone but it goes to waste

he added. “So you believe that…” she gulped her saliva as tears started to fall from her eyes. “Will we end up together?” Raven nodded and wiped her tears. “Why are you in tears? Alam mo ba na kahinaan ko ang mga luha na ‘to?” natatawa na lang si Rosita at mabilis na inayos ang mukha niya.

Kinagat ko ang ibabang labi para pigilan ang sarili kong huwag umiyak. ​"Uminom ka muna ng gamot, Thisa," Rosa said softly, placing a damp cloth on my forehead. "You're burning up. Huwag mo na muna siyang isipin. Magpagaling ka muna." ​"How can I not think of him, Rosa?" I croaked out, my voice raspy. "Ang sakit... it's like I'm being punished for trying to be better, for trying to be successful."

Inilagay niya sa harap ng pintuan ang tatlong piraso ng bulaklak na rosas na kulay pula at napatitig sa kabuuan ng tahanan nila ni Misan. Hindi niya makakalimutan kung paano niya hiningi ang kamay ng dalaga. Kung paano mangilid ang mga luha nito ng alokin niya ito ng kasal. Ang mga magagandag ngiti ni Misan ay walang kapantay, napakaganda at nakakapanlambot. Nang akmang aalis na sana siya nang marinig ang boses ng babaeng matagal na niyang nais masilayan. Basag ang boses nito na animo'y papaiyak na dahilan upang maalarma si Rycon.

Tumayo na rin ako at pinunasan ang pisnge ko. Handa na 'kong mamatay. Ito na lang ang naisip kong paraan para makaiwas at makapagpahinga sa mga taong walang ibang ginawa kundi ang husgahan at insultuhin ako. "Diyos ko po, Athena!" Kaagad akong napalingon nang marinig ko ang boses ni tiya Rosa. Nakatayo na 'ko sa itaas ng upuan nang dumating siya. Humahangos at nangingilid ang luha sa mga mata niya.

Chapter 11 Kinabukasan, dumating ang bagong impormasyon tungkol sa nangyari kagabi. Habang binabasa ko ang ulat, hindi ko maiwasang mag-isip nang malalim. Ang Red Roses—isang organisasyong bihirang kumilos nang walang matinding dahilan. Ang operasyon nila ay eksakto, walang palpak, at hindi nila pinapayagang may makalabas ng buhay kung hindi nila gusto. Pero bakit tila sila ang sumira sa plano ni Mila?