Rose And Champagne Ch 1 นิยาย & เรื่องราว

"Kahit pagkatapos na lang, Ate. Inom lang muna ako at nauhaw ako. Ang hirap makarating dito. Sabi nila penthouse pero wala namang nakalagay na penthouse sa elevator." Natawa si Ate Rose. "Naku, pasensya ka na kung hindi kita nabigyan ng maayos na instruction." "Ayos lang, Ate. Syempre hindi mo naman aakalain na tanga ako." Keme akong tumawa. "First time mo lang. Hindi ka tanga. Ikaw talaga. Oh, uminom ka na muna."

Ang buong daanan ay natatakpan ng mga talulot ng rosas at maliliit na hugis-pusong lobo na nakasabit sa lahat ng dako. Pagdating namin sa silid, ang kisame ay puno ng mga pulang rosas na nakasabit sa kanilang mga tangkay at mga ilaw na parang diwata, na parang may hardin ng rosas sa kisame. Ang mga bituin na pilak at ginto, na gawa sa kumikinang na materyal at nakadikit sa sahig. Sa mga sulok, may mga haligi ng maliliit na pulang hugis-pusong lobo na umaabot mula sahig hanggang kisame. Sa maliit na sofa sa gilid ay isang malaking basket na may dose-dosenang pulang rosas, at sa mga mesa sa tabi ng kama, sa isang gilid, may champagne sa yelo at sa kabila, isang malaking garapon na gawa sa sala

Ang kasal ay gaganapin sa isang glass garden chapel kung saan overlooking ang lawa. Puti ang lahat ng bulaklak, mula sa mga rosas hanggang sa mga baby’s breath na nakasabit sa bawat upuan. Nang marinig ko ang unang notes ng Canon in D mula sa piano na tumutugtog sa unahan, naramdaman ko ang paghinto ng tibok ng puso ko. Bumukas ang pinto ng chapel. Tumatagos sa glass wall ang liwanag galing sa labas.

And what he said left her dumbfounded but before she could response Ashton leaned closer to her and claimed her lips. **end of chapter**

His movements were smooth but quick as he walked toward the bar section of the villa, grabbing something from the counter. While Marga tried to savor the taste still lingering on her tongue, her gaze followed him unconsciously. Her mind went blank, overwhelmed by both the flavor and the sight of Miguel moving with such calm confidence. Seconds later, Miguel returned, holding a luxurious champagne bottle in one hand and a crystal wine glass in the other. Marga froze in her seat, speechless. She couldn’t believe he was serious. Miguel’s grin widened as he reached her side, effortlessly popping the bottle open. The champagne fizzed softly as he poured it into the glass, the smile on his face re

Scented smoke coiled from hidden vents, thick with something floral and dark, and the champagne flowed endlessly from a crystal fountain. Bodies moved—not rushed, but languid—drawn together by unspoken invitations. Fingers grazed skin like secrets passed in the dark. Some laughed low and lazy, their mouths stained with wine. Others disappeared behind sheer curtains, where silhouettes blurred into a rhythmic dance only the brave would follow. Big Boy lounged at the center, wearing a robe that refused to stay closed, holding a cigar like a scepter. He watched everything, saying little—but his presence demanded worship.

He place his point-finger to my lips to make me shut up, He smiles genuinely. "Lavender,rose enchantment of love and first sight" nilahad niya ang kanyang kamay matapos ko abutin ang roses. Naguguluhan tinanggap ko ang kanyang kamay.We walked a three steps before another lights opened, kung kanina showers lights ngayon naman na mula sa maliit at sa malaki na puso ang umiilaw kung mamasdan para ito nakalutang sa ere. Masyado sinakop ng utak ko sa pagkamangha hindi ko namalayan na wala na pala si Yuri sa tabi ko.

Ang laban na iyon ay hindi pa tapos, at si Champagne ang magiging dahilan ng kanilang pagkatalo. "Hindi pa tapos, Vash," sabi ni Champagne, ang kanyang mga mata ay naglalagablab ng determinasyon. "Maghihintay ako, at darating ang araw na makakamtan ko ang hustisya." At sa mga salitang iyon, nagsimula ang isang bagong kabanata sa buhay ni Champagne. Hindi na siya ang dating Champagne na nahulog at nagdusa. Siya na ngayon ang isang mandirigmang handang ipaglaban ang kanyang karapatan, at sisimulan niya ang kanyang paghihiganti na magdadala sa kanya ng tagumpay.

Habang nakatayo sa gitna ng marangyang banquet hall, hindi mapakali si Sheena habang pinagmamasdan ang bawat grupo ng mga bisita. Ang mga mata niya’y aligagang tumatakbo mula sa isang panig ng silid patungo sa kabila, pilit hinahanap si Rosa. Mahigpit niyang hawak ang kanyang baso ng champagne, ang mapuputi niyang daliri’y halos bumaon sa salamin. Ngunit sa kabila ng kanyang pagtingin sa bawat sulok, hindi niya makita si Rosa.

C H A P T E R 2 0 : T H E T E N S I O N The chilly night air always made goosebumps rise on her arms however as she stepped outside the balcony, the cold was like a slap on the face, driving away some of the fog that the champagne had started to create around her head. She leaned on the balcony, putting the two full glasses and one empty glass on the small, wooden table beside her then looked out over the grounds. They were magnificent and seeing them like this, he could see just how well her boss took care of his home or rather, how well he had paid for it to be looked after. The flowers glittered in the fairy lights and the white stone path snaked around the garden, winding through blo