Novel & Cerita Rose And Champagne Ch 1

Pagkatapos ibaba ang tawag, hindi na nangahas si Rosalie na antalain ito at umalis agad sa Shangri-La habang nagmaneho siya palabas sa bayan. Makalipas ang kalahating oras, dumating siya sa entrance ng Champs Elys hot spring villa ni Charlie. Nang lalabas na si Rosalie sa kotse at pipindutin ang doorbell sa labas ng courtyard, bumukas ang pinto mula sa loob. Lumitaw si Charlie sa pinto at sumenyas sa kanya habang may medyo nababalisang ekspresyon. Alam ni Rosalie na pinapapasok ni Charlie sa kanya ang kotse niya, kaya nagmaneho siya papasok sa courtyard.

Napahigpit ang hawak ko sa wine glass nang tawagin ang pangalan ko na isa sa 18 roses na isasaway ang babaeng debutante. Bumalik ang ngisi sa labi ko nang magtagpo ang aming mga mata muli. Kitang-kita ko ang pagkasuyam ng kaniyang mukha ng malaman niyang ako ang isa sa kanyang makakasayaw. I never know and expect for it. But maybe his father do it. Maamo pero dala pa rin ang mapanuklaw at mapanganib na mukha ng cobra, lumapit ako sa kanya at inabot ang pulang rosas.

Pumasok siya sa kwarto at nagulat sa kanyang nakita. Para siyang nasa cloud nine ng makita ang kama ni Antonia na punong-puno ng mga Rosas. At may pa candle light pa sa gilid nito. "Ang sweet naman," nakangiting sabi ni Margarette. Napatingin siya sa maliit na lamesa at may wine ito na may nakasukbit na papel sa ilalim. Drink this wine first love, to heat you up. I'll be back shortly.

MARIUS Ang lasa ng champagne ay sumusunog sa aking lalamunan. Bawat bula ay pumuputok na parang isang malupit na paalala: hindi na siya akin, hindi na siya naging ganap na akin. At ang lalaking ito... ang isang ito... taglay ang kanyang mga suit na walang dungis, ang kanyang kayamanang nakahihilo, siya ang nagmamay-ari ng isang bahagi niya na hinding-hindi ko maaabot.

Habang umiikot ang gabi sa saya at tawanan, naroon ang isang panibagong yugto ng kanilang kwento—isang simula na puno ng pag-asa at mas malalim na damdamin para sa isa’t isa. Habang patuloy ang kasiyahan, dumating na ang pinakahihintay na bahagi ng gabi—ang huling rosas para kay Marina. Ang lahat ng bisita ay tila nag-aabang kung sino ang magbibigay ng pang-18th rose.

When I got to the front of the hacienda, I realized how grand this night was. Pink and white roses were everywhere, and there were many lights. Napaka rami ring tao pero karamihan doon ay mga relatives nila Kheimer which hindi na nakakapagtaka dahil hacienda nila ito. "Pa-importante ka talaga no?" Kheimer greeted me, making me annoyed again. "Pasalamat ka maganda ka diyan sa suot mo, nagustuhan mo ba? Ako pumili niyan," he teased.

masigla nitong sabi. “Salamat,” tugon ni Chloe habang maingat na tinanggap ang tasa. Sa ibabaw ng tsaa ay lumulutang ang isang rosas, parang obra maestrang sinadyang ayusin. Ang bango ng bulaklak ay dahan-dahang pumuno sa paligid, at nang tinikman niya, dama niya ang tamis at banayad na halimuyak na naghalo sa dila niya.

Ang masakit ay ang paglapit ni Brienne Chancellor — ang sosyal na batang babae na palaging may ngiting may kahulugan, ngiting alam kong nakalaan para sa akin, hindi sa kanya. Lumapit siya sa akin, may hawak na flute ng champagne, at ang kanyang mga mata ay naglalaro sa akin na parang tiktik na naghihintay ng pagkakamali. "Rosemary," banayad niyang boses, puno ng tila kasiyahan sa aking discomfort. "Napakaganda ng setup ngayon. Parang talagang… espesyal ang gabing ito."

Hindi niya alintana ang mga matang nakasunod sa kanya nang magbalik siyang dala ang isang tangkay ng kulay pulang rosas. “Flower and chocolate,” nakangiti niyang pinakatitigan ang namumulang mukha ni Vinnie nang iabot niya dito ang binili niyang chocolate maging ang hiningi niyang fresh red rose na nakadisplay malapit sa kaha ng kahera.

With a flutter of her eyelids, she slowly blinked her eyes open, adjusting to the darkness that enveloped her surroundings. Rose's gaze focused on the silhouette of a figure standing beside the bed, their presence both familiar and unexpected. She squinted, sinubukang tukuyin ang pagkakakilanlan ng misteryosong tao, her heart pounding with a mixture of curiosity and apprehension. "Xavion, ikaw ba 'yan?" malumanay niyang sambit. Xavion remained silent, his movements were graceful and deliberate as he reached out, his hand extending towards Rose's trembling form. With a gentle touch, he lifted her hand, his fingers deftly slipping something onto her ring finger.