Roses And Champagne Chapter 82 소설 & 이야기

Walang nakapansin sa pagbukas ng pinto hanggang sa biglang lumitaw si Rico sa kanilang harapan. May kaunting alikabok sa kanyang kasuotan, at yakap niya ang isang malaking bouquet ng champagne roses. Ang pilak na singsing sa kanyang daliri ay bahagyang kumikinang sa ilalim ng ilaw. Ang malamig niyang ekspresyon ay tila lumambot dahil sa mga bulaklak na iyon.

"May bulaklak ba kayo para sa taong iniwan nang walang paalam?" "A-ano po?" Shems, what did I say? "Joke! The Roses set number 2." "Ah, o cge po. Wait lang po." Ana! Umayos ka nga! Hay. Makikita ko nanaman siya sa party. And, it's really bad for my moving on process. So bad. ----- NEXT CHAPTER: ROWDY

Asher eyes glistens in his own idea and she can't help but rolled her eyes and smile. As the night continues their body dwelling and become one until the dawn. ***end of chapter***

Kung wala naman, marami naman akong mansanas na pasalubong. “Roger on that, ma’am!” The second usherette smiled, pero mamayamaya lang ay natigilan ito, napaisip, at hindi na napigilang magkomento. “Oops, mukhang pareho po kayo ng gusto ng isang alaga ko. Hindi nga nakakatulog ‘yon kung hindi nakakainom ng apple juice.”

Chapter 2: Memories Tw: death, abuse 8 years ago “Ice cream!” sobrang saya ko dahil sa ngayong kaarawan ko nagawa naming makalabas, kasama ko si mama at papa ngayon pati na ang nakababatang kapatid ko.

With a flutter of her eyelids, she slowly blinked her eyes open, adjusting to the darkness that enveloped her surroundings. Rose's gaze focused on the silhouette of a figure standing beside the bed, their presence both familiar and unexpected. She squinted, sinubukang tukuyin ang pagkakakilanlan ng misteryosong tao, her heart pounding with a mixture of curiosity and apprehension. "Xavion, ikaw ba 'yan?" malumanay niyang sambit. Xavion remained silent, his movements were graceful and deliberate as he reached out, his hand extending towards Rose's trembling form. With a gentle touch, he lifted her hand, his fingers deftly slipping something onto her ring finger.

Mga taong kayang magbago ng direksiyon ng merkado sa isang pirma lamang. At ngayong gabi… Lahat sila ay nasa iisang lugar. Sa kabilang banda… Lumapit muli si Rosset kay Victor habang may hawak na champagne. “I can’t wait.” Mahina niyang sabi. Victor accepted another glass from a waiter. “Patience.” Ngumisi siya. “The best shows…” Inikot niya nang bahagya ang hawak na baso. “…always start with a beautiful opening.”

Pero bago pa kami makarating doon, pareho kaming napatigil. Sa gitna ng puti naming unan, may nakapatong na isang bagay na hindi dapat nandoon. Isang black rose. Sariwa pa ito, may mga tinik na matatalim, at may malapot na itim na likido sa mga petals nito. Walang sulat. Walang card. Pero sapat na ang presensya nito para mabasag ang katahimikan ng gabi. Dahan-dahang lumapit si Kalix, ang kanyang kamay ay agad na napunta sa baril sa kanyang bewang. Tinitigan niya ang rosas, ang kanyang panga ay nag-igting sa galit.

Sa kanyang mukha ay may halong pagod, saya, at hindi maipaliwanag na kaba. Habang pinagmamasdan niya ang paligid ng kanilang suite—ang mga puting rosas na nakaayos sa isang vase, ang champagne na hindi pa nabubuksan, at ang mga kandilang naglalagay ng malamlam na liwanag sa silid—napangiti siya.

C H A P T E R 2 0 : T H E T E N S I O N The chilly night air always made goosebumps rise on her arms however as she stepped outside the balcony, the cold was like a slap on the face, driving away some of the fog that the champagne had started to create around her head. She leaned on the balcony, putting the two full glasses and one empty glass on the small, wooden table beside her then looked out over the grounds. They were magnificent and seeing them like this, he could see just how well her boss took care of his home or rather, how well he had paid for it to be looked after. The flowers glittered in the fairy lights and the white stone path snaked around the garden, winding through blo