Roses And Champagne Chapter 82 Novels & Stories

Banayad ang paghawak niya sa balakang ko bilang pag alalay sa aking pag upo. Dahan dahan ay umupo rin si Calvin sa harapan ko. Table for two ang set up ng table. May candle sa gitna at ang mas nakaagaw ng atensyon ko ay ang bouquet of yellow roses sa ibabaw ng lamesa. Kinuha iyon ni Calvin at inabot sa akin. Dumagundong ang dibdib ko. But not because of his gesture but because the roses reminds me of her. Reminds me of my GIRLFRIEND whom i left sleeping in my room. In my very own bed.

Hinanap niya ang pigura ng dalaga at nang makita itong mataman pala siyang pinagmamasdan habang nakangiti, napahinga siya nang maluwang. Nasa hardin sila noon ni Miss Sephare. Apparently, the roses had recently bloomed and she wanted to see them. Wala naman din siyang gagawin dahil bagamat ilang araw na lang at malapit nang magsimula ang giyera, ayaw siyang turuan ni Chief Knight Lyte dala nang na-overexhaust din niya ang sarili kasabay ng labis na pagkauhaw. Or so... it was what triggered her thirst for blood.

Isang madilim na kislap ang lumitaw sa mga mata ni Zayne. ... Sa sandaling ‘yon sa Fragrant Vessel Court. Ang mahinang amoy ng tamis ng osmanthus ang bumabalot sa tahimik na patyo. Umuupo sa rocking chair, sinandal ni Rose ang kaniyang pisngi sa isang kamay habang hinihinga niya ang nakakatulalang amoy ng tamis ng mga osmanthus na bulaklak sa paligid niya. Nang bigla, napa-isip siya, ‘Tapos na ang Agosto. Saan nanggagaling ang amoy ng osmanthus?’

“Make it twenty-four pieces of tulips! How much?” “Ah, that’s three thousand five hundred, sir! Please pick up a small card and write down your note on it!” she said “Yeah sure, lemme check on it!” he walks toward the counter where a small card is placed. “For your girlfriend?” The woman asked. “No! It’s for my wife!” he said and pick up a pink small card for the flowers “Oh, how sweet you are to your wife! Somehow your face is familiar, maybe I saw you somewhere else.”

She heave a heavy sigh,she close her eyes and calm herself. She goes back to the hotel,just across the baywalk.But before she could cross over,she saw someone selling roses . And the memory ,Stanley giving her roses. Napangiti siya ng mapait,puno ng alala ni Stanley ang lugar na ‘to. Bakit nga ba pumayag pa siya sa trabahong ‘to? Bumuntong hinga siyang naglakad ulit,pumasok sa hotel.

Awat niya pero mariin itong umiling. "Akin Mama! Tito Ben gave this to me!" Huminga siya ng malalim bago ibinaba si Neo. Bakit mukhang close na ang anak niya at itong sinasabing Benedict Cervantes? Kinuha niya ang bulaklak mula kay Isay at tiningnan ang note. 'I hope to meet you very soon...' Sandali niyang tinitigan ang isang bouquet ng sunflower bago ibinalik kay Isay. Kinuha din niya ang tsokolate mula kay Neo at ibinalik din kay Isay.

Galit siyang lumabas ng boutique, at malakas na nagsara ang p***o sa kanyang likuran. Nanghihinang napaupo si Rosemary sa isang upuan. “Hindi na siya naniniwala sa akin...” Dahan-dahang lumapit si Cassandra, yumuko, at tumingin nang diretso sa mga mata ni Rosemary. Sa isang iglap ay sumilay ang isang mapanganib na ngiti sa kanyang mga labi. Halos pabulong niyang sinabi sa malamig na tinig:

Habang umiikot ang gabi sa saya at tawanan, naroon ang isang panibagong yugto ng kanilang kwento—isang simula na puno ng pag-asa at mas malalim na damdamin para sa isa’t isa. Habang patuloy ang kasiyahan, dumating na ang pinakahihintay na bahagi ng gabi—ang huling rosas para kay Marina. Ang lahat ng bisita ay tila nag-aabang kung sino ang magbibigay ng pang-18th rose.

" I'm flattered.. " **end of chapter**

And they walk papalayo sa kanya and she tries to run para mahabol ang mga ito ngunit napakabilis nila. And when she sees them stop walking, they face each other and start kissing. " No..! No!! " " No! "Bigla siyang napabalikwas umaga na hindi na niya napansin na nakatulog na pala siya. Napahawak siya sa ulo it starts aching again. ***End of chapter***