Roses Damasked Novels & Stories

Paglabas namin sa balcony ng kwarto, para akong pumasok sa ibang mundo. Hinawakan ni Damian ang mga mata ko, parang may surprise siyang sobra niyang pinaghandaan. Maraming kandila, iba-ibang laki, nakalinya sa mesa na may pinaka-magandang gamit namin. Yung amoy ng fresh roses humalo sa amoy ng vanilla candles. Parang tumakbo ang puso ko kahit hindi ko pa nakikita nang buo.

Nilapitan niya ang tanim niyang mga American Roses, ito yung mga malalaking variety ng rosas. “Ang gaganda pa rin nila, Mabuti naman Mama at naaalagaan niyo po sila,” masayang baling niya sa Donya. “Alam ko kasi na babalik ka kaya inalagaan ko sila para sa’yo,” maramdaming wika nito. “Ano ba ang nangyari sa’yo noon? Alam ko na masakit alalahanin pero gusto ko sana’ng malaman ang buong pangyayari.” Lumingon siya dito at ngumiti, hinawakan niya ito sa kamay at iginiya palapit sa may garden table na naroon at inalalayaan itong maupo.

MAPUSOK at mapangahas ang mga halik na pinakawalan ni Denver para kay Rosemarie. Sa bawat dampi ng kanyang mga labi sa balat nito ay naroroon ang nararamdamang galit dahil pakiramdam niya ay si Jasmine ang hinahalikan niya ng mga sandaling iyon. Sa sobrang tindi nga ng kanyang nararamdaman ay hindi sinasadyang nakagat niya ang dungot ng s**o ni Rosemarie.

Isang madilim na kislap ang lumitaw sa mga mata ni Zayne. ... Sa sandaling ‘yon sa Fragrant Vessel Court. Ang mahinang amoy ng tamis ng osmanthus ang bumabalot sa tahimik na patyo. Umuupo sa rocking chair, sinandal ni Rose ang kaniyang pisngi sa isang kamay habang hinihinga niya ang nakakatulalang amoy ng tamis ng mga osmanthus na bulaklak sa paligid niya. Nang bigla, napa-isip siya, ‘Tapos na ang Agosto. Saan nanggagaling ang amoy ng osmanthus?’

matalim na tanong ni Denver sa akin. “Ang punong tagadisenyo ng kanyang wedding dress ay siya ring nagdidisenyo sa mga damit ko at minsang nabanggit ang mga paborito ni Miss Ria De Leon,” sagot ko nang kalmado, may bahagyang mapanuyang ngiti sa labi. “Ang kakaiba lang, ang huling wedding dress na sinuot niya ay may burda ng mga rosas.” Habang naguguluhan si Denver, dahan-dahan kong inilagay ang hydrangea at mga rosas sa gitna ng mga chrysanthemums na dala naman nila.

Husto nang tatawid sana si Natalie sa driveway, may biglang isinundot sa harap niya na isang bungkos ng rosas. Siyam na piraso lang ang laman, napapalibutan ng mga dahong gusgusin at halos kupas na. Mukha itong mumurahin, parang pinagdikit lang mula sa kung saang tabi ng palengke. Imbes na magmukhang romantic, nalukot ang ilong ni Natalie sa itsura—kalat kalat, magulo, walang saysay.

Isang malamig na boses ang nagsimulang awitin ang pitong salitang nagpalingon sa akin sa nagmamay-ari nito. Naaninag ko kaagad ang babaeng prenteng nakaupo sa pulang upuan, malapit lamang sa saradong pintuan, at may hawak siyang pulang rosas. Nakatapat ang bulaklak sa kaniyang ilong habang malalaki ang ngising inaamoy ito. Ang suot niya ay kulay rosas na silk dress na napaka-elegante't sopistikado sanang tignan, kung hindi ko lang alam ang intensyon niya at kung anong klase siyang tao. Kahit ang dati'y bagsak na buhok ay naging kulot, hindi ito hadlang upang makilala ko siya.

Ang neckline ay sweetheart cut ngunit may sheer mesh na may embroidered gold vines na kumikislap sa ilalim ng ilaw. Ang buhok niya ay naka-soft waves na nakalaylay sa likod, at ang maskara niya na hindi pa niya suot sa ngayon ay nasa kaniyang kamay pa. Ang maskara ay Venetian demi-mask, kulay pearl at gold na may delicately place crystals na parang morning dew. Habang inaayos niya ang palda ng gown ay bumukas naman ang pinto ng itim na sasakyang kakahinto lang ng isang black Aston Martin Valkyrie.

At ang pinakamabuting ngang paroonan niya ay ang mala-paraisong DaNeth's Rose Farm kung saan ay matatagpuan din niya ang isa sa kaniyang kinagigiliwang mga nilikha — ang mga rosas. Pinakahuli nga sa mga naisip niya nang umagang iyon ay ang mga rosas ni Aseneth. Sabik siyang mamasdan ang iba't ibang uri ng mga ito sa sari-saring kulay. Kaya ang ginawa niya, matapos makapag-ayos ng sarili ay bumaba na siya ng inookupang silid. Ang plano niya ay hanapin si Aseneth para sabihin ditong samahan na siya para mapasyalan ang kanilang rose farm.

Ngunit nagulat siya nang tumambad ang dalawang pirasong bestidang damit, ang isa'y maliit at ang isa ay malaki. "Boss, h-halika at tingnan mo ito." Pagtatawag nito sa amo habang inilalabas ang nasa loob. Lumapit si Primo upang tingnan ang damit. Ang malambot at makinis na tela na may mapusyaw na rosas na kulay ay burdado ng napakadetalyado at makatotohanang mga tulips na bulaklak. Sa unang tingin pa lang, halatang napakahalaga ng mga ito.