Roses Damasked Novels & Stories

Hinawakan n'ya na ang laylayan ng belo ko at dahan-dahan na 'yong inangat. Naalala ko bigla no'ng nagtanong ako kay Mommy kung ano ba talaga ang purpose ng belo and she just answer "It is wrapped from head to toe of bride to represent the delivery of an untouched maiden and also to hide her away from evil spirits who might want to take her happiness," Nakatingin lang ako sa mga mata ni Blaze habang s'ya ay nakatingin lang sa likod ko. Ngumiti na lang ako dahil ayokong masira ang dapat masayang araw na 'to.

“Save your excuses, Mr. Dom.” Lumapit siya, dahan-dahan, hanggang sa halos magkadikit na ang kanilang mukha. “Kung pupunta ka rito para muling magpaliwanag o magsinungaling, huwag mo nang sayangin ang oras ko.” Bumaba ang tingin ni Madam A sa hawak niyang isang daang rosas. Ngumiti siya — ngiting mapait at mapanuksong puno ng pangungutya.

Mabilis kasing humahaba ang mga sanga ng moonlight roses kapag mainit ang panahon at kapag nalagyan ng maayos na support, gagapang ang mga iyon hanggang maging isang buong wall of roses. Nakatupi hanggang siko ang manggas ng polo ni Vincent habang puno naman ng lupa ang pantalon at sapatos nito. Halos tapos na ang kahoy na frame at isa-isa nitong maingat na itinatali ang mga sanga ng rosas habang nakikipag kwentuhan kay Grandma.

Ngayong nakatayo ako sa harap ng mirror sa kwarto ko, tila naniniwala na ako sa kanya. Naka-angat ang buhok ko sa isang eleganteng twist, may ilang hiblang kulot na humahaplos sa mukha ko. Subtle lang ang makeup pero matapang ang dating—smoky eyes, rosy cheeks, at labing matingkad ang pagkapula, kasing-pula ng mga rosas na ipinadala ni Damian kaninang umaga. Lahat sila nagpadala ng bulaklak. Magkakahiwalay na delivery pero magkakasunod ang dating, bagay na ikinaaliw ni Papa.

D U G D U G D U G D U G Nakatayo habang may hawak na isang pumpon ng rosas na kulay asul at sa harap nito ay mayroong mababang lamesa na puno ng iba't ibang klase ng prutas at cakes, mayroon pang red wine na talaga naman agaw eksena kasi puro sweets ang nasa mesa, habang sa likod naman nito kung nasaan ang kama ay mayroong malaking teddy bear at nagkalat na rose petals.

Nag-iba ang ekspresyon ng mukha nito-mula sa mabait na ngiti, naging malamig at tuso. "Rosa," tawag niya sa isa sa mga maid. "Puntahan mo nga muna ang kwarto ni Elara." Lumapit si Rosa, may halong kaba sa tinig. "Po, Ma'am?" Kinuha ni Ma'am Trisha mula sa maliit na kahon ang isang mamahaling kwintas-ang parehong kwintas na minsang regalo sa kanya ni Damien noon. Kumikinang ito sa kamay niya, pero ang tingin niya ay malamig, puno ng plano.

"Kahit kailan ay madamot ka Dimitri, kung tutuusin ay tira-tira mo na lamang ang babaing ito. Pagbigyan mo naman kaming malawayan ang masarap na butong ito. At nang makabawi ka naman sa pagpaslang mo kay Batik. Tutal mukhang sulit na sulit ka naman na sa rosas na ito." Malisyosong hinimas ni Barok ang braso ng dalaga na may kasamang pagpisil. Tila ito nahayok nang mahaplos ang makinis na balat ng dalaga. Si Rose sa kabila ng takot ay nagpumiglas at pilit na kumakawala. Gustuhin man nitong bulyawan ang mala-demonyong bandido ay imposible pagka't mahigpit ang pagkakabusal sa kanya sa bibig.

Mas lalong tumingkad ang kagandahan nito. "Ang ganda niya, Sir..." "Always," Pinaulanan si Rose ng papuri ng tatlo habang si Nikolas ay pinagmamasdan lang siya. Bagay na bagay sa kanya ang damit na dinisenyo ni Donya Evasha, it was so elegant. It represents her, the blooming rose. Halos hindi niya makilala ang sarili sa salamin, para siyang nag-evolve. "You look gorgeous," sa wakas ay nagsalita na rin si Nikolas.

Isang magandang foreigner na waitress ang tinulak nang mabuti ang isang cart sa iba't ibang mesa. Sa kanyang paggalaw, sumusunod din sa kanya ang bango ng mga bulaklak. Ang mga kumakain sa paligid ng restaurant ay agad na naakit ng kulay at bango ng mga rosas. "Ito ay isang Damascus rose, isa sa pinakatanyag na rosas sa mundo! Matagal ko nang gustong makatanggap ng isang bouquet ng mga iyon. Finn... pwede mo ba akong bilhan ng isa?"

Amoy na amoy ko ang pinaghalong pink na rosas, sampaguita, at sariwang damo habang marahang hinihipan ng hangin ang laylayan ng puti kong gown. Tinanaw ko ang dulo ng aisle. Kahit malayo ako sa kaniya. Malinaw kong nakikita ang itsura ni Seven. Actually kahit na pumikit ako kaya ko pa rin iguhit ang itsura ni Seven, dahil saulado ko lahat ng parte ng mukha n'ya. Ganun yata kapag mahal ang isang tao. Kabisado kahit na isip lang ang pagnahin