Runaway Bride/groom の小説・ストーリー

Halos mapaupo na ako sa semento para lang hindi nila ako mahila pero lahing kingkong ata sila dahil nadala nila ako. “Waaaahhhh! Hindi ako ang bride! Tangena kayo! May groom bang agad-agad magpakasal kahit di pa niya kilala ang bride? Dapat know each other first kami. Jusko kayo! Teka lang! Teka lang! Tym pyers. Hhhoooo.” Away ko pero hindi nila pinansin ang pagwawala ko. Napapikit ako ng mariin. Shutness! Lintek!

Parang dati lang ay para lang kaming aso at pusa kung mag away hanggang sa nabuo ang hindi inaasahang pagmamahalan. “We are gathered here today in the sight of God and these witnesses to join together Red and Atanasha in holy matrimony; which is an honorable estate, instituted of God since the first man and the first woman walked on the earth. Therefore; it is not to be entered into unadvisedly or lightly, but reverently and soberly. Into this holy estate, these two persons present come now to be joined. Therefore, if anyone can show just cause why they may not be lawfully joined together, let them speak now or forever hold their peace.” sambit ni pastor.

sang-ayon nito na siyang nagpahinga ng maluwag sa akin. Iyon ang pinagkaabalahan ko buong magdamag. I slept and woke up with nothing in my mind but to runaway later on my wedding ceremony. Nanatili akong tahimik buong oras ng preparation. Hindi nila ako halos maka-usap dahil ang utak ko ay naglalakbay na kung paano ako makakaalis nang hindi nahuhuli mamaya. I am already wearing my wedding dress. Lutang na lutang ako, ngunit no'n lang tuluyang naproseso sa isip ko na... Ikakasal na nga ako. I cried while we're on our way to the church. Mabuti at naging abala sila dahil masyado akong maaga, hindi pa yata natatapos ang mga abay sa pagpasok sa simbahan. I took a deep breath and take it as a chan

“Kumain ka pa. Huwag kang mahiya.” Ngumiti si Waylon at nagsimulang kumain. Biglang tinanong ni Conroy, “Cam, kailan ba kayo ikakasal? Excited na kaming pumunta doon.” Tumingin si Nick sa kanila. Natigil si Cam pero sumagot si Mahina bago pa siya magsalita. “Hindi ba't kinasal na sila sa East Islands?” Sumagot ang isa, “Sa parte lang yon ng bride. Sa Bassburgh dapat gaganapin ang sa groom. Panigurado na malaking okasyon ‘yon.”

"Pasekreto kong ginawan ng paraan ang bagay na yan. We're still married by the papers. Nailaban ko sa court ang bagay na yan, wife." Nanlalaki ang mga mata ko sa sinabi niya. "W-What?!" ****** LMCD22

Umupo ako sa countertop habang iniinom ang gatas ko. Ang bilis naman nang mga pangyayari. Andito na'ko sa stage na to na kailangan kong tumira kasama sya. Magkakasundo kaya kami kung sakaling ikasal na kami? Sa tingin ko ay hindi dahil na din sa ayaw nya to, sinabi nya naman. Sa ganitong sitwasyon pa lamang ay mukhang mahirap na paano pa kaya sa susunod.

Hindi na rin ako nag-abalang kumibo, habang ang mama ko naman ay todo daldal sa akin. Hindi ko maintindihan si mama, kung bakit nagmamadali itong mapakasal ako, and the worst is to someone I don't even love pa. Unang attempt nito ay no'ng 22 pa ako, pero hindi pumayag ang papa ko kasi masyado pa raw maaga. I can't understand why do I need to marry someone like Ashton? Hindi ko maintindihan. It's already 2023, hindi na nauuso ang ganoong set-up. Like hello? 2023?

After the wedding… The day I found myself again… The sound of the waves was so calming. Ang presko pa ng hangin. Ang payapa ng paligid, but this silence… it makes me want to cry. Everybody thought it was so pathetic of me to go through with the plan. Sinong sira-ulong bride ba ang pupunta pa rin sa honeymoon kahit na iniwan siya ng groom. I was warned that it was a stupid idea. I was in the mood to do something stupid. This vacation was well-planned and already paid for. Kahit sa ako mag-stay, I’d be lonely. So, why not be lonely in a place where I don’t see everybody looking at me with pity.

I know, she still can't believe that it was happening now. "And now. Let my power announce that, Mr. Ashton Ducati and Ms. Amber Sason are the newly wedded couple. Welcome to married life, Mr. And Mrs. Ducati. Hoping for a better life ahead of your marriage." Neil said and look at me. "You may now kiss your bride, Mr. Ducati."

Nagparaya na siya nang maraming beses pero hind isa isang ‘to. Ilang saglit pa siyang nanatiling naka-upo at nakatulala nang mapagdesisyunan niyang umalis na. Pero hindi para pumunta sa venue ng kasal, tatakas siya. Mabilis siyang lumabas ng gate ng napakalaki nilang mansyon, laking pasasalamat na lang niya dahil hindi naisipan ng mga magulang niyang mag-iwan ng mga bodyguards para bantayan at samahan siya papunta sa venue. Mas mapapadali ang pagtakas niya ngayon. Halatang napaniwala talaga niya ang mga ito na may balak siyang ituloy ang kasal kahit una pa lang ay ipinaalam na niya sa mga ito ang labis na pagtutol niya. Hindi pa siya nasisiraan ng ulo para magpakasal sa babaeng hindi niya ma