Runaway Bride/groom Novels & Stories

Hindi na rin ako nag-abalang kumibo, habang ang mama ko naman ay todo daldal sa akin. Hindi ko maintindihan si mama, kung bakit nagmamadali itong mapakasal ako, and the worst is to someone I don't even love pa. Unang attempt nito ay no'ng 22 pa ako, pero hindi pumayag ang papa ko kasi masyado pa raw maaga. I can't understand why do I need to marry someone like Ashton? Hindi ko maintindihan. It's already 2023, hindi na nauuso ang ganoong set-up. Like hello? 2023?

After the wedding… The day I found myself again… The sound of the waves was so calming. Ang presko pa ng hangin. Ang payapa ng paligid, but this silence… it makes me want to cry. Everybody thought it was so pathetic of me to go through with the plan. Sinong sira-ulong bride ba ang pupunta pa rin sa honeymoon kahit na iniwan siya ng groom. I was warned that it was a stupid idea. I was in the mood to do something stupid. This vacation was well-planned and already paid for. Kahit sa ako mag-stay, I’d be lonely. So, why not be lonely in a place where I don’t see everybody looking at me with pity.

Sa lahat ng panahon, nadama niya na ang kasal na ito ay isang pakikitungo, ngunit sa oras na iyon ay tila mas mukhang ito, mas mababa ang hitsura nito. Ang mga bagay ay tila lumihis mula sa unang track ng pag-unlad. “Kailangan pa bang tanungin ang usaping ito? Kunin mo." Tapos si Lexber at inabot sa kanya ang mga mansanas sa coffee table. "Pero, we are only arranged to be married right?" Naguguluhan si Queenilyn. Gusto lang niyang makakuha ng pera mula sa kanya, iyon lang.

Agad akong napalingon roon. I was speechless when I saw what is happening around. The word 'Will You Marry Me' is spread across the air after the two expert parachute men dive. My heart beats the moment I read it. Napalunok ako at napapakurap ang mga mata ko. Paglingon ko sa tabi ko kung saan nakatayo si Ashton ay doon ko pa nalaman na hindi na ito nakatayo roon kundi ay nakaluhod na pala ito habang may hawak na pulang kahita na may lamang kumikinang na eleganteng diamond ring.

They are happy watching me like this. Hindi ko maiwasang hindi manerbyos pero kailangan ko itong pigilan, paano na kaya kung kaharap ko na ang groom ko. It was 4 days when I finally not being with Kris, ayon daw sa pamahiin hindi daw pwedeng magsama ang bride at groom pag malapit ng ikasal para makaiwas sa disgrasya.

Nagparaya na siya nang maraming beses pero hind isa isang ‘to. Ilang saglit pa siyang nanatiling naka-upo at nakatulala nang mapagdesisyunan niyang umalis na. Pero hindi para pumunta sa venue ng kasal, tatakas siya. Mabilis siyang lumabas ng gate ng napakalaki nilang mansyon, laking pasasalamat na lang niya dahil hindi naisipan ng mga magulang niyang mag-iwan ng mga bodyguards para bantayan at samahan siya papunta sa venue. Mas mapapadali ang pagtakas niya ngayon. Halatang napaniwala talaga niya ang mga ito na may balak siyang ituloy ang kasal kahit una pa lang ay ipinaalam na niya sa mga ito ang labis na pagtutol niya. Hindi pa siya nasisiraan ng ulo para magpakasal sa babaeng hindi niya ma

Sabi ng isa sa kanila. " Yeah! Your Right! Hahahah" Rinig kong nagtatawanan sila. " Substitute bride lang naman sya dahil ang ate nya ang Dapat na Bride ni Mark. Pero nagulat nalang ang lahat na ang immature na kapated nya ang lumabas at naglakad sa altar. pero tingnan nyo parang gustong gusto sya ni Mark!"

ISABELLA Pagkatapos ng kasal, nakaupo ako sa gilid ng kama sa aming honeymoon suite. Ang kwarto sobrang laki, parang ballroom, puno ng chandelier at bulaklak sa paligid. Ang ganda… pero ramdam ko agad yung lamig sa loob ng dibdib ko. Hindi siya para sa akin, alam ko yun. Lahat ng dekorasyon, lahat ng detalye, para sa perpektong larawan, pero ako? Ako lang ang iniwan sa gitna ng kasikatan niya.

Nang mag-start ang photoshoot, ay agad na pinahanda sina Maddox at Kai para gawin ang pise nila. Ang bride at ang groom ay dapat na magkatabi ng malapitan habang ang bride ay dala-dala ang isang kumpol ng puting bulaklak. Nang magawa ni Maddox at Kai iyon ay agad silang ngumiti ngunit hindi nasiyahan si Jacob kaya agad na napailing ang binata. “Yakap po sa bewang ng bride, groom.” Nahihiya man ngunit agad na niyakap ng isang kamay ni Kai ang bewang ni Maddox. Kahit na naka-wheelchair ang lalaki ay abot na abot pa rin niya ang bewang ng dalaga.

Walang emosyon kong paliwanag at tiningnan ang babae na kina laki ng mata nito. “The contract is over..” anunsyo ko at ang lakad na ako palabas ng simbahan. “Teka kailangan ituloy ang kasal! Paano ang ginastos ko!” Hiyaw ng ama ng groom. Hindi ako kumibo at kinuha ko ang cellphone ko. “Rish..” tawag ko dito ng sagutin nito ang tawag ko. “I’m here, gaga ka talaga! Maging runaway bride ba naman?!” Hindi makapaniwalang tanong ng kaibigan ko.