Runaway Bride/groom Novels & Stories

Hindi ko pinangarap na maging kontrabida sa kasal ng iba ngunit hindi rin nararapat sa groom na makasal sa isang maling babae. Ngunit nagkalakas-loob pa rin ako na magsalita upang mapagtagumpayan namin ang misyon habang nakatakip pa rin ang aking mukha. “Hindi nararapat na ituloy ang kasal dahil ang bride ay mayroong ibang lalaki at nagpaplano sila na kapag nakamkam na niya ang lahat-lahat ng ari-arian ng kanyang groom ay babalikan niya ang lalaking ito,” pagkatapos ay sakto namang bumukas ang pintuan at biglang ipinasok ni Khen at Reynard ang other man ng bride.

Tinanong niya sa nagulantang na tono, “Pwede kong hiramin ang dalawang kotse, walang problema, hindi ko pa sila namamaneho simula noong car show. Pero mahal, narinig ko lang ang convoy na magsusundo sa bride at hindi ko pa naririnig ang convoy na magpapadala sa bride. Anong klaseng panuntunan ito?” Sumagot si Claire, “Resident student ang kaibigan ko dati sa high school at galing siya sa nayon sa labas ng Aurous Hill. Oo, tama ka, sa tradisyon, dapat ang groom ang magpapadala ng convoy para sunduin ang bride. Pero kinamumuhian siya ng pamilya ng groom, kaya sinadya nilang gumawa ng malupit na hiling, sinasabi na hindi nila susunduin ang bride sa kasal at sinabihan ang panig ng bride na pumun

“I'm honestly telling you that I drink, dance and fun all night until dawn. I'm thinking that this is all hallucination, what's happening right now is really impossible. I might go to sleep.” Tamara chuckles and gently said, “Surprise.” “Girl, are you kidding me?!” Napipikong tanong ni Galvino. Nagtawanan ang lahat ng tao sa hall na tuwang-tuwa sa eksena lalo na itsura ng groom kung gaano ito na surpresa sa inihanda ng bride. “We're getting married and that day is today.” Napaatras si Galvino, napasuklay sa buhok at bahagyang sinabunutan ang sarili habang titig na titig kay Tamara.

Ang pagpapahayag ng sama ng loob at inggit ni Brianna ay malinaw na nakikita. "Siya ay nagpakasal sa isang paralisadong matanda na. Hindi mahalaga kung gaano kaganda ang seremonya at mga pangyayari. Magiging balo pa rin siya." Hindi sinasang-ayunan ni Addel. Habang nagkukwentuhan ang dalawa ay nagkagulo. "The bride and groom have arrived!” Nang marinig ito nina Brianna at Addel, nagulat sila saglit. 'Yung groom? Saan nanggaling ang groom? Could it be that the paralyzed old man had gotten up to attend the wedding?’

Sabi ni Thena at sinipa ang gown pagpasok niya. Binilisan niya ang pagpasok at agad inistart ang kotse. She immediately drove the car habang ang mga naiwan ay nagsisisigaw. They were running and chasing the car. Alam ko dahil sa papalapit na sigaw ng mga tao. The media were all chasing us down, but luckily they stopped. Maybe because the actor is moving now, good thing at tama ako ng napiling groom.

Sa bawat paggising sa umaga, ang unang pumapasok sa kanyang isipan ay ang paghahanda para sa magandang kinabukasan ng kanyang magiging pamilya. Bilang asawa ni Damien Vance—ang kilala, maimpluwensya, at pinakabatang punong tagapamahala ng Vance Corporation, isa sa pinakamalaking kumpanya sa buong bansa—inaakala ni Elara na ang kanyang pagsasama ay nababalot ng wagas na pagmamahal at katapatan. Limang taon na silang kasal, at sa loob ng mga panahong iyon, tiniwala niyang siya ang tanging babae sa puso ng lalaking kanyang minahal nang buong-buo. Ang pangakong binitawan ni Damien sa harap ng altar, na hinding-hindi siya sasaktan at manloloko, ay kanyang pinanghawakan nang mahigpit.

Napalunok siya habang ang kaba at takot ay unti unting bumabalot sa buong pagkatao niya. "Pero kasi naman..." "I said shut up!" Wala siyang nagawa kundi ang tumahimik. Kailangan niyang makita ang totoong asawa ng lalaking ito. Hindi siya si Blaire. Siya si Bernadette Soriano. "Pwede bang magbihis ka?" reklamo niya. Naiinis siya sa sarili dahil nakakatuksong silipin ang kahubdan ng tila mala Adonis na lalaking kasama niya sa kwartong iyon.

Sa mismong kasal na nangyari ang malaking problema. The bride ran away. Yes, she literally ranaway. Sa mismong araw ng kasal, habang nakaayos na ang lahat at nagsisimula na ang seremonya ay saka nagbago ang isip nito. Maeve, while walking on the aisle suddenly ran away without giving an explanation at all. Hanggang ngayon, hindi pa rin alam ng mga tao kung bakit biglang tumakbo paalis ang bride.

“That’s true. Magkakahiwalay tayo pero hindi iyon hadlang para maging masaya ka rin. Well, hindi ko alam kung anong pinagdadaanan mo. Ako rin, may matinding pinagdadaanan. This wedding is actually an insult to me. Bakit sila may bride pero ako wala?” “Tony…” “Bakit sila kailangang tumakas sa kanilang kasal? Pero ang bride ko lang ang tumakas at naiwan ako. Alam mo, kanina…naisip kong talikuran ka para sana nakaganti na ako. Gusto ko ring maging runaway groom para maranasan ng mga bride ang sakit na maiwan sa harap ng mga tao. Halos wala akong mukhang maiharap sa kanila at nagmukha akong tanga at kaawa-awa. Nakaganti na sana ako pero hindi ko ginawa.”

“Thank you for being the man of my dreams and the best father I could ever imagine for our children. Thank you for being the roots my gypsy soul has always needed and I will forever be your wings. Everything in me recognizes your heart as my home and your arms, my shelter. You are my better half and very best friend. I will love you, honor you, respect and cherish you in sickness and health, through sorrows and success, for all the days of my life. I am forever yours." Isinuot ko ang singsing ko sa daliri niya. “I now pronounce you husband and wife. You can now kiss the bride.” Wika ng paring nagkakasal sa amin. Lumapit sa akin Jinx. Natigilan kami pareho. Napalingon pa kami muna kay Jake. N