Ruthless Novels & Stories

Tinitigan niya ang mga kamay niya na tila ba nandidiri siya nang sobra. ​"Don't flatter yourself," nanggagalaiting sigaw niya habang pinapagpag ang basang robe niya kahit wala namang dumi doon. Ang boses niya ay nag eecho sa buong paligid, puno ng poot. "Niligtas kita hindi dahil may pakialam ako sa buhay mo. Ayoko lang madumihan ang tubig ng pool ko ng isang patay na daga! At tandaan mo, may limang milyon ka pang utang sa akin. You don't have the right to die until you pay me every single centavo!"

May bigat ang bawat salita ni Adrian, sapat para maglatag ng isang pangako na hindi basta mababali. Unti-unting lumambot ang ekspresyon ni Yumi. Ang ngiti niya ay hindi malaki, ngunit totoo. Parang yelong unti-unting natutunaw sa init. “Then I won’t either," diretso ang sagot niya. “My ruthlessness…” marahan niyang dagdag, “is only for people who betray me… and hurt me. And you… ikaw ang taong pipiliin kong samahan, kahit anong mangyari.”

Chapter 2 Tahimik akong napabuntong-hininga habang pinagmamasdan ko si Ninang Ruth. Halos hindi na siya makaupo nang maayos sa bar stool. Namumungay ang mga mata, at ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya ay lasing na lasing, puno ng sakit at kalungkutan. “Fire… please,” bulong niya habang pinipilit tumayo.

"Bukas, itutuloy natin ito. Gagawin kitang perpekto, Clara. Para wala nang ibang mangahas na tumingin sa iyo nang may pagnanasa." Napapikit ako habang nararamdaman ang init ng katawan niya. Ang "Ruthless" na asawang ito ay unti-unti nang nilalamon ang buong mundo ko. At ang nakakatakot, tila nawawalan na ako ng lakas na lumaban sa bawat haplos niya.

may diin niyang saad at kakatusan niya sana ito pero pinigilan niya ang sarili niya kaya kinalma niya na lang ang sarili niya at humugot ng malalim na buntong hininga. “Huwag kang malikot kung ayaw mong sugat mo na naman ang madampian ko. Ilang beses mo na bang natakasan si Kamatayan at hanggang ngayon ay buhay ka pa rin? Sa ilang beses mo ng nakaharap ang mga baril maswerte ka pa rin dahil nandito ka pa. Hindi ko alam kung anong klase bang tao ang napangasawa ko. Member ka ba ng sindikato?”

Pabalagbag kong isinarado ang p***o saka agad inihiga ang katawan sa kama at nagtalukbong ng kumot hanggang ulo. "Anong easy to get? Hindi ako easy to get!" kumbinsi ko sa sarili ko habang nanggigigil na sinisipa ang makapal na duvet. "Sino ba kasi ang hindi manghihina kung binuhat ka bigla at pinaupo sa lamesa?! Tapos kung anu-anong pinagsasabi niya tungkol sa gentle at ruthless na lalaki!"

Hindi lahat ng laban nakikita sa mata ng ibang tao. Minsan, ang pinakamahirap na laban ay iyong tahimik mong nilalabanan habang nakangiti ka sa harap ng lahat. At iyon ang matagal nang ginagawa ni Elena Rose. Tatlong taon niyang pinatunayan sa sarili niya na kaya niya. Kaya niyang mabuhay nang wala si Damian Vale. Kaya niyang tumayo kahit wala ang apelyido nito.

Isang manipis na kutsilyo ang nakatutok sa lalamunan niya. “Ano ulit ang sinabi mo? Ulitin mo nga,” nakangising sabi ni Anton. Mahigit sampung taon nang nasa underworld business si Santiago. Marami siyang tauhan na nakatingin sa kanya ngayon. Kapag nagpakita siya ng takot, paano pa siya magiging lider? Kaya agad niyang tinaas ang ulo niya at sumigaw nang matapang. “Hindi ako naniniwalang kaya mo akong patayin! Labag sa batas ang pagpatay!”

A series of sharp, insistent raps that vibrated through the floorboards. "Tang… Ano ba 'yon?!" he snarled, his voice a guttural rasp, the fury in his tone a stark contrast to the animalistic desire that had moments before consumed him. He cursed under his breath, a string of obscenities that made my skin crawl. The knocking continued, relentless and unforgiving. He hesitated, his gaze flickering between me and the door, a war raging within his eyes. The lust, for a moment, seemed to recede, replaced by a raw, primal fear.

Ang kapal ng mukha niyang magmukhang kawawa ngayon sa harapan ko. Damon Dankworth was a heartless and cunning mafia boss. Mapanlinlang siya at magaling magtago ng mga bagay tungkol sa kaniya. He’s a worthless motherfucker who took away everything from me. He didn’t deserve to be treated like gold. He didn’t deserve love. Tama lang lahat ang ginawa ko sa kaniya. Hindi dapat ako makaramdam ng guilt. Because in the first place, I was the victim here.