Novel & Cerita Sa Lahat Ng Aking Ginagawa

Aniya. Ngumiti ako, "hmmm, hindi naman, masaya nga ako na kahit papano ay napasaya ko ang ina mo. Sana okay po yong ginawa ko na pagpapanggap.” Saad ko na kahit ideny ko man sa sarili ko ay mali pa rin ang ginagawa namin.

Naipanalo ko pang lahat! At kahit ako, hindi ko rin alam kung paano ko nagagawa ang lahat ng ito. Hindi ko rin alam kung paano nangyayari ang mga ito. Basta ang alam ko lang, sinusunod ko lang kung ano ang sa tingin ko ay tama. I'm just doing what my intuition says, and I'm just following on wherever my passion leads me to.

I’ll do my best to make her fall for me… I’ll do my best to make her fall for me… I’ll do my best to make her fall for me… Natapos ang buong araw ng trabaho na puro iyon lang ang paulit ulit na tumatakbo sa isip ko. Sa sobrang kagag*han ko, naipasa ko pa ang isa kong report na iyon ang nakasulat. Nakakahiya!

Wala pa naman cyang panty! "Okay nga yun eh... kaya naman natin ang mga gawaing bahay. Sanay naman ako magtrabaho." Pag-iiba nya ng usapan. "Wag ka ng magtrabaho... ako na ang gagawa ng lahat ng yan, magpahinga ka lang dahil masakit pa ang kamay mo... saka your my princess right?" "Ngiee!.. nabo-bored ako kapag walang ginagawa!"

"a-anong ginagawa mo rito?" Isang malawak ngunit pilit lamang na ngiti Ang sinukli nito. iiling-iling. "pumunta lang ako rito para icongratulate ka. congrats, Venus. hangad Kong sumaya ka. sayang at Hindi ako 'yung tao na makakapagbigay sa 'yo ng Buhay na pinapangarap mo. pero sana, palagi mong tatandaan na kahit kailan, Ikaw pa rin Ang great love ko." Hindi na napigilan ni Diego na humagulgol. may tatlong dipa Ang layo nila sa isa't-isa ngunit mabilis nyang napuntahan si Venus. niyakap nya ito ng sobrang higpit at pagkaraan ay hinalikan nya sa noo. "pasensya ka na kung Hindi naging perpekto sa atin ang lahat. Venus, sorry Wala akong nagawa. naging mahina ako. Ang simple lang ng naging probl

lahat ng gagawin ay pulido hindi pumapalpak at magaling mambola sa mga customer niya. Hindi ako masaya sa bagong mundong ginagalawan ko, pero sa tuwing naiisip ang anak, nabubuhayan ako ng loob at pilit na hinuhusayan ang trabaho. It may not be a decent work pero, ang lahat ng gumagawa nito, kasama na ang mga ka-trabaho, alam kong malalim ang kanilang dahilan. Hindi ko man alam kung ano, batid kong napakahalaga nito...

Saan ako magtatrabaho kung gano’n? “Wala akong alam,” mahinang sabi ko sa kaniya. “You won’t do any paper work. You’ll work as my assistant. Alalay to be exact.” Wala akong alam na trabaho aside sa marunong ako magluto. I always have a maid by my side. Kaya wala s’yang mapapala as me being his alalay.

Gusto ko nang maglunch, pero natatakot akong hindi ko ito matapos sa oras. Ito mismo ang e-pepresent bukas ni Mon kaya kailangan ko 'tong gawin ng maayos. Bukod sa trabaho ko 'to, kailangan ko ring bumawi sa lahat ng ginagawa niya kahit hindi ko naman hinihiling. "May tinatapos pa kasi ako." sagot ko kay Yami at muling bumaling sa PC. Tinuloy ko lang ang ginagawa ko.

Kailangan ko siyang kausapin mamaya. Ilang sandali pa ay nag-umpisa na akong mag-impake ng mga damit ko. Idagdag pa na ang pinakauna kong hinanap ay ang aking passport at lubos akong nagpapasalamat dahil nakita ko naman ito kaagad. Hindi ko tuloy maisip kung sino kaya ang nanguha ng lahat ng gamit ko, si sir Kian kaya? Pero malamang na hindi dahil alam kong busy ito dahil hindi ako nakapasok ng ilang araw na. Malamang na siya ang gumawa ng lahat ng trabaho ko. ~~~~~

Inis niyang sabad “Hmm! Sana lang hindi ka tulad nang Ama mong puro salita ngunit kulang sa gawa! Bueno aalis na ako kaya't simulan na ninyo ang pag hahanap ng trabaho para may ipang bayad kayo sa akin dahil pagkatapos ng palugit ko sainyo ay sisingilin ko kayo sa kahit anong paraan.” Iyon lang at umalis na ito