Sa Lahat Ng Aking Ginagawa Novels & Stories

sagot ko at masigla siyang tumango. "Masyado nga po akong natuwa sa ginagawa ko kanina. Akala ko po ay wala na akong alam sa pagtatahi pero hindi ko namalayan na nage-enjoy na pala ako sa ginagawa ko. Hindi ko nga po namalayan na nakaalis na po kayo." nakangiting saad niya at nakangiti naman akong tumango. "Huwag ka masyadong magpapagod dahil medyo matagal pa ang trabaho mo. Just enjoy your work." paalala ko sa kaniya at nakangiting tumango.

Matigas niyang sinabi ang huli. Nakahinga ako ng maluwag. That's not work kaya, "Ayoko." Sambit ko. "That's not a work." Kung tatanggap ako ng pera dapat galing sa pinagtrabauhan ko. "It's a work. Cooking is working. Chefs jobs is cooking. Attendance is a must at work. I'm asking you to be in the house so... And come on! Not avoiding me is a huge work for you. Am I not right?"

At pagdating din naman ng oras na 'yun ay wala ka nang ibang gagawin kundi ang lasapin ang lahat ng mga pinaghirapan mo. After all nandito naman ako sa kinalalagyan ko ngayon dahil nag-apply ako sa trabahong ito at pinasok ko ang ganitong buhay. Dito ko nagagamit ang lahat ng aking pinag-aralan at dapat magpasalamat pa ako. "Hey!" nagulantang ako nang biglang hinampas ni kuys Gino ang desk ko at nang magising ako sa kaiisip.

Nakatulala muna ako saglit bago ipikit ang aking mata. Hays bukas may trabaho na ako, tapos na ang aking free day. Goodnight everyone. ***

O isang pang-iinsultong binalot sa magagandang salita? "Ako po ay magpapaalam na muna, mga Ginoo. May mga gawaing-bahay pa akong kailangang tapusin. Marami pa akong lalabhan para kay Clara at kailangan ko ring plantsahin ang mga damit ni Ginoong Leon para sa okasyon bukas." Hindi ako nagsisinungaling. Mahaba pa talaga ang listahan ng mga trabaho ko ngayong araw.

Sumimangot ako at mabilis na tinapos ang pagpirma. "She's busy, hawak niya lahat ng gawain kaya pinasuyo niya," muli, sa malamig niyang boses. Nagpantig ang tainga ko at ang dating sa akin ay para bang wala akong ginagawa at si Shiela na lahat ang nagtrabaho. Totoo naman pero kasi hindi ko pa gamay kaya hindi ako makapagtrabaho nang maayos.

sigaw ko at mabilis na nilisan ang sofang iyon. Shit! Hindi ko na yata kayang tagalan ang trabahong ito! Ayaw ko na! Suko na ako! Lintik na mga manyak iyan! Nanginginig ang kamay ko. Gustung-gusto ko silang sampalin at suntukin sa mukha. Nilunok ko lahat ng panggigigil ko at sinikap na matapos ang trabaho para sa gabing ito. Siguro ay masasanay din ako sa ganitong sitwasyon. Sana lang talaga ay masanay ako!

"No, I'm not! I'm strong kaya! Sige na, mag-lunch ka na! Huwag mo na akong abalahin dahil baka sa kakadaldal mo sa akin, mas lalo ko itong hindi matapos!" Wala naman na siyang nagawa kung hindi sundin ako. Itinuon ko na lang ang atensyon ko sa ginagawa ko at mabilis ko namang iyon natapos. "Hays, gagawin ko na talaga lahat ng assignment sa bahay! I swear!" bulaslas ko sa aking sarili habang sinusuntok-suntok ang likod. I also shook my hands and shoulders, dahil masyadong nangawit sa kakasulat.

“Minsan, ang pinakamadilim na pagkabulag… ay ang pagkabulag sa pag-ibig.” Si Lorie Philip, ang nag-iisang tagapagmana ng Philip Empire, ay nawala ang lahat sa isang iglap. Isang aksidente ang kumitil sa buhay ng kanyang mga magulang at nagdulot ng kanyang pagkabulag — iniwan siyang mag-isa, mahina, at umaasa lamang sa lalaking akala niya’y kanyang sandigan: si Jason Curry, ang asawa niyang ipinagkasundo sa kanya mula pagkabata. Ngunit ang pag-ibig na inakala niyang totoo, ay isa palang malupit na panlilinlang. Habang siya’y nabubuhay sa dilim, ginamit siya ni Jason upang makuha ang lahat ng ari-arian ng Philip family, habang palihim na nilalapastangan ang kanilang kasal kasama ang se

Bawat sulok ay n*******n niya. Mabilis kong hininto lahat ng iniisip ko at binilisan ang pagligo. At hindi nagtagal ay nakapagbihis na ako para sa trabaho. Masama ang pakiramdam ko. Para akong lalagnatin pero nakakahiya kapag hindi ako nagtrabaho ngayon. Kaya nang maayos ko ng tuluyan ang sarili ko ay lumabas na ako.