Sa Lahat Ng Aking Ginagawa Novels & Stories

Nagkibit balikat si Sally. “I'm just asking.” “Hindi naman masama ang ginagawa niya,” sabi ni Lovee. Tumango ako. “It's okay.” Pinilit kong ngumiti. Ayokong gumawa ng eksena. Ayokong ipagtanggol ang sarili ko sa pamamagitan ng pakikipagtalo pero hindi ko rin gustong isipin nila na nahihiya ako sa ginagawa ko. Kaya huminga ako nang malalim.

sagot ko Hindi na sila nagtanong pa ulit at nagpapasalamat ako roon. Buong umaga akong nakatutok sa trabaho. Kung may kailangang ayusin, inaayos ko agad. Kung may kailangang i-revise, inuulit ko. Kahit mga bagay na dati ay inaabot ako ng ilang oras bago matapos, pinipilit kong tapusin nang mas mabilis. Hindi dahil kailangan. Kundi dahil ayokong magkaroon ng oras para mag-isip. Sa bawat pagkakataong napapahinto ako, pinipilit kong bumalik sa ginagawa ko.

Umiling iling ang ulo at pigil pigil sa sariling ginagawa ko ito. "Stop it Ty! she's still tired and sore! For God's sake! Pigilan mo ang sarili mo!" Saway na sabi ko sa loob loob ko. Naiinis na tumayo ako at tumalikod. Bumalik ako sa table ko at para hindi ako madistruct ng nagsusumigaw na kagandahan nito nilipat ko nalang ang pwesto ng computer ko. Kailangan kong matapos ang mga trabaho ko at ang mga nakatambak na pipirmahang dokumento na halos isang linggo ng natingga sa loob ng opisina ko.

Tanong pa nito. "Nasanay na lang po siguro talaga ako na laging may ginagawa. Hindi ko naman po aabusuhin ang sarili ko Pa, ang gusto ko lang naman gamitin ang mga libre kong oras. Para kahit paano may magawa naman ako. Hindi rin naman ako magpu-fulItime papasyal pasyal lang ako. Sige na po pumayag na kayo, please?" Pakiusap pa n'ya na sinabayan pa ng pagsalikop ng mga kamay.

saan ako lulugar? Napailing na lang ako at muling ibinaling ang atensyon sa trabaho. Ang dami kong kailangang tapusin, pero kahit anong pilit kong ituon ang sarili sa screen sa harap ko, hindi pa rin tumitigil ang utak ko sa pagtakbo. Sa ngayon, ang tanging magagawa ko ay maghintay. Maghintay sa kung ano ang malalaman ni Kuya Lualhati.

Todo pakiusap ko dito. Maya lang ay bigla na lang ako nitong hinalikan at dahil nga sa nanghihina na ako ay wala na akong nagawa. Panay na lang ang pilit na pag iwas ang ginagawa ko. Upang Hindi ako tuluyan nitong mahalikan. Lahat ng lakas ay ibinibigay ko na para lang hindi ito mag tagumpay sa binabalak nitong gawin.

paliwanag sa akin ni Alex kaya agad akong napaiwas nang tingin dito dahil sa hiyang nararamdaman "Ginawa ko lang naman ang trabaho ko at saka hindi ko naman alam kung bakit hindi nyo man lang nagawa ang trabaho na ito nang tama" pagpapakatotoo ko dito at agad na itinaboy ito para bumalik na sa sarili nitong cubicle

"Bakit ngayon ka lang?" Mabilis na lumapit sa akin si Nathalie at agad na niyugyog ang mga balikat ko. Kapapasok ko lang sa wing. Halos lahat ng kasama namin roon ay aligaga na sa mga trabaho nila. This is my first day of work kaya naman expected ng lahat na gagawa ako ng mga bagay na pwede nilang ika-impress. Sa halip na pa-impress-in sila, tila ba nadismaya ko pa sila.

Tama ba? "Tama ba ang ginagawa ko?" Pabulong niyang tanong sa kaniyang sarili, nangangamba na baka hindi. Na baka mali. Na baka hindi siya para rito. Pero sa bandang huli... "Trabaho ko 'to. Trabaho ko ang magbigay aliw sa lahat ng naririto."

Hanggang inalalayan ako ng aking mga tauhan upang makatayo sa aking pagka-upo sa sahig saka ko naman s'ya niyakap sabay bulong ko dito. "I love you very much Amore," sabi ko dito. "I love you too," sagot naman nya sa akin na kinasaya ko nag husto. Kaya sinabihan ko lahat na employers ko may tataasan ko ang kanilang sahod dahil sa kanilang magandang ginawa sa araw na ito. Dahilan upang naging masaya ang lahat saka ng balikan sa kanilang mga gawain.