Sa Tabi Ng Dagat Ni Ildefonso Santos Mga Nobela at Kwento

"Wag kang mawawalan ng pagasa at tibayan natin ang kapit sa isa't isa dahil pamilya tayo." Dumaan ang mga araw, linggo pero hindi parin namin makita si Sam o kahit ang kotse man lang. Hinala ng navy na tinangay ito ng current ng tubig, sa laki at lawak ng karagatan ay baka abutin kami ng taon bago matagpuan kung ano man ang hinahanap namin.

Tides of Retribution Ang dagat ng Cavite sa ganitong oras ng madaling-araw ay hindi lamang tubig; ito ay isang malawak at madilim na libingan. Nakatali ang mga kamay ni Haven Diamond Fortaleza sa likuran, ang magaspang na lubid ay humihukay sa kanyang balat sa bawat paggalaw ng speedboat. Nakasalampak siya sa malamig at malansang sahig ng sasakyang-pandagat na humahati sa naglalakihang alon. Sa kabila ng mga pasa sa kanyang mukha—ang isa ay nagsisimula nang mamaga sa ilalim ng kanyang kaliwang mata—ang kanyang mga mata ay hindi nagpapakita ng takot. Nanatili itong matalas, tila isang radar na nakapako sa bawat galaw ni Ex-Gen. Ricardo Silas.

Tumigil ang kamay niya sa pahina ng libro. Dahan-dahan siyang lumingon. Si Ederson nakasandal na sa shelf, nakangiti, parang nahuli siya sa isang sikreto. At bago pa siya makasagot… “Pagkatapos natin dito…” mahinang sabi ni Ederson, halos hindi marinig pero bumabaon, “punta tayo sa tabing-dagat. Hmm?” Parang may humigop sa hininga ni Syrel.

Nasa gitna nga kami ng dagat. Nagsalubong bigla ang aking mga kilay. Si Francisco ba iyong natatanaw ko? Itinutulak niya ang isang speed boat papuntang laot. Tirik na tirik pa ang araw at walang pakialam masunugan ng balat.

Maybe I could try it some other time. At the end of the cape where Stilts is located stands Punta de Santiago Lighthouse or Cape Santiago Lighthouse. Linakad namin ang matalahib at maputik na daan bago makarating sa hamba ng mismong lighthouse. The rusty gate welcomed us as the caretaker paved a way for us.

Turo ni Santos Phobus sa babaeng prenteng naka-upo katabi ng Ministro ng Soberanya das Terras. "Paano natin siya mahuhuli, Otima?" Tanong ko naman. "Lalapitan ko muna siya para kunin ang lakas niya at doon mo isigaw na "hulihin ang taksil." Ito na lalapit na ako. Humanda ka Anisha." Utos naman sa akin ng Otima. Lumapit na nga ang Otima at hinanda ko naman ang sarili ko. Kita ko namang lumapit din si Santos Phobus sa mga kasama niya at binulungan ang mga ito. Nagtango-tango naman sila na parang may binubuong plano. "AH! AH! AH!" Sigaw naman ng Ministro ng Estados de brisa Unidos nang haaakan siya ng Otima na nangngahulugang kailangan ko ng gawinan ang Duty ko.

tanong nito at nagulat pa si Herea na naupo din ito matapos niyang itabi ang surf board niya “Excited kasi ako sa dagat! Kaya kahit medyo madilim na, nagpunta pa rin ako dito!” paliwanag naman ni Herea “First time mo?” biron ng lalaki kaya mahinang tumawa si Herea “Hindi naman! Na-miss ko lang talaga dahil ilang taon akong hindi nakapunta sa dagat!” sagot niya dito “Naku, nakakahiya naman! HIndi ko naipakilala ang sarili ko! By the way, I am Joshua Alacantara, taga Manila ako and may event kasi ang mga surfers bukas kaya nandito ako!”

Malagim ang ekspresyon niya at hinampas niya ang kanyang kamay sa mesa, dahilan upang magkalat ang wine sa paligid. “Oh?” Tumingin ang lalaking naka asul sa matandang lalaki. "Kung hindi ako nagkakamali, naabot na ni Saturio ang Immortal Ascension. Isa siya sa pinakamalakas sa Land of Tabal. Sinong may sapat na lakas upang talunin siya?"

Nakikita niya nga ang mga maliliit na isda sa ilalim. Kaya’t kahit na kabado ay hindi siya makatanggi. She took off her sandals. Tinulungan naman siya ng manong at tinuro kung saan siya dapat tatalon. Medyo kinabahan pa siya at nakakaramdam ng pandidiri dahil nga sa nasaksihan niya nga noon. But maybe this ocean is clean, right? At isa pa, malayo ang Hawaii at Pilipinas. Hindi naman siguro tradisyon sa Pinas ang ilibing ang mga patay sa dagat, ‘di ba?

Tomas Batangas hanggang San Pablo City. Lalo na’t sa Cagbalete Island sa Mauban Quezon kami pupunta, ang isa sa sikat na beach sa Quezon Province. Habang nasa kahabaan kami ng SLEX ay nagsalita si Nathalie. “Babe, p’wede ba tayong dumaan kay Tita Victoria?” “May tita ka sa Quezon?” paniniguro ko. “Yup! Did you forget that I told you that? Sa isang kumbento siya nakatira sa Tayabas, Quezon,” mabilis na tugon ni Nathalie.