Sabrina Morningstar Novels & Stories

Tila nawiwili naman ata siyang gawin ito? Sa kabilang banda naman, tatlong araw na ang nakakalipas ng umalis si Sabrina at pumunta sa isa pang bahay na pagmamay-ari ng kaniyang ina-inahan. Ang ina-inahan niya na umampon sa kaniya ay naging tagapagsilbi ng mga Montreal at personal na naging tagapangalaga ng lola ni Elijah.

Natatawang sabi nito sa ina, nasisiyahan siya kapag inaasar ito. "Anyway, si Tobias ang susundo sa atin." Sagot ni Thaddeus sa tanong ng ina. Si Tobias ay pinsan niya, bestfriend niya ito noong college hanggang ngayon din naman, kapag pumupunta ito ng Amerika hindi ito nakakalimot na dalawin siya sa New York para kumustahin o dalhan ng pasalubong.

Pinabasa ko pa kay Tamara ang chat ko kay Maya. "Sige send mo na yan. Tamo pahiya ka dyan. Ang sungit kaya nyan. Hindi na mamansin. Porket mayaman lang at alam nyang maganda sya ay ganyan na mag kikilos. Kilalang snob kaya ang babae na yan." sabi pa sa akin ni Tamara

Mahabang wika ni Sinnerita. Unti-unting nanlaki ang mga mata ni Luken, napanganga ang mapupula nitong labi at unti-unting namula ang buong nitong mukha na parang kamatis. Gustong matawa ni Sinnerita sa itsura ng kaharap pero pinigilan niya ang sarili. "Hindi ba ikaw 'yon?" Taas-kilay na aniya. Si Sinnerita ang siyang SCC President nila sa eskwelahan. May sarili siyang opisina at halos araw-araw yata may reklamo lagi kay Luken.

“Andiyan ka na naman.” Nagtapos sa biruan at halakhakan ang kanilang palitan ng mensahe hanggang nagdesisyon si Sabrina na maagang matulog dahil magiging abala n aulit siya sa trabaho kinabukasan. Si,ula noong nag-invest siya para sa advertising ng kanyang studio ay marami-raming inquiries ang kanyang natanggap at magiging abala na siya at walang panahon para mag-isip pa ng ibang taao kagaya ni Adrian.

Hindi ito ang bahay nila noon, ito ang hideout dati ni Sahara whenever she tried spying to her daughter and some other people in the Philippines. "What for? I've caused a lot of troubles to all of you. I deserved this. I deserved to be alone." Sabrina replied. "Many times I said to myself; why not let those crazy people infect me and I'll kill them right after? In fact, my life was now meaningless." then, she looked at Sahara. "What if I'm infected right now? You better go." With that, Sahara looked at her eyes seriously. "Your eyes says you're still fine, though." she plainly said then let out a sigh. "What if I told you that we found him? That we found your son Leighton?"

Unang napansin ko ay ang sirang damit ni Sabrina at ang iilang pulang marka sa dibdib niyang tinatakpan gamit ang braso. “L-Lord, anong gagawin mo sa anak ko?” nahihintakutang tanong ni papa. Sabrina Solidad, ang unica hija ni papa at ako ay ang adopted daughter niya. Magkasing edad lamang kami at bahagyang magkahawig sa hindi ko malaman na dahilan kong paano nangyari iyon. Kumpara kay Sabrina ‘di hamak na may mala-porselanang kutis ito habang ako ay natural na morena. Itim ang mga mata niya habang ako ay may gray na mata. Kong pagbabasehan sa katawan ay lamang siya sa akin dahil sa naglalakihan niyang dibdib.

Ang importante ay ginawa niya ang mga bagay kung saan sya sasaya. Mataas-taas na rin ang araw nang magising si Sabrina kinabukasan. Sa kanyang pagmulat ng kanyang mga mata ay hindi niya mahagip ang kanyang asawa. Bumaba siya sa kama saka inayos niya ang kanyang sarili sa harapan ng salamin matapos siyang magugmog at maghilamos.

sabi nito sa kanyang sarili at tinatakpan ng unan ang kanyang ulo para kalimutan ang mga nakita nito kay Samuel, ngunit pabalikbalik ito sa kanyang isip hanggang sa nakatulog nalang sya. “Akala mo hindi ko napapansin." at uminom pa ito ng isang baso habang nakatingin sa kwarto ng dalaga, naghihintay na bumalik ito sa labas. Kinaumagahan ay maaga silang umalis pagkatapos nilang kumain namelengke muna, at naggrocerry bago pumunta sa kanilang bahay para dalawin ang kanyang ina. “Wagkang magtatagal Sabrina kailangan kung bumalik dahil may ipinapagawa si Papa sa akin."