Sacrifice In Tagalog Novels & Stories

Napa face palm si Grethel, “Hindi nyo ba pinaliwanag sa kanya?” Umiling si Rhei, “Si Dhirma ang nagbigay ng crest, akala ko ay siya na ang magpapaliwanag.”

Tinanggap ko ito at pumunta sa gitna ng makeshift stage. “Okay. Let’s bow down our heads. Sa pangalan ng Ama, at ng Anak, at ng Banal na Espiritu. Lord, salamat sa pagkain na ibinigay niyo sa amin ngayon. Please help us always to remember the needs of others who don't have as much as us. Patawarin mo po kami ng Panginoon sa lahat ng aming mga kasalanan. Kami ay nagdarasal at nagpapasalamat sa pamamagitan ni Jesus cristo na aming Panginoon. Amen.” I opened my eyes. I was overwhelmed with this emotion that I can't put into words. Nakakahawa ang mga ngiti ng mga bata.

Halos gusto na niyang magma-kaawa. "Kung mahal mo ako, at ibibigay mo ang lahat ng gusto ko. Then, ibigay mo sa akin ang pagkakataon na ito. Babalikan kita at kapag bumalik ako we can be together and magpapakasal na ako sayo.." Katahimikan.. " For now, Hayaan natin ang isat isa na mamukadkad " Kinagat niya ang pang ibabang labi at tumayo.

Pananatiling tahimik at ligtas ay isang uri na rin ng sakripisyo. “Don’t worry,” ani Kratos. “Alam ko na kung ano’ng dapat gawin. Mas pipiliin ko pang mamatay kaysa ilagay siya sa alanganin.”

speechless! "she even knelt down to your father inlaw makalaya ka lang sa mga Yu" wala na tuloyan nang bumagsak ang mga luha ko. Hindi na nagpapigil at nagmistulang bagyo na sabay sabay nang kumawala ang lahat ng emosyon sa kailaliman ng kaibuturan ko. Tila bagyo na ayaw nang papigil ang luha kong tuloy tuloy nang bumubuhos sa mga mata ko.

"Dapat kasi hinayaan mo na lang 'yong wallet ko kanina. Isa-sacrifice mo talaga buhay mo para lang sa pera ko, ha?" "Hindi 'yon gano'n. Hindi ko sinacrifice buhay ko para lang sa laman ng wallet mo. Kundi, para sayo talaga." Kunot noo ko naman siyang nilingon. "Ha? Anong sinasabi mo d'yan?" "Mahal kasi kita." aniya dahilan para matigilan ako. "Sabi nga nila, Love is Sacrifice. At 'yon ang ginawa ko." "Teka, Cedrick. Sinabi ko na sayo diba?"

Yung santo na binigay sa amin ni Mama noong nasa sasakyan kami. Nag sign of the cross ako para simulang magdasal. "Lord, Sana po buhay pa ang pamilya ko. Sana, Hindi sila nag-aalala sa akin. Panatilihin niyo po sila at kaming naririto na ligtas at malayo sa kapahamakan..." tumulo ang mga luha ko "...S-Sana po, Hindi pa iyon ang huli naming pagkikita at sana rin po, Matapos na ang epidemyang nangyayari sa mundo at maparusahan ang dapat parusahan. Amen"

Ang tunay na nagsakripisyo para sa kanilang lahat. "Sa harap ni Hesus na siyang nagsakripisyo ng buhay niya para sa mga kasalanan natin, nangangako ako na kasabay ng pagsusuot mo ng singsing na ito, ay ang pangakong aalagaan kita hanggang sa hindi ko na kaya, hanggang sa aking huling hininga. Habang nakatayo tayo ngayon sa harap Niya, gusto kong burahin natin ang masasamang alaala ng mga bago at magagandang alaala sa piling ng isa't-isa, at kasama ng anak natin o mga magiging anak pa. Nakatayo ako ngayon sa harap mo hindi bilang si Royce Cordillero, kung hindi bilang isang lalaking may pangit na nakaraan na iyong tinanggap ng buong puso, mahal ko."

tatayo na sana siya at aalis nang mag salita ako. “Ano bang especial dito sa islang ito at pinapahalagaan niyo? Why are you so grateful on this small island?” malamig an sabi ko sa kanya, naramdaman kong tumigil siya sa pag lalakad. “Kung sa inyo ay napakaliit nito saamin ay hindi, dito na nag mulat ang ibang mga tao at dito na din ang nakasanayan kahit mahirap ang buhay.” Lumingon ako sa kanya. “Even if nababagyo ang islang ito kada buwan, kahit nahihirapan na kayo at kahit madaming pag subok?” kunot noong tanong ko sa kanya. “Wala kaming magagawa kundi umayon sa gusto ng panahon, ito lang ang matitirhan namin, ito ang bumubuhay saamin. Kailangan naming mag sakripisyo at matapang na suungin

Hindi nito ipinakita ni minsan na nawalan ito ng pag-asa. “May dahilan ang Dyos kung bakit nangyayari ang lahat ng ito. Hindi ako basta mawawala ng walang dahilan” eto ang sinabi nya sa akin ngunit kahit anung gawin ko ay di ko maunawaan kung bakit kailangang mangyari ito sa napakabait kong kapatid na mas una pang iniisip ang kapakanan ng ibang tao kaysa sarili nya. Kahit nga sa huling sandali nito ay nagawa pa rin nitong isakripisyo ang sariling buhay para sa iba.