Sad Alone Quotes Novels & Stories

"Oh My God, Ellwood!" My heart burn by the heat of his warm surprise. Pakiramdam ko ay isa ako sa pinaka espesyal na tao ngayong gabi. Sa labis kong saya ay niyakap ko ito mula sa kaniyang tagiliran habang nananatili itong naka-akbay sa akin. "Whenever you feel alone and sad, just remember this... Remember that I'm here for you."

Pero ngayong gabi ay kahit isubsob kopa ang sarili ay alam kong hindi ko maisasantabi itong nararamdaman ko. I knew this day would come. It always come. Lalo na kapag matagal akong nag-iisa. I just feel so lonely and so sad. That all I could do is cry because I don't have someone who will comfort me and make me feel that I am not alone.

Saad ko rito na hindi ko na napigilan na tumulo ang aking luha. "I'm sorry...." tanging saad ni Cayden sa akin. Mas lalo lang akong nasaktan. Para saan ba ang sorry na yun? Sorry dahil wala na akong silbe? Sorry because I will end up like this? Sorry kasi hindi na ako yung mahal niya? Anak ng, hoooooo! Ang sakit! Kaya pala nagiging kontrabida yung mga nasasaktan eh kasi sobrang sakit nga naman pala talaga!

I sighed. "Hindi ako inaantok.. May naiisip ako." sabi ko. "Ano na naman?" aniya sa matabang na boses. "May nabasa akong quotes kay pareng g****e. At sa tingin ko bagay iyon sa'yo?" saad ko. Tumango siya. "Then, share it with me." aniya na agad kong sinunod. "Lahat ba ng Single, malungkot na? Bakit lahat ba ng taken masaya?

You'll see me wasting,you'll see me wasting away Cause today,you walked out of my life Cause today,your words felt like a knife I'm not living this life. Sa haba ng taon ng pinagsamahan namin, hindi niya ako minahal? Ako lang pala ang nagmamahal sa aming dalawa. Akala ko parehas kami ng nararamdaman sa isa't-isa pero..ako si tanga na minahal siya. Tears scream down in my face.. Sa dinami-dami ng pwede niyang sabihin. Gusto na niya akong mawala?Asan na ang pinagsamahan namin? Tuluyan na ba niyang nakalimutan ang lahat? Goodbyes are meant for lonely people standing in the rain

Ayaw niyang ibtawan ang asawa kung kaya't kinulong niya ito sa kanyang bisig. "You don't need to face it alone, sweetheart. I'm here for you always. Let's cry together and mourn," he whispered softly, his voice a gentle reassurance amidst the storm of emotions. He extended his hand, a silent invitation to share the burden of grief. In that moment, their hearts beat as one, finding solace in each other's presence amidst the darkness of loss.

"Natatakot ako sa loneliness, I guess. I am terrified of being completely alone at walang matatakbuhan kapag gumuho ang mundo ko. Ang dami kong regrets nitong mga nakaraang linggo, 'yung tipong sana hindi ko na lang ginawa ang ilang desisyon sa buhay ko." "You are not alone, Aella," mahabang sagot niya, ang boses niya ay napakababa pero puno ng kasiguraduhan. "And don't look at your regrets as the end of everything. Sabi mo nga sa akin nung isang araw, habang humihinga pa tayo, may magagawa pa tayo."

At nadouble nga ang pagiging matatag mo dahil sa akin. Kuya, may mga moments tayo na di ko makakalimutan. Memories of pure joy, like a beautiful moments na kala nga natin di natamasa ang pangit na buhay na dumating sa atin. Moments of emptiness, longing for someone to understand a world beyond all contemplation. Di ko makakalimutan ang pa-ice cream mo lagi kapag umiiyak ako. Moments of sadness, lost in an abyss far deeper and more terrifying than even the darkest of worlds.

Ngunit nanlilisik ang mata nito. Nawala ang ngiti sa aking labi. Alam kong marami ang malungkot na tao sa mundong ito. Loneliness is dangerous. It's very addicting once you see how peaceful it is. You don't want to deal with people anymore.

Umiling-iling naman ako at ngumiti na lang nang malapad. "I'm just happy na nakikita ko kayong masaya na with your family. Hindi ko nga lang maiwasang mainggit dahil napagtanto kong mag-isa lang ata ako sa mundong 'to. Hindi ko man lang kilala ang pamilya ko at kung meron naman, wala man lang kahit isa ang nagmagandang loob na puntahan ako. It breaks my heart realizing that I think I'm happier inside that stupid experiment instead of being alone here."