Sad Alone Quotes Novels & Stories

To bring you paradise, I could have failed because imperfect I was found; from a wrong cup I could have sipped, for that I wished to be free from all that I lacked. It all I did because I couldn't withstand to see you drowning in my quicksand. Yeah, I've wronged; I drove you away all alone. And because I don't know when you'll be once again my own, so I'll just let me sing a sad song. *** (A Sad Song) ---Arnel T. Lanorio---

"Naiintindihan ko na ang bawat isa ay may kanya-kanyang pinagdadaanan, at marami sa atin ang dumanas ng kalungkutan at pagdurusa na siyang humubog sa ating pagkatao. Gayunpaman, hindi ito pwedeng gawing dahilan para saktan din ang ibang tao lalo na kung wala itong ginagawang masama. Dahil lang sa nasasaktan ka ay hindi ka binibigyan ng karapatang manakit ng iba." Uminit ang aking mga mata. I remembered the quote, "Just because you're hurting does not mean you can hurt others." "Gamutin ninyo ang sakit na idinulot ng iyong pamilya sa aming pamilya. Bigyan niyo ng hustisya ang angkan ng Persalez at linisin ang pangalan ng aming lolo. Ayaw ko muling makitang nalulungkot at nangungulila si Lola

And now she's crying, wala akong nagawa kundi ang aluhin siya, mapagkakamalan pa tuloy ako ditong binubully siya. "You know if you really don't want him to left you, you can tell him that. I can't believe I'm saying this to you." I-iling iling akong lumayo ng kaunti sa kanya. Huminga nalamang ako ng malalim ng makita kong hindi na siya umiiyak, ngumiti ako sa kanya bago tumayo. "Kung sakaling hindi kana pansinin ng bestfriend mo, andito lang ako sa pwestong ito. Wiling to listen from your sadness and loneliness."

Nasasaktan din sila dahil ako na lang palagi ang inaalala nila. Ngumiti ako kay Clouie, "lalo ka na... 'Wag mong pilitin na maging masaya kung malungkot ka... Umiyak ka kung subrang bigat na ng nararamdaman mo. It's okay to cry when there's too much on your mind. The clouds rain too when things get heavy."

Hinawakan niya ang dalawa kong pisngi. "I'm sorry if I made you lonely. I'm sorry if I didn't do my job to take care of you and our baby right. I'm sorry if I made you think things that made you sadder. I'm sorry if I hurted you. I'm sorry if you felt unwanted, hated and unloved. I'm sorry if I didn't gave you the care you needed. I'm sorry for being a Dragunovv. I'm sorry for being me. But DEATH, now that Luna's gone, I won't ask you to act like her or be like her to have a place here in my life. In my heart. Because I will try. For her...since she wanted us together, I will try to love you back. If that's what she was wanted."

patuloy niya. Nagkibit balikat ito at tumingin sa makulay na kalangitan dahil sa papalunog na araw. "Because I always believed death has never been the answer to end our suffering. Believe me you can still do great things." tila siguradong sambit nito. "And if ever you feel alone remember me. Remember this one stranger that still believes in you." At that time for some reason… for the first time, I cried. I cried with my soul.

“Bakit ka nagbubukas ng butones? Maganda ba ang nasa loob niyan?” Halata ang gulat sa mukha ni Alden at mabilis na hinila ang maleta papunta sa kwarto nito. “Liyah, hindi naman pwede na ganyan ka na lang lagi. Wala kang magiging kaibigan niyan, apo,” paalala ng kanyang lolo. “Wala naman akong kaibigan talaga, lo. At saka kaya ko naman ang sarili ko kahit wala ang mga kaibigan na iyan. They would just betray me and I’d rather be alone.”

napatayo Ako sa sobrang ng dahil sa sakit na nararamdaman ko lumapit Ako rito at walang pasabing sinampal ito. Hindi na napigilan pa ng luha ko na kumawala ng dahil sa Galit na nararamdaman ko" anlakas ng loob mo na sabihin Yan baka nakakalimutan mo ng dahil sayo kung bakit namatay Ang anak ko ng dahil sayo nagdusa Ako ng Dalawang taon halos mawala Ako sa sarili ng malaman kung nawala sakin Ang anak ko Hindi mo alam Ang hirap at depression na dinanas ko ng dahil sayo Gideon walang araw na Hindi Ako umiiyak ng dahil sayo naiisip mo ba Yun? Wla Kang kwentang lalaki alam mo Yun pasarap lang sa ibabaw ng kama Ang alam mo walang Kang ibang iniisip kundi yang sarili mo" hagolgol ko ng iyak napansi

Kadalasan ay ayaw ko na pumapasok dito dahil pakiramdam ko ay unti-unti rin na nalalagot ang natitira ko na tapang para sa sarili ko. Hindi ko alam kung kailan matatapos ang sakit na nararamdaman ko o kung mawawala pa nga ba ito. Hindi ko alam kung may buhay pa ba na naghihintay para sa amin ng mga anak ko nang wala si Colton sa amin. I am slowly falling into the pit of despair and darkness. And I am drowning into my own sorrow and pain. And right now, I don’t even know how I can survive this.

"Hindi ako masaya! Hindi ako kailanman naging masaya Seferene! You left me! Paano ako magiging masaya? Sige nga!" "I'm sorry Zad." tanging paghingi nalang ng sorry ang magagawa ko. "Pasensya na kung hindi man lang kita pinakinggan noon. Wala narin naman akong ibang choice kundi ang palayain ka eh. Hindi naman naging madali sa akin ang lahat. Madaming taon bago ko magawang limutin ka! Pero hindi ko naman nagawa eh, kasi hanggang ngayon ikaw parin. Ikaw parin kahit alam kong maling-mali." hindi na napigilang mag-sigulong ng aking luha sa aking magkabilang pisngi. "Kahit anong pilit natin mali parin. Kahit mahal pa natin ang isa't-isa hindi parin pwede, kasi Zad....." hindi ko na kayang dugtung