Novel & Cerita Sad Captions About Life

mahihinang saad neto at panaka-nakang sumisinghot, unti-unting dumidistansya na din naman ang dalaga matapos sabihin ang mga katagang yon. Gusto mang pigilan ni Cairan ngunit hindi nya magawa, napayukom nalang sya nang kamao at nakinig nalang sa dalaga. "Y-you know, I do understand your situation. K-kahit hindi halata, hindi rin ako gusto nang magulang ko just because I'm a girl. Pero—" she paused for a while, para bang pinagdidiinan ang salitang pera "Pero, kahit pa ganon kasaklap o kagulo ang buhay mo, buhay ko o buhay natin. That doesn't mean na, you should end your life, ok? Just wait, everything will be better sooner as long as you're alive. You will meet good people, hindi tulad nang m

she muttered and kissed me on the cheek. Napangiti ako sa sobrang saya. I feel so contented. Wala talagang pinipiling oras ang mga masasaya at mga malulungkot na karanasan sa buhay. Life is not all about pains and sufferings. It's not all about joy and excitement. It's not only about love or sex or failures. Because life makes this world balanced. Life makes us attain our own equilibrium to be stronger than before. Every situation comes and goes. But if we take courage and stay strong, we'll always win every battle and fight.

“How I wish that I have a normal life like you so that I can learn everything naturally. Kaya nagpapasalamat ako na kahit ipinagdamot sa akin ng mundo ang buhay na normal, sa pamamagitan ninyo ay para ko na ring naranasan ang lahat ng ito. Marami akong natutunan sa inyo, lalo na sa ’yo. Dahil bata pa lang tayo ikaw na ang pumupuno ng mga kulang sa buhay ko. Kaya wala na nga akong hihilingin pa, ate. I love my life even my heart is weak. You are the one who teach me on how to be contented despite of everything.” Nanubig ang mga mata niyang hinaplos ang mga pisngi ng kakambal. Kahit magkaiba man ang sakit na nararanasan nila at dahil pinagbigkis na sila ay ramdam nila ang kapunuan sa pamamagit

saad niya, may diin sa bandang huli. Tumaas ang kilay ko. “Isn’t it obvious?” sagot ko. “Eh ikaw? Masaya ka ba sa buhay mo?” Ngumiti siya. Hindi iyon simpleng ngiti. May laman. “Masaya ako,” saad niya. “Lalo na ngayon… may bago akong pinagkakaabalahan.” Bahagya siyang lumapit sa akin. “Watching other people’s lives fall apart.”

“Kaya naman always remember .You're strong, not lucky. Gustuhin mo mang tapusin ang buhay mo, I know, deep down, you wanted to fight it. You wanted to live that's why you're still alive. Suicide is not the answer to every problem in the world. No one should take their own life, because life is precious, life is a gift and you, you are blessed because you're alive. Ang daming tao na ginagawa ang lahat mabuhay lang. They would let doctors cut them open so they could have a chance to live longer. And you, you're young, you may have suffered a great amount of cruelty, but you can get through that. You can conquer your fear, you can fight those demons and prevail. Would you let those monsters who

Pagkaraan ng ilang segundo ay muli ring nagsalita si Caden. “A short pain is better than a lifetime of suffering.” At pagkatapos noon ay agad nitong pinatay ang tawag. Tunay ngang walang mas malupit kaysa sa paghihiwalay ng dalawang taong mahal ang isa’t isa habang buhay at kamatayan ang nakataya... ---

sabi ko " I know the meaning but I dont know the feeling." Likewise. I don't know what Life is. I can see it but I don't think that applies to me as well. " Hmm life? In my perception life is everything you see. That guy over there. That tree . Life contains Happiness , sadness, pain, anger, humiliation, jealousy, vain, poverty , disaster etc no need to specify." Yan ang tanging sagot ko. I took the advantage of being a consistent general whenever I say something so unsure. " This world is really so cruel these days." sabi nya

Sambit niya. "O-opo." Sabi ko kasabay non ang pag pikit ng kanyang mga mata at diko mapigilang mapa hangol ngol sa iyak dahil sa mismong harapan ko pa siya binawian ng buhay. subrang sakit pala mawalan ng importante sa buhay mo. kaya hindi kuna kakayanin pa kung may mawala na namang importante sa buhay ko.

I’m here now. Sabi nga nila ang buhay natin ay parang gulong. Nakakatakot ngunit minsan ay napakasaya. Minsan ay nasa itaas ka ngunit sa isang iglap lang ay bumagsak ka na lang na parang ulan sa kalangitan or vice versa. Life is full of surprises, that's why we have to cherish every moments of our lives. We should not take it for granted. “Can we live here?” wala sa sariling naitanong ko.

Mula rito ay kita ko ang nagtataasang mga gusali at ang kahabaan ng national highway na napupuno ng mga abalang sasakyan. Malungkot na ngiti ang kumawala sa mga labi ko habang pinagmamasdan ang tanawin sa baba. A realization hit me. Na walang may pakialam kahit pa magmukmok ako sa gilid o kahit pa itigil ko ang buhay ko. People will continue living never minding how miserable you are. Hindi hindi titigil ang oras dahil lang nahihirapan ka sa buhay mo. And that’s the saddest reality… You have to continue living no matter how messed up your life is.