Sad Disappointment Quotes Novels & Stories

“Lexie, uy… why is it that when you feel sad, you make everyone and everything around you sad, I mean no offense but I feel crappy right now, because of your sadness, it’s like it’s polluting the air.” Agad na napa angat ang ulo ni Lexie dahil sa biglang sinabing iyon ni Claire, “It’s in her babe, it’s like Lexie is glowing with blue color that screams sadness, and it makes me feel crappy too.” Dagdag pa ng boyfriend nitong si Andrew, napasimangot naman si Lexie saka sinamaan ng tingin ang dalawa. “Hey, only because I feel sad, doesn’t mean you two imbeciles could make fun of me, what? Because my baby daddy abandoned me and I feel like my sadness is eating me whole right now, all of a sudden

"Kaya pasensya ka na kung naging makasarili ako. Because of my jealousy and lack of trust... lumayo ka sa akin." Tears rolled down on my cheeks. "I'm not mad at you. Kilala mo 'ko, hindi ako nagtatanim ng galit sa mga taong mahal ko. Kasalanan ko rin kung nakakaramdam ka ng ganyan, kung pinagseselosan mo 'ko. It's normal. Alam kong patay na patay ka kay Quin, eh. Mahal mo 'yon kaya hindi kita masisisi." "Sorry pa rin. Sana maibalik natin ang dati nating nakasanayan. I really miss my best friend at the same time my cousin."

Ano. I sighed in frustration. Fine. I'm... I'm really sad on my birthday. I just wanted to celebrate but I don't have anyone to do it with me. Why is it so hard to be happy? Sasakay na sana siya nang magsalita ako. "Wait!" Tumayo ito ng tuwid saka kunot noong tumingin sa akin. This must be crazy but... maybe desperate times was equivalent to crazy thoughts. He looked at me, but I looked away.

To bring you paradise, I could have failed because imperfect I was found; from a wrong cup I could have sipped, for that I wished to be free from all that I lacked. It all I did because I couldn't withstand to see you drowning in my quicksand. Yeah, I've wronged; I drove you away all alone. And because I don't know when you'll be once again my own, so I'll just let me sing a sad song. *** (A Sad Song) ---Arnel T. Lanorio---

Kailangan ko siyang intindihin sa sitwasyon niya ngayun dahil alam ko kung gaano kasakit ang mawalan ng mahal sa buhay. "I am sorry for your loss." mahinang sambit ko. Alam kong walang mas magandang salita ang pwedeng sabihin para mabawasan ng kahit na kaunti ang pagdadalmahati na nararamdaman niya ngayun.

"Max, I'm really sorry. Kung may paraan lang para ilipat sa akin lahat ng sakit gagawin ko. Gago ako e. Gago ako. I'm so sorry for being useless." Napasinghap ako. "I'm sorry, I'm sorry, I'm sorry. Alam kong hindi sapat ang salita lang. But what can I do? Ano ang pwedeng kong gawin para itama lahat? Makakabawi pa ba ako?"

Napatayo ako at maluha luhang hinarap ang pinakamamahal ko. "we are going to live there for good kasi alam kong pangarap mo iyon babe....I prepared everything for these but Adrianne ruined it..... fuck her" she cursed. Takip takip ang bibig, nagbagsakan ang mga luha ko. Naiyak ako sa saya. Hindi ko na pala kailangang hingin sa kanya iyon dahil planado na pala niya ang lahat. How lucky i am to have her by my side. Hindi ko napigilan ang sayang aking naramdaman at dinamba siya ng yakap. Halo halong emosyon ang bumalot sa puso ko sa mga sadaling ito. Sing bilis ng mga nagbabagsakang luha ko ang tibok ng puso puso. Hinagod hagod ng mainit niyang palad ang likod ko. Pinapatakan ng mabibinig halik

"Hindi ako masaya! Hindi ako kailanman naging masaya Seferene! You left me! Paano ako magiging masaya? Sige nga!" "I'm sorry Zad." tanging paghingi nalang ng sorry ang magagawa ko. "Pasensya na kung hindi man lang kita pinakinggan noon. Wala narin naman akong ibang choice kundi ang palayain ka eh. Hindi naman naging madali sa akin ang lahat. Madaming taon bago ko magawang limutin ka! Pero hindi ko naman nagawa eh, kasi hanggang ngayon ikaw parin. Ikaw parin kahit alam kong maling-mali." hindi na napigilang mag-sigulong ng aking luha sa aking magkabilang pisngi. "Kahit anong pilit natin mali parin. Kahit mahal pa natin ang isa't-isa hindi parin pwede, kasi Zad....." hindi ko na kayang dugtung

diretso kong sabi sa kan'ya. "Why would I be happy?" Mapait s'yang ngumiti. Natahimik ako sa sinabi n'ya. "Maybe this is our downfall. Walang nananalo sa pangduruya." Mariin ko s'yang tinignan sa mga mata. "Maging masaya ka... Dahil wala nang nakahawak sa leeg mo." Dahan dahan s'yang ngumiti, saka tumango. "Yeah, thank you."

Sabi ko sa babaeng nasa salamin. I smiled. I tried to smile. "And If nobody got me, I got me." Sabi ko naman sa sarili ko. I believe good things happen everyday. I believe good things happen even when bad things happen. And I believe, on a happy day like today, I can still feel a little sad. That's life isn't it? ••• END OF PART 2