Novel & Cerita Sad Disappointment Quotes

Sabay punas ko sa luha ko. "Hmmm...." Habang nag-iisip ng sasabihin sa'kin. Hindi na rin ako nagsalita at hinintay ko lang ang sasabihin niya sa'kin. "Ah, ito Adi maganda 'to." Sabay ngiti ng malapad sa akin. "Cry, forgive, learn, move on, and let your tears water the seed of your future happiness it was quoted by Steve Maraboli." Somewhat it made me calm.

Hindi ko na napigilan ang luha ko na nagraragasang tumulo pababa sa mukha ko. 'I am so disappointed. I am so disappointed. I am so disappointed.' Parang sirang plaka na bumabalik sa pag-iisip ko ang sinabi sa akin ni Daddy. Hindi ko na alintana ang ginagawa niya sa akin dahil namanhid na ang katawan ko at ang emosyon ko sa mga sinasabi niya. One word is enough for me to feel like this. To feel this shit. To feel like I am useless. That my existence is a fucking useless.

"Nandiyan sila." Mahina ang boses ni Teddy. "Hindi para kunin ang buhay mo." Huminga siya nang malalim. "Kundi para subukang ibalik ang bahagi na nawala sa'yo." Nangingilid ang luha ni Sophia. "Dapat ba akong maging masaya?" Hindi agad sumagot si Teddy. Sa halip, hinawakan niya ang mukha nito. "Hindi mo kailangang pilitin ang sarili mo na maging masaya agad."

Darn it! Bakit disappointed ako?

“Kaya pala kahit ibigay ko na ang lahat, kulang pa rin. Dahil hindi lang iisa ang utang—kundi pati tiwala ko, inubos mo rin.” Tinitigan ko siya nang matagal—wala na akong masabi sa sobrang pagka-disappoint, I am so disappointed to him, pero ang katahimikang ‘yon ay mas masakit pa kaysa kahit anong salitang masakit. Pakiramdam ko’y gumuho ang lahat ng pundasyong pinaghirapan naming itayo nang magkasama. Ang bawat gabing iniluluha ko ang sarili ko, bawat bagay na halos isakripisyo ko na lang… lumabas na walang saysay pala, dahil siya mismo ang sumira sa lahat.

Oo, mahal na mahal ko ang mag-ina ko, ngayon na lang uli ako naging ganito kasaya, at hindi ko na alam kung kaya ko pa bang mabuhay kapag nawala pa sila sa buhay ko. Hindi ko na napansin ang oras lalo na't sobra kong naeenjoy ang ginagawa ko, hindi ko nga mapigilan ang mapakanta habang patuloy sa ginagawa ko. And now you know I can't smile without you I can't smile without you I can't laugh and I can't sing I'm finding it hard to do anything You see I feel sad when your sad I feel glad when you're glad If you only knew what I'm going through

Hindi ko alam kung may magic ba siya o ano, pero nagpapasalamat ako sa kaniya. Nanatili lang kaming ganito ng ilang minuto. Hinayaan niya lang akong yakapin siya. Nang namanhid ang mga binti ko ay kumalas ako sa yakap niya. Nakakapagod tumayo ng matagal pero mas nakakapagod kung lagi kang malungkot at hindi makawala sa lungkot. Because for me, sadness can kill a person. Sadness is the source of evil to our lives.

Sana pala ay hindi ko na lang naisip iyon. Ngayon naiintindihan ko na kung bakit ganun dati si Sanya, kung bakit parang ang tindi ng galit siya sa mundo. They say misery loves company, mabuti pa siya noon ay may mga kaibigan. But now, I don't have anyone to keep me company. I'm miserable and alone.

pagpapaliwanag ko. “Unfortunately, I donʼt typically believe on that quote. All my life, I didnʼt felt that I had been in the top. For me, I can definitely define that life is survival. You have to do something to survive in this complicated world. Even you have to do something bad that can harm a personʼs feeling,” pangangatuwiran nito sa akin, saka bumuga ng hangin. “I wish I didnʼt exist on this world. Even if I exist, I wish I have died back then. Iʼm tired on how to deal with my problems. It bring me too much pain thatʼs why sometimes I want to give up.”

"Alam mo bang ang saya-saya ko ng umagang iyon habang pinupuntahan kita? I came to tell you na bumalik na ang mga ala-ala ni Alex at pwede na natin ituloy ang kasal kaya lang gumuho ang lahat ng madatnan ko ang tagpong iyon. Sobra akong nasaktan Ade, I was shattered into tiny pieces." "I'm so sorry," mahina nitong sabi. "Sorry dahil kailangan mong danasin ang sakit na iyon, I was hurt too. Hindi ko na alam kung paanong mabuhay ng mawala ka, without you I was so lost Jade."