Sadstory Novels & Stories

Sapo nya ang sariling bibig na umupo sa isang silya. Bakit??? Bakit sa opisina pa!??? Hindi nya napigilang mapaiyak. Sobrang sakit ng nararamdaman nya sa nakita. Pakiramdam nya ay gumuho ang ang mundo nya. Bwiset! Bwiset ka Grand!!!! Kaya pala inutusan mo akong lumabas! At sinadya mo pa talagang sa bangko ako papuntahin para maka alagwa kayo ng

Narakaramdam siya ng ibayong sakit. Oh God. Bakit kailangan pang mangyari ang lahat ng ito? God, please help me. I want to spend the rest of my life with Vaughn.. CHAPTER NINE : TRAVIS'S PARTY PART THREE HALOS lamunin na ng kadiliman ang buong garden kung saang ginaganap ang magarbong party ni Travis Laurel. Halata sa mga bisita ang labis na pagkataranta sa pangyayari. Pero siya ay kampante lamang na lumabas sa mansion. Wala siyang problema kung madilim man ang paligid niya. Matagal na niyang sinanay ang sarili niya tulad sa mga ganitong uri ng sitwasyon. Kasama iyon sa pinili niyang propesyon.

saad ni Sandy. "Matagal niyo na palang alam Ma na gawa-gawa lang ni Aevo ang amnesia niya. Bakit niyo inilihim ang lahat sa akin,"malungkot na sabi ni Minnie na nagyuko ng ulo. "I'm so sorry ija, sa tingin ko kasi that's the best thing to do. Makakabuti sa inyo na magpalamig muna. Kaya naisip ko na huwag ng sabihin ito sa iyo para hindi na makadagdag sa isipin mo at lalo buntis ka pa ng mga panahon na iyon. Ngunit, hindi ko aakalain na mas lalong nakasama iyon sa iyo a-at sa mga apo ko. Pakiramdam ko ay kasalanan ko kung bakit may sakit ngayon si Adiole,"nalulungkot na saad ni Sandy.

This is just so unfair and absurd! Sumasakit ang ulo ko sa dami ng problema. Ni hindi nga pumasok sa isip ko ang mga leksyon ng mga professors sa buong araw na 'to. Idamay pa na 'tong kaibigan kong si Kimberly ay kwento nang kwento tungkol sa Hero Jun Montesilva na 'yon— isa sa mga kinamumuhian kong lalaki sa campus. I don't know what she's up to, pero ang mapalapit siya sa lalaking 'yon ang huli kong gusto mangyari. That man is a Casanova.

Is this kind of joke? “Inggitera ka talaga ‘no? Happiness mo ang pagbagsak ni Sandra. Alam mo, hindi maganda yan dahil baka hanggang huli ni anino ni Sandra ay hindi mo maabot.” Pagtatanggol na naman ni Siena sa kaibigan niya. “That’s enough, it’s not worth it kung papatulan mo pa Siena. Hayaan mo sila sa ano mang gusto nilang sabihin.” pagpapatigil ni Sandra kay Siena sa pagpatol niya sa mga toxic nilang katrabaho.

matigas na sabi nito. Hinampas ng isang tauhan ni Nadivar ang batok ni Sadam kaya nawalan ito ng malay. Mabilis ang bawat kilos nila na para bang sanay na sila sa ganitong trabaho. Walang tunog ang bawat yapak nila na animo'y isang ninja. Bigla na lang silang naglaho sa aming harapan na parang multo. This is not the life that I wanted. It suffocates me a lot seeing cruelty. I wanted to run as fast as I could, but does running away change everything?

saad ko na niyakap si daddy, napapikit ako at tumulo na naman ang luha ko. “Sorry kung pinag-alala kita.” “Gaya ng sabi ni Wade, hindi kami galit lalo na’t magkaka-apo na kami sayo.” saad ni daddy. “Sorry Dad, I know you're disappointed. Madami akong nagawang kasalanan. I failed you so many times but please don't be too hard on Spade, he just wants to protect me.”

" Patuloy ni JV. Napatingin si Adee sa seryosong mukha ni JV. "Teka may ibibigay nga pala ako sayo..." May kinuha si JV sa bag nya. Isang sketchbook. May nakasulat sa cover nito. "Ito ang 'Vanishing Sadness Sketchbook'. Idodrawing mo dito yung bagay o pangyayari na nagpapalungkot sayo at sa likod ng drawing ay isusulat mo yung wish mo para mapawi yung lungkot mo. Sounds childish noh? Nakita ko lang ito sa bookstore nung namasyal ako. Use it, I guess it’s effective."

saad nito pagkatapos ay napuno ng tawanan ang hapagkainan. ****** SALLY POV Hindi ko maintindihan ang sarili ko kung bakit hinahangad ko na sana makita ko na ulit si Brex, naiinis ako sa sarili ko kung bakit simula ng sabihin nitong magpapakasal kami halos buong puso ako na umaasang matupad yon, pero pagna-iisip kong papakasalan lang ako dahil sa anak namin hindi ko maiwasang mag-alinlangan at mainis, ayokong matali sakanya dahil lang sa bata.

Cassandra sighed. "That he is your father.." Susie said. "Yes.." Cassandra nodded. "Grabe and buhay mo friend. Parang teleserye, iyong tipong hindi ka makapaniwala. Mula sa buhay pag-ibig ninyo ni Adrian ay nasubaybayan namin ang pang fairytale ninyong kuwento, kaya lang wala pang ending. Tuloy pa ang kuwento ng buhay pag-ibig mo." ani Gladys.