Safe Skies Novels & Stories

“Saanman na ligtas Singapore, Canada, Australia, kahit sa New Zealand kung kailangan. Ihanda ang lahat. Walang puwang para sa kahit anong delay. Bawat minuto na natatambay si Sophia dito ay panganib sa kanyang buhay at sa buhay ng bata.” Nagulat ang driver ng jet sa kabilang linya, ngunit agad niyang naunawaan ang sitwasyon. “Mr. Smith, kumpirmahin ko lang. Mayroon kaming available na Gulfstream G650 na naka-ready sa NAIA. Pero kailangan ng flight plan approval, customs clearance, at medical clearance para sa pregnant passenger. Gaano kabilis talaga ang kailangan natin?”

RHEA’S POV May katahimikan pagkatapos ng giyera na hindi mo pwedeng tawaging kapayapaan. Hindi ito relief. Hindi ito healing. Ito yung klase ng katahimikan na parang may nawawala sa hangin — parang may kulang, pero hindi mo matukoy kung ano. Nasa isang maliit na safehouse kami sa labas ng siyudad. Walang logo. Walang pangalan. Walang camera. Just white walls and the sound of rain outside.

Safe Skies With You (Gabion POV) "I'm sorry, I don't know," sabi ni Arzelle. "Ginagawa niya ito madalas. Nawawala lang siya saglit para banyo. Bakit anong meron?" "Wala naman. Magiging okay ang lahat, pero iminumungkahi ko na mag-strapping in though, all the same. Direktang lumilipad tayo ngayon papunta sa isang bagyo, at magkakaroon tayo ng malaking kaguluhan anumang minuto ngayon. Kailangan din nating ilihis ang landas ng paglipad, ngunit magiging okay din ito.

Kenjie POV Nandito kami ngayon sa airport kasama kong pabalik abroad sina Taira at Kevin,gaya ng napag usapan ni Max,hindi rin kami magiging masaya knowing na mayroon kaming masasaktan,little sacrifice can make everyone's happy,kahit kapalit nun ang sarili naming kaligayahan. Masaya na akong makita na she's doing great,at isa pa nandiyan naman sina Warren at Karl para sa kaniya,na alam kong hindi siya pababayaan..

] 'I'm now inside the plane. "Va bene, sii al sicuro." 'Okay, be safe' ["Sì, guida in sicurezza."] 'Yes, drive safely.' "Sì." I hang up and start the car's engine. Nag-drive ako pauwi pero dumaan muna sa isang fast food drive thru dahil gutom na gutom na ko, parehas kaming na-late ng gising ni Mancini kaya nagmamadali kaming kumilos para makahabol sa flight niya.

Mabuti at huminto ito at hindi na nabuwal ang pinagbanggaan . "We're safe ."ang sabi niya na napabuga ng hangin .Tinignan niya si Marisse ngunit nakatingin lang ito sa kawalan ,mukhang na-shock sa nangyari .Mabilis niyang inihinto ang sasakyan at nigugyog ang balikat ng dalaga ",Marisse hey it's fine we're okay now ."ang nasabi niya na hindi na mapigilan ang pagaalala dahil tulala pa rin ang dalaga ",Princess please get back to your senses where okay now .Were safe ."salita niya na niyakap ito at medyo tinapik ang pisngi .

“Now that you’ve chosen me, I won’t ever let you walk away again. You’re mine, Shivani. And I’m not giving you up.” Dapat ba akong kabahan? Sumampa kami sa hot air balloon, at pinalipad na iyon. Manghang-mangha akong napatingin sa paligid dahil maging ang mga ibang hot air balloon ay nagsiliparan na rin sakay ang iilang bisita ng parkeng ito. Napakaganda tuloy tignan ng kalangitan dahil sa dami ng hot air balloon. Each has its own distance para walang aksidenteng mangyari. And each hot air balloon has its own safety gears in case of emergencies.

Makalipas ang dalawang oras. Nakarating ako ng safe sa US. Paglabas ko ng eroplano at patungong immigration para i-check ang papers ko, nag hintay lang ako ng mahigit isang oras para sa luggage ko na ang tagal makalabas. At nang makuha ko na ito diretso na ako sa labas para naman mag hintay ng masasakyan paalis ng airport. Nang may tumigil na kotse sa harapan ko napatingin ako kong ito nga ba ang susundo sa akin. Nang nagbaba ng salamin ng kotse na nagmamaneho nito. Nagkagulatan pa kaming dalawa. It was Sky, Trinity best friend. "OMG! Gabriel!! Totoo nga.." naibulalas nito. "Totoo na alin?" tanong ko.

Nakakahiya, pero wala na akong nagawa. Nagtagpo ang paningin namin. At sa isang iglap, parang may kakaibang init na dumaloy sa gitna ng kaba ko. Hindi ko siya kilala, pero sa paraan ng pagsasalita niya at sa kalmadong ekspresyon ng kanyang mga mata, parang gusto kong maniwala na safe nga ako. “You’re scared, not just of flying, but because you feel alone. But right now, you’re here, and you’re safe. Focus on me, okay? It’s just me and you, breathing slowly.”

"Are we safe here?" "Don't worry, we will be safe. Andito ako, I got you. Now wrap your arms and we're off to go." Mabilis kong sinunod ang sinabi niya at halos mapahigpit ang kapit ko ng magsimula nang umandar ang jetski. "Relax Eras," "Hindi ba talaga tayo mahuhulog dito?"