Safe Skies Archer Novels & Stories

Nasa likod nila ang saleslady na hawak ang napiling sapatos ni Sirena. "I'll go with her, Mamá." I nodded at them. "Sure. Just don't go anywhere. I'll go there later." Pinanood ko silang makalayo mula sa akin. I saw a white polo shirt that will suit Archer. Kinuha ko ‘yon at white rubber shoes din para kay Archer. Nagtawag ako ng saleslady para kumuha ng ibang size. I looked around to find the twins when I suddenly saw a familiar face. Namilog ang mga mata ko nang makilala iyon.

she faintly and then nod her head as a sign of goodbye. Hindi pa man niya naihahakbang ang paa ay may humawak sa bag niya para pigilan siya. Elmhurst's eyes glow in hesitation. His mind is telling her to stay and teach them but he's hesitating in telling her so. She sighed upon reading his mind. "In playing archery you have to relax your shoulders, slightly bend your knees or squat a little and arms straight, put your gravity low and aim at the target…" She glanced at Miles. "Remember these things and you're gonna perfect archery."

Binuhay ko ang aking laptop at nanood ng ilang episodes ng kdrama at di ko namalayan na napahipig ako. Nagising ako sa boses ni Mareng Taylor na kumakanta ng Archer. Me: Hey there. This is Gab Ibañez. Medyo inaantok pa ako pero nagawa ko naman bumangon at maglakad papunta sa bathroom. Mommy: Salamat sa pagconfirm na di pa naman nanakaw ang phone ng anak ko. Me: Hi ma. Napaidlip ako pagdating eh di ako nakachat. Kumusta po?

Huminga siya ng malalim, “Magtapat ka nga. May nangyari bang hindi ko alam?” Umiling si Archer. “I am just paranoid—” “Archer,” mariin niyang banta. Hindi nagbago ang ekspresyon ni Archer. “Wala akong tinatago. I just want to make sure that you are safe. Praning na kung praning, I am just doing my job to protect you. Hindi ka namin nagawang protektahan noon at ngayon na andito ka sa puder namin, we wanr you to be safe.”

Binuksan niya ang papel… archery. Muntik na siyang matawa. "Sige nga. Tingnan natin ang galing mo ngayon." "May archery range din kaya siya sa bahay nila?" "Di ko na alam kung magugulat pa ako..." Sa loob ng archery hall, tahimik si Amber. Tinanong lang niya ang patakaran, walang dagdag salita. Pagkapasa sa kanya ng bow, mabilis siyang pumwesto. Sunod-sunod na tatlong pana, sunod-sunod ding bullseye.

Pagkababa mula sa rooftop, nakasalubong nina Aeris at Max si Archer, na katatapos lang makipagtulungan sa imbestigasyon ng mga awtoridad. Lumapit agad si Archer na may maasim na mukha habang bumubulong, “Kamalas-malas naman oh.” Mabuti na lang at walang namatay. Kung hindi, siguradong bubugbugin siya ng Papa niya ng kalahating-patay pag-uwi niya.

Hindi na lang sana niya papansin ang tanong na iyon ni Sky pero si Archer ang sumagot para sa kanya. "She calls me Silencer. Kasi nga no'ng nanligaw ako sa kanya ay halos hindi ako nagsasalita sa sobrang torpe. Pero huwag ka! Iyong love letters ko sa kanya tatlong pages din iyon at everyday ko siyang binibigyan ng sulat sa loob ng ilang araw." Parang si Archer lang yata ang tuwang-tuwa habang nagkukwento dahil kung makatingin si Sky sa pinsan nito ay parang lalamon na ito ng buhay. Siya naman ang parang natatakot para kay Archer. Nakita niya kasi ang isang kamay ni Sky na parang nakakuyom na.

Artemis finally said na agad naming ikinatahimik habang dire-diretso pa rin siya sa pagmamaneho. “Sorry!” sabay naming sabi ni Archer sa kanya na agad niyang ikinabuntunghininga. “Nagagawa naman natin iyong ganoon noon, hindi ba? Let’s do that again. Saka gusto niyo bang matulad sa akin ang mga anak niyo? I lost my family, at alam niyo kung gaano kahirap ang mag-isa,” Artemis said to us, dahilan para matahimik din kami ni Archer. “I can’t do this again knowing that you’re outside and vulnerable. You can help me, basta doon kayo sa safe kayo, okay?”

​Para kay Archer, ang pagprotekta sa kanyang pamilya at sa banda ay hindi lang basta nakukuha sa pisikal na pagharang ng mga lumilipad na bala sa labanan—ito ay nakukuha rin sa pagputol at pagpatay sa mga ahas bago pa man sila makalapit sa damuhan ng Sanctuary. ​Dahan-dahan siyang tumayo at tumingin sa labas ng kanyang bintana, diretso sa makapal at madilim na kagubatan na nakapalibot sa Antipolo kung nasaan kasalukuyang nagtatago ang sniper na si Rene. ​"Haven may be our physical shield in the light," bulong ni Archer habang sumasalamin ang dilim sa kanyang mga mata. "But I'll be the one to poison the snakes in the dark before they can even rattle near our door."

" Mauna na kayo. Kaya kong umuwi mag-isa. " " Zenaida, lasing ka. Hindi ka puwedeng umuwi nang walang kasama. " Hinawakan ako ni Archer sa braso at kasabay noon ang paghinto ng sasakyan sa harap namin. Bumukas ito at nakita ko ang pamilyar na babae.