Safesearch Settings Novels & Stories

Inilagay niya ang password sa code, fingerprint at ini scan ang kanang mata bago bumukas ang safe. Karaniwan ang isang safe ay dapat na naglalaman ng alinman sa napakahalagang mga dokumento. Malaking halaga ng pera o napakahalagang hiyas. Gayunpaman, hindi iyon ang nangyari ng buksan ni James ang safe. Sa halip na ang mga nabanggit na bagay ay nasa loob ng safe, ang lahat ng naroon ay isang pulang butones. Pinindot ni James ang button at isang nakakagulat na bagay ang nangyari.

"But we need a safeword, baby. So I know your limits and don't overdo it next time." "Stop." Huminto siya, at pinihit ang baba ko para makatingin sa mga mata niya. "Iyon ang safeword ko," dagdag ko. Nagpakawala si Chandler ng malalim na hininga, habang mas lumalalim ang titig niya habang pinoproseso ang sagot ko. "It’s very direct. Most people pick something random, usually a color. 'Stop' can get lost when things are intense."

Nararamdaman niya ang matalim at nagmamakaawang tingin ni Anne na nakapako sa kaniya, ngunit ang kaniyang nasaktang pride ang mas nanaig. Pinalipas niya ang tatlong segundo bago mariing pinindot ang accept button. Inilapit niya ang phone sa kaniyang tainga, ngunit sadyang hindi niya ito idinikit nang husto—sapat na para marinig ni Anne ang bawat salita mula sa kabilang linya. "Hey, Lauren," malambing at mapangahas ang boses ni Rhea mula sa speaker. "Are you okay? Hindi ka ba pinagalitan ng terror prof na 'yan? I was worried."

Pagkatapos ng isang sandali, idinagdag pa ni Lucian, “Bukod pa dito, iba-iba ang dami ng ipinapadala ng organisasyon. Minsan, ang antidote ay para sa isang buwan, minsan naman ay para sa tatlong buwan, at ang mga antidote na ito ay dumadating kasama ang isang special safe. Pagdating ng antidote sa amin, kailangan naming mag-apply sa organization para mabuksan ang safe bago namin madeliver ang antidote sa base. Mabubuksan lang namin ang safe kapag may pahintulot mula sa organisasyon.” Tinanong ni Charlie ng may pagkagulat, “Konektado ba sa network ang safe?” “Oo.” Tumango si Lucian at sinabi, “Hindi lang ito konektado sa network, meron din itong self-destruct device. Kapag nagbukas kami ng ba

May kakaibang init sa pagitan nila, isang tensiyon na mahirap ilarawan—hindi lamang takot, kundi pagnanais at pangako sa gitna ng panganib. Pagpasok nila sa loob ng safehouse, agad nilang pinasigla ang seguridad. Si Caelum ay naglatag ng mga sensor at camera, habang sina Aurora at Samuel ay nagtitiyak na walang pinto o bintana ang hindi na-secure. Ang bawat galaw nila ay maingat, halos hindi nakakaingay, ngunit puno ng intensity. “Handa na ba ang mga bata?” tanong ni Aurora, huminga ng malalim.

🔞 WARNING! 🔞 Ang kuwentong ito ay may SPG (Strong Parental Guidance) na mga eksena. May mga mature na tema, matitinding emosyon, at ilang eksenang para lamang sa mga mambabasang nasa tamang edad. Kaya kung ipagpapatuloy mo ang pagbabasa... Behave lang. 😌 Bawal ang makulit. Bawal ang spoiler. Bawal ang away sa comment section.

Tanong ni Ashley. "Ivan po." Sagot nito. "Thank you, Ivan. Pinag-isipan na rin namin 'to dahil kagaya nga ng sinabi mo ay may iilan rin akong nakikitang gano'n sa ibang social media platforms. That's why NeoTech, the company of Mr. Collins, helped us to tighten the security. Lahat ng taong gagamit sa platform namin ay dadaan sa security check. What does it mean? Bawat new users ay kailangan e scan ang mukha nila pagkatapos mag input ng personal details including the identification card. So, lahat ng data nila sa mapupunta sa storage ng IT Department at tanging sila lang ang may access nun. Kapag may isang writer na nag report na ninakawan sila at benenta 'yon sa ganito, ganiyan, agad na mag

R18+ BE SAFE. Do Not Use/Practice Drugs. ************ Ito ay gawain ng piksyon lamang. Ang mga pangalan, karakter, negosyo, lugar, kaganapan, lokal, at insidente ay alinman sa mga produkto ng imahinasyon ng may-akda o ginagamit sa isang mahiwagang paraan. Anumang pagkakahalintulad sa aktwal na mga tao, buhay o patay, o aktwal na mga kaganapan ay dalisay na nagkataon lamang.

"Oh my God, I can't believe it!" "Hope," tawag ni Faith. "I'm happy for you. But isn't that scary?" Agad napalayo si Love and looked at me with horror in her eyes. "Right. That's not allowed!" "I know," mahinang sabi ko. I never thought they'll react this way. Ang akala ko ay magagalit sila kasi itinago ko sa kanila. "What did he say?" Faith asked. "He's scared too. But we're very careful. Walang ibang may alam kundi kayo... at si Lio."