Novel & Cerita Saint Perpetua And Felicity

"Dahil hindi ako naniniwalang kaibigan mo ang Felicie na ‘yon. Ngayon ko lang nakita ang babaeng ‘yon. At kailan ka pa naging matulungin, Kiel? Sa pagkakakilala ko sa’yo, hindi uso sa’yo ang salitang tulong. Unless kung may kailangan ka sa tinutulungan mo." Napangisi siya sa tinuran ng kaibigan. Totoo naman kasi — hindi uso sa kanya ang pagtulong sa ibang tao. Ano siya, charity? Unless may mapapakinabangan siya. And that nerd? Malaki ang maitutulong nito sa kanya. Lalo na sa taong paghihigantihan niya. Kaya dapat lang na pag-igihan niya ang pagtulong kay Felicie. Kailangan niyang makuha ang loob at tiwala nito. "Si Felicie lang naman ang asawa ni Calex Saavedra." Nakangisi pa rin niyang sago

Saka lamang huminto sa paggalaw ang maliit na baul nang hawakan ko ang ibabaw nito. "Ouch!" sambit ko nang tila may sumundot na maliit na bagay sa aking palad. Nang tingnan ko ang palad ko ay may maliit na sugat na tila gawa ng isang maliit na karayom. Bahagya akong napaatras nang bigla na lamang bumukas ang baul na nasa harapan ko. Tumambad sa aking mga mata ang isang punyal na gawa sa kahoy. Dinampot ko ito at sinuri nang makita kong may mga salitang nakasulat sa magkabiñang gilid ng punyal. "Banal na punyal. Punyal ng kamatayan at punyal ng pagkabuhay," basa ko sa mga salitang nakasulat. Ano ang ibig sabihin ng mga salitang ito?

Pinalapit ng pari sina Xander at Victoria sa mismong altar upang pumirma sa kanilang tipan sa Diyos. Isang sagradong kasunduan sa hapag ng Panginoon na sila ay magsasama sa hirap at ginhawa, sa sakit o kalusugan hanggang kamatayan ang maghiwalay sa kanilang dalawa. “This is what it feels to be under God’s grace, receiving his blessings through the sacraments. Thank you, Lord!” Tahimik na usal ni Xander ng mapatingala siya sa malaking krus.

Bahagya itong yumuko sa kanya at bumulong. "It's okay. You deserve the best, my love," ani Terence at kumindat. "Bless, O Lord, these rings which we bless in your name. so that those who wear them may remain entirely faithful to each other, abide in peace and in your will, and live always in mutual charity. Through Christ our Lord." "Amen." Binasbasan iyon ng pari ng holy water bago nito binigay sa kanilang dalawa. "Safirah, with this ring I thee wed, with my body I thee worship and all my worldly goods I thee endow. Wear this ring as a sign of my love, and loyalty, in the name of the Father, and of the Son, and of the Holy Spirit."

minsan pwede naman nila makita kung willing ipakita sakanila ng mga ligaw na kaluluwa At dahil fiesta de los espíritus ngayon, ieexplain ko kung paano nagiging ligaw na kaluluwa ang isang kaluluwa. Katulad ni Mary, Pepe, Supremo, Heneral, Paraluman, at Paloma sila ay mga ligaw na kaluluwa hindi dahil ginusto nila ito pero sinuway kasi nila ang rules para mahatulan at ayun ay kung saan ba talaga sila mapupunta at iyon ang trabaho ni San Pedro para maiwasan ang pag gala ng mga kaluluwa sa sanlibutan, sinusundo niya ang mga ito para mahatulan at permanente ng manatili sa lugar kung saan sila nararapat.

"Ginaya nila ang mukha niya para palabasing patay na siya. Hindi si Mom ang pinatay ni Ghijk, huwad na Felicity Cervantes ang namatay." Napasinghap ako sa nalaman. Kung gano'n, totoo nga na buhay pa ang Ina ni Azrael? Pero bakit naman gumawa ng isang Felicity Cervantes? "P-paano kung buhay siya? Hahanapin mo ba?" Umigting ang kanyang panga. "Ang inang katulad niya na iniwan sa ere ang pamilya para sa isang lalaki, hindi na dapat kailangang hanapin pa," malamig niyang sabi.

“Bless, O Lord, these rings which we bless in your name. So that those who wear them may remain entirely faithful to each other, abide in peace and your will, and live always in mutual charity. Through Christ our Lord.” “Amen.” Sinabuyan ng pari ng holy water ang mga singsing. Kinuha ni Rome ang isa at hinawakan ang kamay ko. Nginitian niya ako ng matamis. “Faye, this ring I give you, in token and pledge of our constant faith and abiding love. In the name of the Father, the Son, and the Holy Spirit.” Ako ang susunod na kumuha at napakagat ang labi.

“Tempus et aeternum, per sanctum lumen transivi, Apertum sit ianua aevi, Ad praeteritum et futurum duce me. In nomine Veritas, Fiat Lux, Fiat Tempus. Amen.” “Tempus et aeternum, per sanctum lumen transivi, Apertum sit ianua aevi, Ad praeteritum et futurum duce me. In nomine Veritas, Fiat Lux, Fiat Tempus. Amen.”

Napangiti sina Petunia at Canna. Samantala, ang mukha ni Felicia ay namutla na parang nahulog sa isang kweba ng yelo. Nilait niya ang mga ito nang husto ilang sandali ang nakalipas. Paano niya tatapusin ang mga bagay ngayon? Si Felicia ang pinakamiserableng tao doon. Kinagat niya ang kanyang mga ngipin at pinandilatan si Thomas. Hindi niya maintindihan kung bakit gustong tumayo ni Thomas.

Nagsunod-sunod na ang pangyayari at nakita ko na lumabas at nagpakita na sa harap ang dalawang malapit na ikasal. Walang kapintas-pintas ang mukha ni Felicity habang taas-noo na tiningnan ang mga bisita. Mukhang mabait. Mukhang anghel. Pero yung ugali doon mo talaga malalaman kung bakit nandito s'ya kasi hinulog galing sa langit. Understandable naman pala ang ugali n'ya. Kaya siguro nagkaganyan kasi hinulog mula sa langit. Sayang hindi mukha yung nauna.