Sakit Ng Ulo Gamot Novels & Stories

Agad na binuksan niya ang medicine bag na may gamot at hinanap ang pain reliever para sa sakit ng ulo niya. Nanlalabo na rin kais ang paningin niya sa sobrang sakit at parang mabibiyak na feeling sa ulo niya. Marahil her mind just can’t accomodate too much of memories. Nagkalat ang gamot s amay countertop dahil wala na ring pakialam si Shy kung makalat na o hindi ang nasa isip niya lang ay ang makita ang gamot niya at mainom ito kaagad.

Kilala na nila si mommy dito kaya naman inasikaso agad nila ako. “Maliban sa pagkahilo at sakit ng ulo, ano pa ang iba mong nararamdaman?” tanong sa akin ni doktora. “May times po na nasusuka ako lalo na po sa gabi, sa umaga naman po ay nahihilo ako,” sagot ko sa kanya. “Use this,” nakangiti na sabi niya sa akin at may binigay siya sa akin. “Bakit po ito an–”

Biglang nailang si Serena kaya… “Nakakahiya kaya sa mga doktor na pinatawag mo. Kunting hilo lang at pananakit ng ulo hindi ibig sabihin hahanapin mo kaagad doctor. Kaya naman ang mga mayayaman ang daming sakit, nagiging sensitive sa sarili at hindi na talaga ako magtataka kung bakit ganyan ka rin.” “… Tsk.” “Alam mo Gabriel, kaming mahihirap, lagnat lang, sakit ng lo, ubo at sipon, naku ang gamot niyan ay mabibili lang sa botika o kung hindi manghingi-hingi na lamang ng herbal sa kapitbahay. Saka alam namin kung ano ang maaring gamot sa nararamdaman namin. Eh kayo, nakagat lang ng lamok, umaray na.”

Napatigil ang pagtayo ko dahil sa labis na kirot ng ulo ko. Ang lala ng hang-over na 'to. "Nagluto ako ng noodles na may sabaw para may mahigop ka na mainit. Mabawasan man lang kahit kaunti 'yang sakit ng ulo mo."

Hindi n'ya alam pero masama talaga ang kutob n'ya sa babaeng ito. Kailangan n'ya munang sakyan ang lahat hanggang sa bumalik na ang kan'yang alaala. "Nothing! Sumigid na lang bigla ang sakit sa ulo ko kaya nagising ako," pagsisinungaling n'ya. Mataman naman itong nakatingin sa kan'ya at may inabot na gamot. "Here take this, para ito sa sakit na nararamdaman mo," sabi nito sa kan'ya sabay abot ng isang puting tableta.

Mahina ang boses ko pero sinikap kong ngumiti rin. Ininom ko agad ang gamot. Kahit wala pa akong kinakain, alam kong safe ito. At baka sakaling kahit paano, mabawasan ang sakit ng ulo kong parang bombang sasabog. “Magpahinga lang po kayo, ma’am. Kung may kailangan po kayo, tawagin n’yo lang ako ha?” Tumango ako. “Sige po. Salamat ulit.”

Hindi naman siguro siya nilalagnat dahil nakainom na siya ng gamot pero bakit masakit pa rin ang kaniyang ulo? Ilang segundo siyang nakaupo bago nagdesisyon na pumunta ng banyo para maligo. Baka kulang lang ng cold shower ito. Tama, baka kailangan lang niyang ibabad ang sarili sa ilalim ng rumaragasang tubig at baka sakali dito, mawawala ang sakit ng kaniyang ulo.

Freaking countless questions! The pain in his head is getting more terrible. Ang kirot doon ay mas humigpit nang humigpit na para bang any moment ay sasabog na ang ulo ni Art at ang bilyon-bilyon niyang nerve cells ay kakalat na lamang sa kaniyang harapan na parang confetti. "Uminom kana ba ng gamot?" "I did." Nang kumalma nang kaunti ang ulo niya'y tumayo na rin siya paalis. "Anyway, I better go now. Sorry to leave you here."

Bwisit! "Kailangan pa ba yan mga sir? Eh nagmamadali na kasi ako eh. Kailangan kong makabili ng gamot. Sobrang sakit na po ng ulo ko!" Pagdadahilan ko pa. "Gamot lang pala ma'am eh. May pharmacy naman po rito sa loob. Ituturo ko po sa inyo." Sagot naman nito. Mukhang wala talaga akong balak palabasin!

Iniabot niya sakin ang gamot. "Uminom ka ng gamot, para kahit papaano mawala ang sakit ng ulo mo." aniya. Kinuha ko iyon, pati ang isang basong tubig at ininom iyon. Nang mainom ko iyon. Iginiya niya ako pahiga.