Sakit Ng Ulo Gamot Novels & Stories

Sagot ni Tito Apollo. Biglang sumagi sa aking isipan ang gamot na palagi kong iniinom sa tuwing sumasakit ang ulo ko at may naalala ako na parang pamilyar sa akin pero hindi ko alam kung totoo ba ito o guni-guni ko lang. Hanggang ngayon, iniinom ko pa rin ang gamot na 'yon.

Paliwanag nito. "Ah' ganu'n ba?" "Narito na rin po ang almusal n'yo ate... Sabi ni Madam pakainin ko kayo pagnagising at pagkatapos inumin n'yo daw po ang gamot na ito para mawala ang sakit ng ulo n'yo, mainam daw po ito sa hang-over." Tuloy-tuloy na bilin nito sa kanya bago pa ito nagpaalam na baba.

tanong sa akin ni Nanay Myrna habang hinahainan nya ako. “Hindi, wala ako sa mood uminom. Masakit ang ulo ko po,” pagdadahilan ko kahit wala naman akong nararamdamang iba kundi wala lang talaga akong gana ngayon. “Gano’n ba? Kape at gamot ikukuha ko kayo,” nag-aalalang anas nya. Hinandugan muna nya ako ng kape at nagpaalam na aakyat sa taas para ikuha ako ng gamot sa sakit ng ulo.

Nang pumunta si Carlo sa drawer niya upang kumuha sana ng panlunas sa sakit ng ulo, napabuntong hininga siya ng makitang wala na pala itong laman. Nagbukas si Carlo ng panibagong bote ng gamot. Napansin niyang sa nakaraang dalawang taon, palala ng palala ang sakit ng ulo niya, halos umaasa na lamang siya sa mga gamot para maibsan ang matinding sakit. Makalipas ang sampung minuto, ay hindi parin mawala ang sakit ng ulo niya. Ngayon, kahit pa ang pampaibsan ng sakit ay hindi na ito umi-epekto sa kanya.

Nang matapos ay agad naman akong lumabas dala ang isang basong kape at isang gamot para sa ulo. "Ito po señorito inumin mo po ito." saad ko at agad nilapag sa mesa. Huminto naman to sa kinakain niya at tinignan muna ang kape at gamot bago tumingin sakin. "Alam ko po kasing masakit yung ulo mo ngayon dahil sa kalasingan kagabi, kaya po para hindi po sumakit mamaya ito po yung gamot." kinakabahan kong pagpapaliwanag ng nakatingin lang ito sakin.

Salamat po yaya. "Sege na pagkatapos mong magkape ay inumin mo ang gamot mo para hindi na sumakit ang ulo mo. Tumango lang ako kay yaya. Sinarado niyang muli ang pinto. Humigop ako ng kunting kape at pinagmasdan kung muli ang masaya naming larawan. Kuha pa ito nong mag seventh birthday ang kambal. Naubos ko ang kape at kinuha ko na ang isang tableta na gamot sa sakit ng ulo, binuksan ko ito at ininum.

Baka mamaya vertigo na 'to ah? Hindi ko alam kung gaano katagal na akong nakatulog. Nagising lang ako dahil ginising ako ni tatay para kumain. May dala din siyang gamot para sa migraine. Minsan lang ako uminom non kasi nag aalala ako na baka may side effects. Umiinom lang ako kapag sobrang lala na talaga ng sakit ng ulo, kapag talagang hindi ko na kaya. Pero kapag kaya pa namang indahin, itinutulog ko na lang hanggang sa mawala.

"We’re done with that phase." Iniabot niya ang isang basong tubig at isang pakete ng gamot na galing sa kung saan. "Inumin mo 'yan. Hindi ko kailangan ng sakit ng ulo ngayong araw dahil lang hindi mo maigalaw ang katawan mo."

Sinubukan ko siyang tatarayan sana, pero dahil sa gamot, tanging isang mahinang buntong-hininga lang ang nakawala sa mga labi ko habang tuluyan akong hinahatak ng antok. Paggising ko kinaumagahan, nakakapanibago ang gaan ng pakiramdam ko. Salamat naman sa gamot na ibinigay ng doktor kagabi, nakatulog ako nang diretso at mahimbing nang walang istorbo o bangungot. Nawala na rin ang matinding sakit ng ulo at panginginig ng katawan ko. physically and mentally, I felt well-rested.

" Sa sakit 'to sa ulo—" " Hindi ako umiinom ng gamot, " putol ni Lucine, " Sanay naman akong tiisin 'to. Mawawala rin 'to mamaya. " " Lucine, uminom ka ng gamot, " utos ni Amadeus habang nakatingin nang diretso kay Lucine. " H'wag mong sanayin ang sarili mo na magtiis ng sakit ng ulo, mayroong gamot na inimbento para mawala 'yan. "