Sakit Sa Puson Novels & Stories

"Meron ka na ba, wife? Ang cold mo na sa akin." Naalala ko meron na nga ako kanina at ramdam ko pa din ang sakit ng puson ko ngayon na parang kikirot na atah sa sobrang sakit. "Meron, kaya wag mo kong dramahan diyan. Kung ayaw mong nabugahan kita ng apoy ay pumunta ka na. Ilang araw ka ng nasa ibang bansa kaya puntahan mo na ang ka-meeting mo ngayon."

Lumakas ang kabog ng dibdib nya nang mapagtantong may dugo na nanggagaling sakanya. Pawis na pawis ang noo at nanlalamig ang buo nyang katawan ng makaramdam ng sakit na nanggagaling sa puson nya. Di na nya nakayanan at nakaramdam sya ng bigat ng talukap alam nya sa sarili na unti unti na syang mawawala ng malay.

Iniluklok niya ang kaniyang ulo sa kama saka pinakawalan ang pinipigilang mga luha. Yumuyugyog ang kaniyang balikat habang patuloy sa pag-iyak! Kitang-kita ng mga mata niya kung paanong magpakasasa ang kapatid niya sa katawan ng babaeng kaniyang minamahal. Ang sakit sa pusong kaniyang nararamdaman ay mas lalo pang nadagdagan. Parang ilang libong punyal ang paulit-ulit sakaniyang sum***ksak!

Napalitan iyun ng sakit at paghihinagpis. Hindi ko na malaman pa kung ano ang gagawin ko. Ang malaman na ibang babae pala ang gusto ng asawa mo ay napakasakit. Feeling ko may libo-libong karayom ang nakabaon sa puso ko. Ang sakit! Sobrang sakit!

wala naman "bro. pa consulta ko Lang ang dibdib ko.. sagot niya dito.. napakonut ang noo"! nito at seryoso tumingin SA Kanya. ano naramdaman mo. bro wag mo sabihin may sakit Ka SA puso oh god" bro Hindi Ka pa nga mag asawa. my sakit kana agad.. Siya Naman ang napakunot Ng noo" ano pinag sasabi mo!! may sakit SA puso eh ang lakas lakas ko... eh kakasbai mo Lang mag papachek up Ka SA dibdib Kasi ang bilis Ng tibok Ng puso mo!! oh..Di my sakit Ka SA puso sagot nito SA kanya??

Baka may makakita sa kanila at gagawan sila ng kwento. Kukunin na sana ni Raine ang kanyang bag sa ilalim nang kama nang bigla namang sumalakay ang sakit ng kanyang puson. Napabusangot siya sabay upo sa sahig. Sapo niya ang kanyang puson habang papaiyak dahil sa sakit.

Padausdos s'yang napaupo sa sahig habang isa-isang naglandas ang mga luha sa kan'yang mga mata. Nasasaktan sya, his heart is in pain. At hindi n'ya alam kung paano gamotin ang sakit na nararamdaman ng kan'yang puso. Ito ang kauna-unahang pagkakataon na nabigo at nasaktan s'ya.

Ngunit napangiwi ako nang biglang pumitik ang sakit sa aking puson. “Are you alright?” Sunod-sunod akong umiling sa tanong niya. “What happened? Anong masakit sayo?” nataranta niyang tanong pero wala akong naging tugon. Grabe talaga, sobrang sakit ng puson ko. “Hey, Babe. What’s happening?” “G*go ka! Don’t call me Babe!” singhal ko at binato siya ng throw pillow na nasalo naman ng loko. Tuwang-tuwa pa ito dahil naasar ako sa sinabi niya.

Sobrang pait at para bang expired na yata. Kaagad niyang pinunasan ang kaniyang labi. Akmang tatayo na siya nang maramdaman niya ng paunti-unti ang pagsakit ng kaniyang puson at itaas ng kaniyang matres. Napahawak siya sa gilid ng lamesa. “Ah—” pagdaíng niya dahil sa sakit. Paikot ang sakit patungo sa kaniyang balakang. Pakiramdam niya ay hihiwalay ang kaniyang matres na para bang mahuhulog. Ganitong-ganito ang pakiramdam niya noon.

nanghihina kong pakiusap. Isang malakas na sampal ang naramdaman ko sa aking namamanhid na pisngi. Umugong ang matinis na tunog sa aking tainga pagkatapos non. Ang pinaghalo-halong sakit ng katawan, sugat sa ulo at durog na puso ay nagpamanhid na sa akin. Ngunit ang sampal na iyon ay tila kalembang ng dambana sa aking mukha.