Sammertime Saga Mga Nobela at Kwento

Ang hapon ay unti-unting lumulubog, at ang mga sinag ng araw ay bumabalot sa paligid, nagbibigay-diin sa kulay ng uniform niya at sa matibay niyang postura. “Trevor…” mahinang bulong ni Samantha, hindi makalakad sa takot na baka mawala ang sandaling iyon ngunit agad ring nawala ang kaba niya at masayang nanakbo patungo sa kinatatayuan ng binata. Niyakap niya ito ng mahigpit. Ngumiti si Trevor, hindi malaki, hindi malambing, ngunit sapat para iparamdam ang ginhawa sa kanya. “Sam,” sagot niya, direkta at tahimik.

ACE Di ko alam bakit di sya lumapit samin, di ko nalang din tinawag nagpatuloy nalang kami sa pag lalakad hanggang sa makarating kami sa labas ng school. Wala pa si Stefan, pinaupo ko muna si Sofia sa loob ng kotse saka ko pinindot ang number ng una. Isang ring palang kinancel ko na kasi natanaw ko na sya. Paglingon ko kay Sofia nakapikit ito. I took a deep breath.

Halos hindi siya nakatulog buong gabi. Kinabukasan, maaga siyang bumaba. Weekend, kaya akala niya makakasama niya si Samantha. Pero pagbaba ni Samantha, dumiretso ito sa kusina, uminom ng tubig, at nag-ayos para lumabas. “Saan ka pupunta?” tanong ni Alexander. “Sa office,” malamig na sagot ni Samantha, ni hindi siya tinitingnan. “Weekend ngayon. Samahan na lang natin si Carl sa amusement park.”

“Nang mga sumunod na araw ay naging busy ang schedule ni Samara. Kabi-kabila ang mga project na nirarush niya dahil nagpaplano na siyang bumalik ng bansa. Tulad ng sinabi ni Winter ay nagsimula na rin siyang ligawan nito. Para silang mga teenagers na nagsisimula pa lang na kilalanin ang isa’t-isa. Hindi nawawala ang mga bulaklak nito sa umaga na siyang sumasalubong sa paningin ni Samara tuwing gigising siya sa umaga. Kasama rin niya si Winter sa lahat ng kanyang mga lakad at never itong umalis sa kanyang tabi.

paalam ng binata na tinanguan niya at tinalikuran na ang mga ito. Kinabukasan, katulad ng routine niya noong nasa sa isla pa lang siya, maagang nagising si Samara upang ipaghanda ng agahan ang mga amo. Matapos makaligo ay pambahay lamang ang kaniyang isinuot cottony shorts at pinaglumaang t-shirt ng kaniyang ama. Base kasi sa usapan ng kaniyang master at ng girlfriend nitong si Ruth kahapon ay may lakad ang mga ito kaya sigurado siyang hindi ito tutuloy sa pagsama sa kaniya ngayon.

"Sumama kasi ang pakiramdam ko hija, kaya hiniling ko muna kay Cedric na isama ang anak mo sa pupuntahan niya." "Saan daw po sila pupunta?" "Sa Summit Conference, huling araw ng Summit nila ngayon. Pasensya na Samantha." ani ni Aling Jacinta na ngiting ikinailing ni Samantha. "Hindi niyo po kailangang humingi ng pasensya, nag-aalala lang po ako dahil baka hindi makapag focus si Prime Minister sa agenda niya ngayon dahil sa anak ko. Pupuntahan ko nalang po sila at susunduin si Spade since alam ko naman po kung saan ginaganap ang Summit." ani ni Samantha.

Anak ka ng tipaklong na spam ka bumangon ka diyan! "Ano na naman bang katangahan ang ginawa mo Sammara? Una kumalma ka tapos buhusan mo ng malamig na tubig ,if ever na hindi gumana kumuha ka na ng fire extinguisher! gaga ka talaga kahit kela--" Hindi ko na siya pinatapos, kinuha ko ang malamig na tubig sa pitsel na nasa ref at ibubuhos na sana sa nagliliyab na kawali ng bigla na lang dumating ang night in shining armor ko.

Tumango na lang ako at ngumiti sa kanya hanggang tuluyan na siyang tumalikod at naglakad palayo, pinagmamasdan ko ang malapad niyang likod hanggang tuluyan na itong maglaho sa aking paningin. Huminga ako ng malalim hanggang mapasulyap ako sa mga torista nasa loob ng isang sasakyan, higit bente ang kanilang bilang at bakas sa mukha nila ang saya, ng mga oras n ito, Hindi ko alam kung ano ang pinagdaanan nila sa kamay ng kaaway, ngunit masaya ako dahil nakita ko sa mukha nila ang pag-asa. "Sergeant Samantha, Halika na sumabay ka na sa amin pabalik ng headquarters," Saad ni Dereck," ng lapitan niya ako.

Parang pamilyar ang nangyayari ngayon. Luh! Gagawin nila akong tug of war! "Teka lang! Hindi ko pinangarap na maging lubid para i-tug of war ninyong dalawa." Natigilan naman sila pero hindi nila binitawan ang kamay ko. "Zephyrus!" Sabay kaming tatlo na napatingin sa unahan at agad naming nakita si Samantha na naka-dress at may malaking hat sa ulo na parang naka-summer outfit pa siya.

Sumalubong sa mukha ni Samantha ang sariwang simoy ng hangin sa umaga, malamig ngunit may bahagyang init na nagbibigay-ginhawa. Malalim siyang huminga at saka dahan-dahang nagbuga ng hangin habang sumasabay sa ihip ng hangin ang kanyang buhok. It had been days since she stepped foot in the agency. Dahil sa kanyang aksidente, sa baliw na plano ni Erikson at sa lahat ng nangyari pagkatapos niyon, halos nakalimutan na niya ang pakiramdam ng muling mapabilang sa mundong ito.