Sample Eulogy In Tagalog Novels & Stories

“I guess… I’m going to die anytime soon.” “What?!” halos pasigaw siya. “In Tagalog, sa tingin ko, mamamatay na ako anumang oras,” sagot ko nang tila wala lang. “Alam ko, marunong akong umintindi ng English,” inis na balik niya, “pero bakit kung makapagsalita ka ay parang normal lang sa’yo na mamatay? D-dadalhin kita sa ospital. Baka kailangan lang tahiin ang sugat mo.”

“Why would you sacrifice all your birthright for me?” “Kailangan,” I used Tagalog words this time. Iyon lang ang lenggwahe namin ni Althea na hindi maiintindihan ng mga tao ko. At kahit may tiwala ako kay Samuel na driver namin ngayon ay mas mabuti pa rin may mga bagay na para sa amin ni Thea lang.

Biglang nagpanic si Kevin. "Ewan ko... mga luha ng kaligayahan siguro, ewan ko, Kevin. Pero parang sobrang saya ko, para na rin akong sasabog. Parang sumasakit ang ulo ko sa sobrang saya. Gusto kong humalakak, gusto kong sumigaw – 'Diyos ko po, salamat naman sa Diyos!'" sa wakas ay nagawa na ni Elise magsalita.

Bahagyang pinisil ng ina ang balikat ng anak, medyo pinalakas ang diin upang gisingin ito mula sa kaniyang malalim na pagkakatulala. "Pupunta na tayo sa cathedral sa loob ng ilang minuto. Ayaw kong makakita ng ganyang mukha sa harap ng altar! Isipin mo ang lahat ng maipapadala natin sa mga kamag-anak natin sa probinsya, at ang sasabihin ng mga kaibigan ko kapag nakita nila kung gaano kayaman ang pamilyang kinabibilangan mo na ngayon!"

Dahan-dahan niyang itinaas ang punyal isasaksak na sana ng dalaga ang hawak ng isang bulong ang naulinigan niyang umalpas sa bibig ni Oreo. "Huwag mong papabayaan si Oleene, Eleezhia. Mawala man ako ng tuluyan ay mananatili pa rin ang pag-ibig na sa kanya ko lamang natagpuan." Isang tango ang ginawa ni Eleezhia. "Salamat..."mahinang usal ng binata. Mayamaya'y tuluyang binalot ang kalahating bahagi ang buwan ng pulang liwanag.

Delos Reyes. "MR.DELOS REYES!" malakas at mariing sigaw nito. “Bahala ka sa buhay mong malisyosong kalbo ka! Tignan natin kung sino ang magiging kawawa ‘pag iyan nagising ng galit dahil sa pinaggagawa mo. Buti iyan sa ‘yo! Pagdusahan mo.” Sa loob-loob ni Leigh na ilang beses ng napapairap dahil sa labis na pagkainis.

Hindi ko maalis sa isip ko ang duguang katawan na nakita ko kanina. "Sabi ni Euleen, pampatulog lang iyon... Na walang masamang mangyayari sayo... A-Ako... Hindi ko alam na ganito ang mangyayari...Anak maniwala ka, ang Mommy mo ay talagang walang alam sa nangyari…”

napa hagulgol muli si liam na para bang takot na takot na. 'lord huwag nyo pong pababayaan yung mga mahal ko sa buhay na nagbubuwis ng buhay para sa amin. huwag nyo ding pababayaan yung anak ko, hindi ko po kakayanin na mawala siya sa akin'

Mira’s POV Buong gabi ko inulit-ulit basahin ang acceptance email, kalahating kumbinsido na baka nagkamali lang sila o isa itong malaking prank, pero totoo nga at magsisimula na agad ako bukas. Ayos, thank you lord.

Palusog nang palusog ang mga butil ng luha niya. "Hindi ko alam kung ano ang dapat kong sabihin sa iyo. Nang malaman ko ang totoo ay para akong winasak. I thought hindi totoo ang mga sakit mo. You told me before that those antibiotics were all fake and you just took them to manipulate Kuya Nigoel. But, you are really sick, Abuelo. Gusto kong magpasalamat. Tell our guardian angels to look upon us. To my mom, tell her that I miss her so much. Tell her that you raised me well. Tell her, h-hindi na ako tulad ng dati. Tell her, I love her. I love you, Abuelo."